terug

Een single op de Italiaanse singletour of op de versiertoer (2)

maandag 6 januari 2025

Nog even een aanvulling op deel 1: Op kerstavond leek het in de kerk er even op dat er (iemand?) versierd zou worden. Wat was het geval? Twee misdienaartjes droegen een goudkleurige sjerp en hielden die aan weerszijden vast op een meter afstand, terwijl de pastoor staande achter de sjerp de hosties uitdeelde. Opeens viel bij mij het kwartje, de sjerp was er niet om iemand te versieren maar om te voorkomen, dat er onverhoopt hosties op de grond zouden vallen. Het was dus eerbied voor het sacrament.

Onbekend maakt onbemind, verrassende contacten
Op Eerste kerstdag - Buon Natale! Oftewel: Gelukkig kerstfeest – gingen we gelukkig pas om
10 uur weg. Nu naar San Gimignano, nooit van gehoord, een middeleeuws stadje. Waar bijna alles, musea en horeca dicht was, de kerstsluiting. Opnieuw prachtig weer, dit stadje is bekend door zijn oude woontorens. Een van de medereizigers, Peter bleek ooit bij een instelling gewerkt te hebben, waar ik als vrijwilliger ook een aantal jaren aan verbonden was. Met een charmante dame van het gezelschap had ik eveneens een leuk gesprek, veel raakpunten maar helaas geen “klik”. Hoewel we afspraken adresgegevens uit te wisselen is dat niet gebeurd.

Ik val van verbazing niet om, (net als de toren) ook al wordt er een goocheltruc vertoond
De volgende dag was er weer een hoogtepunt van deze reis. Kijken of de toren nog niet omgevallen is. Uiteraard doel ik op de scheve toren van Pisa. We vertrokken vroeg naar deze stad, met onze bus en een hobbeltreintje (bus is te hoog voor de stadspoort). Een Chinees echtpaar zorgde er voor, dat ik op de foto kwam, duwend tegen de toren (trucfoto). Vervolgens liep ik gewapend met een gratis tijdslot kaartje de prachtige kathedraal in, met de toren en het Baptisterium een bijzonder monument. Dit alles staat natuurlijk op de Wereld erfgoed lijst. We reden op tijd weg voor de lunch op een wijnboerderij, de dessertwijn Vin Santo was bij mij favoriet (hips). De bus vertrok op tijd naar Lucca, wederom een oud stadje, De wallen om de stad en de kerk leenden zich voor een bezoekje. Na het avondeten werd onze groep getrakteerd door een goochelshow van onze eigen entertainer Peter. Opnieuw heb ik met de charming lady kunnen babbelen, ik proefde opnieuw dat ze geen prijs stelt op nader contact. Het zij zo. Ze is gescheiden en toch weer niet. Dat schijnt ook mogelijk te zijn.

Dwalen door een onbekende stad en het lentegevoel
Op de laatste volledige dag in Toscane stond Siena op het programma. Bekend door het Piazza del Como, het centrale plein, de Domkerk en de Dominicuskerk. Ik heb gezondigd, heb hoewel het verboden was toch foto’s gemaakt van de prachtige gebrandschilderde ramen. Ditmaal kregen we een rondleiding door de stad door ene Mirjam, zij had een beter verhaal dan de dame in Florence maar hetzelfde euvel: het oortje… Heerlijk weer, je zal toch maar op “Derde kerstdag” met 14 graden op een terrasje zitten! Het grote plein is beroemd door de paardenrennen in juli en augustus. Voor enkele deelnemers aan onze reis was Siena met hun rollator minder comfortabel door de schuine afdalingen. Toen ik even de weg kwijt was ontdekte ik twee politieagenten, die mij wezen waar mijn oriëntatiepunt was. Voor het laatst tijdens deze vakantie dineerde ik in het hotel. Vroeg naar bed, morgen weer een lange busrit.

Het is kennelijk mooi geweest. Op naar het gure kikkerlandje
Zaterdag, arrividerci Toscane. Vroeg op, ontbijten en langs een andere route dan de heenrit naar huis. Via het Lago du Lugano en het Lago du Como reden we Zwitserland in. Helaas betrekt de lucht, door de dichte mist is er weinig zicht op het landschap. Ook zijn er veel tunnels. We rijden verder naar de St. Gotthard, even lijkt het op te klaren maar de mist en de grijze lucht zijn hardnekkig. Het zogenaamde Bed and Breakfast bij Mulhouse is een stuk beter dan het hotel in Italië! Geen gevaar voor valpartijen, kortom, ik ben in Frankrijk.

Mijn laatste vakantiedag dit jaar, Weer drie landen aangedaan.
Op tijd aanzitten aan het ontbijt. Buiten is het -4 graden. Onderweg genoot ik van de prachtige besneeuwde en berijpte bomen. Maar, ook van cappuccino en appeltaart. Opnieuw lunchen met lekkere goulashsoep en brood. De charming lady negeerde mij volkomen. Op het laatste deel van de rit had ik op de valreep een leuk gesprek met een Utrechtse.. Wie weet. Zij heeft wel mijn adresgegevens gekregen.. Nu: Weer thuis! Uitpakken en naar bed… Het is bijna oudjaar…

geplaatst door Aktivo1 - 1342 keer gelezen