terug

Samen

zondag 5 januari 2025

De titel had net zo goed 'Alleen' kunnen zijn, maar dit geheel terzijde.
Ik was een flink deel van de twaalf heilige nachten in Bretagne, in een periode dus die volgens de spiri's noopt tot stilte en bezinning in een gebied bovendien dat bol staat van spiritualiteit die teruggaat tot de tijd van Panoramix, zij het dat hij een Galliër was en ik in het Keltische deel verbleef, maar dit geheel terzijde.
Los van dit alles, als een mens wakker wordt met de huisuil in plaats van een ordinaire haan, de ochtendmist langzaam ziet optrekken en de dag geboren ziet worden onder het genot van een Bretonse koffie, wat kan hij dan meer verlangen?
Nou, dat hij alleen was. Dat van die Bretonse koffie is onzin trouwens, want dat is koffie met calvados en daar wacht ik altijd mee tot de lunch. Ik ben al indrukwekkend lang alleen. Alleengaand, -staand, -lopend, -rijdend, -etend, -douchend, -slapend, alles eigenlijk, vandaar ook die Pandapunten waar ik eerder verslag van deed.
Maar ik was dus samen en dat was weer even wennen. Het begint al de dag ervoor. Wat gaan we morgen doen? Zullen we A of zullen we B? Of C of D? Zo veel mensen, zo veel wensen. Wat doen we morgenavond met eten? Uit of thuis? Waar dan uit? Wat dan thuis? Moeten we nog boodschappen doen? In welke super? Zo veel mensen, zo veel wensen. Voordat je in de auto zit, is het alweer bijna donker. Vermoeiend. En zonde van de tijd ook!
Dat dacht ik dus allemaal. Totdat ik dacht: ja, ho, wacht even, zo ziet samen er dus uit. Misschien niet per se zo, je kunt de pech hebben om met een stel controlfreaks op pad te zijn, maar ergens komt er een moment dat dat je ergens over moet overleggen.
Zo kwam ik toch nog tot bezinning midden in een Bretons bos en dat was nog voor de Bretonse koffie.

geplaatst door PlanB - 1256 keer gelezen