Vijftig
donderdag 16 januari 2025
Ja, die van die tinten. Deze week kreeg ik een melding van Netflix dat, naar hun zeggen, een van meest populaire en pikante filmseries ooit binnenkort te zou zijn.
Moet ik de titel nog noemen? Nee toch? Ik begreep er destijds al niets van, van dat pikante. Ik herinner me nog goed dat ik een tv-reclame zag van een zekere Willie, een pornopostorderboer, zo bleek. En Willie had het goed begrepen. Als je bij Willie de trilogie bestelde - toen nog alleen beschikbaar in boekvorm - kreeg je er gratis een spannend bondagesetje voor beginners (ja echt) bij ter waarde van Euro 8,95. Met snelle en gemakkelijke bindingen, voor bijna elk bed geschikt volgens Willie.
Ik ging toch opeens met heel andere ogen naar een bed kijken. Zelf had en heb ik nog steeds een Auping, het basismodel. Voor Hans Klok misschien een koud kunstje, maar ik zou bij God niet weten hoe ik mezelf daaraan moet vastbinden, laat staan weer loskrijgen. Zie je het voor je, het korte nieuwsbericht in het lokale dagblad: man na weken dood aangetroffen in huis, vastgeketend aan bed; de politie gaat vooralsnog uit van een misdrijf.
Ik was in die jaren waarschijnlijk een van de laatsten die over deze trilogie hoorde. Ik bedoel, tegen de tijd dat Eén Vandaag er aandacht aan had besteed en Ivo Niehe de schrijfster voor zijn show had gestrikt, was er een gerede kans dat hij zelfs bij mijn toen al hoogbejaarde moeder op het nachtkastje zou hebben gelegen.
Enfin, toen bijna iedereen het eerste boek al uit had, wist ik nog van niets. Toen ik de titel voor het eerst hoorde, dacht ik dat het een boek over depressiviteit was, over de vele schakeringen grijs die ons bestaan kunnen kleuren. Maar ik wist al snel beter. Ik leende het eerste deel van mijn zus. Kopen leek me niet de moeite waard en in de bieb was alles voor jaren uitgeleend.
Nou, geen boekje voor mensen met bindingsangst, ontdekte ik lezenderwijs al snel. Maar dat was niet de belangrijkste reden dat ik de andere twee delen liet voor wat ze zijn. Begrijp me goed, een trilogie is goed, in alle opzichten: Millennium, Lord of the Rings, Red Riding, Sissi, vul zelf maar aan al naargelang je smaak. Maar dan moet deel één wel uitnodigen tot deel twee. Om wat voor reden dan ook. Vanwege de stijl, het literaire niveau, een spannende inhoud, een hoofdpersoon met wie je je identificeert. Het maakt niet uit, maar er moet íets zijn wat maakt dat je de bladzijde wilt omslaan, het boek uit wilt lezen, aan het volgende beginnen. Ik lees echt niet alleen klassiekers uit de wereldliteratuur, maar het leesportefeuillelectuurgehalte van dit boekje was me iets te hoog om aan deel twee te beginnen. Ik moest wel direct aan een paar andere boeken denken. Onder andere aan The zipless fuck van Erica Jong, My Secret Garden en Forbidden flowers, allebei van Nancy Friday. Boeken uit 1973 en 1975, dat wel. Dus net als ik antiek, maar de aantrekkingskracht van seks en spanning is tijdloos, mits verwoord door mensen die kunnen schrijven. Ik kijk nog maar een keer naar Sissi, denk ik.
geplaatst door PlanB - 1440 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e