terug

Wat de toekomst brenge moge

dinsdag 21 januari 2025

Op mijn leeftijd is het een feit dat ik meer verleden dan toekomst heb. Is dat erg?
Daar denk ik soms over en eerlijk gezegd ben ik nog steeds nieuwsgierig naar wat er kan gebeuren maar kijk ik ook, meestal met heel veel plezier, naar dingen die gebeurd zijn.
Mijn herinneringen zijn gekleurd want ik vind de meeste leuk, vaak ondersteund met een grote hoeveelheid foto’s die ik door de jaren heen zelf heb gemaakt maar ook heb gekregen. En laten we eerlijk zijn: foto’s worden meestal gemaakt op memorabele en leuke momenten, dus mijn geheugen wordt daarmee vanzelf op een positieve manier gekleurd.
Zo vond ik na mijn verhuizing in een paar dozen wat heel oude fotoboeken met daarin foto’s van mijn schooltijd, genomen op een schoolreisje, ik zie de gedateerde foto’s en bedenk hoe het was, wat we deden en hoe spannend het allemaal was. Een eerste keer op een paard, een schoolmaat die een klap tegen de billen van het paard gaf waardoor het dier plotseling sneller ging lopen en ik er heel onelegant vanaf stortte, gelukkig was alleen mijn ego wat beurs. Even verderop een wat betere foto waar ik op een wat nukkig paard met meer succes uit rijden ging.
Het toeval doet zich voor dat ik deze week op social media een link kreeg van mijn oude school en daar namen en foto’s zag van oud klasgenoten en ik daarop mijn poëziealbum pakte en weer terug ging naar die tijd.
Gisteravond kreeg ik in messenger een berichtje van een persoon, de bijhorende foto zei mij niets dus ik wilde even niet reageren maar was toch nieuwsgierig dus ik antwoordde ietwat terughoudend. Na wat meer vragen kreeg ik duidelijkheid, het bleek mijn achternichtje te zijn, we hebben elkaar zo’n 45 jaar niet gesproken! We hebben afgesproken om contact te houden.
Ook heb ik het afgelopen jaar weer contact gekregen met een paar vrienden van vroeger.
En dat brengt me naar de toekomst waarin ik dus met familie en vrienden van vroeger nieuwe herinneringen kan gaan maken. Ik had dit nooit kunnen bedenken maar vind dit wel heel leuk.
Ik ga niet denken in tijd maar in kwaliteit, ik kijk uit op een wijze waarop ik vroeger ook uitkeek naar gebeurtenissen, misschien met minder spanning maar zeer zeker met enthousiasme en ook met nieuwsgierigheid, hoe zien ze er uit, hebben we genoeg raakvlakken en gaan we verder waar we gebleven zijn.
Zelfs op mijn leeftijd blijven ontmoetingen en gebeurtenissen uitdagend maar ik heb er zin in, dus laat de toekomst maar komen.

geplaatst door Angi - 1026 keer gelezen