terug

Op de bonnefooi

donderdag 20 februari 2025

Afgelopen zondag was het heerlijk wandelweer. Mijn museummaatje en ik vonden het dan ook zonde om toch naar een museum te gaan. Ik stelde voor om in natuurgebied het Guisveld rondom de waterplas met rietstengels te gaan lopen. Het onverharde graspad was in het begin nog goed te doen Waar het water het pad kruiste, waren vlonders gemaakt, waar we met droge voeten overheen konden lopen. Halverwege de plas werd het graspad toch wel erg drassig en moesten we slalommen om de modderplekken heen.

We hadden gelukkig goede wandelschoenen aan met dikke zolen, maar die zaten al snel onder de modder. Het laatste stuk konden we langs de huizen op het trottoir lopen en werden onze schoenen weer schoon. De auto stond in Westzaan, een circa 10 kilometer lang pittoresk lintdorp met houten Zaanse huizen en oude boerderijen. Langzaam reden we door de hoofdstraat, op zoek naar een zijpad om daar ook nog wat te gaan wandelen. Dat vonden we, maar het pad liep na korte tijd dood. Toen we bijna terug waren bij het begin, zag ik links een grote verwilderde tuin met een aantal zelf gemetselde torentjes erin, die tussen het groen omhoog staken.

Ook zag ik een glimp van een aantal stenen beelden, maar het was niet goed te zien door al die wilde begroeiing. Het huis wat bij die tuin hoorde had geen hek, dus durfde ik een klein stukje het pad op te lopen om beter zicht te krijgen wat er zich allemaal in die tuin bevond. Ik zag een fraai gemetselde grot met binnenin mooie schilderingen. De stenen beelden waren ook door een kunstenaar gemaakt. Verderop zag ik een ronde gemetselde muur ingelegd met mozaïek, waarvoor een podium met banken eromheen voor optredens. Het huis lag nog een stuk verder, maar zag er onbewoond uit. Toch durfde ik niet verder die tuin in te gaan, het voelde niet goed. Dus liepen we terug naar de auto.

Aan het eind van het dorp is de doopsgezinde kerk de Zuider Vermaning, een houten schuilkerk uit 1731, een van de oudste gebouwen van Westzaan. Het is nu de culturele ontmoetingsplaats van het dorp. De toegangsdeur stond wijd open en uit de kerk klonk muziek. Er was een optreden aan de gang : een band met 6 mannen, allemaal rond de 70 jaar, schatte ik. He optredent werd aangekondigd als een gratis concert, dus de kerk zat bomvol. Via de zijdeur in de gang gingen we via de trap naar boven, waar naast het orgel nog vrije stoelen waren. We hadden een prachtig uitzicht op de muzikanten, het interieur en door de hoge ramen zagen we ook nog de weilanden erachter. Het publiek bestond merendeels uit mensen van eind zestig, begin zeventig jaar. Een sfeervolle kerk met met vier grote koperen hanglampen met echte kaarsen en er lag een dun laagje zand op de vloer, zoals vaker het geval is bij een schuilkerk.

Het repertoire was allemaal muziek uit de zestiger jaren : De Beatles, Creedance Clearwater Revival (met Proud Mary) en uiteraard kwam ook nog het lied Lazy Sunday afternoon van de Kinks voorbij, het was immers zondag. Ik zag aan de bewegende monden dat velen van het publiek de songteksten nog konden meezingen. Deze dag, zomaar op stap op goed geluk, had zoveel leuker uitgepakt dan ik vooraf had kunnen bedenken...

geplaatst door sixty - 1276 keer gelezen