terug

Passanten die terugkomen of gewoon voorbijgangers

maandag 17 februari 2025

Wie – net als ik – niet achter de geraniums blijft zitten komt op zijn of haar weg vaak onbekende mensen tegen of mensen, die wel bekend zijn maar waarmee er geen echte relatie is. Er bestaat een prachtig gedicht van Hanna Lam, een dichteres uit de vorige eeuw (1928-1988) waaraan ik steeds herinnerd word, als er iemand die ik niet of nauwelijks ken op mijn pad komt. Het eerste vers van dit gedicht kunt u hieronder lezen:

De mensen van voorbij
wij noemen ze hier samen.
De mensen van voorbij
wij noemen ze bij namen.
Zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen.
en zijn wij even bij elkaar
aan ’t einde van het jaar.

Het is met die voorbijgangers heel divers gesteld. Sommigen, zoals Hanna dicht, komen “in woorden en zinnen” bij ons binnen. Anderen zie ik op straat heel eventjes of als ik op een terras zit, en zij schuifelen over de stoeptegels voor mijn zitje, af en toe wat langer. Heel soms neemt er iemand plaats op een tafeltje naast mij.

Ik zag onlangs een oudere vrouw op een scootmobiel mij passeren, voorop had zij een klein kind zitten. Zeer waarschijnlijk was het oma, die met haar kleinkind boodschappen ging doen. Om zo mee te rijden zal voor de peuter een bijzondere ervaring zijn. Het seizoen, de plaats waar ik mij bevind en vooral de temperatuur en de neerslag zorgen voor bijzondere voorbijgangers. Omdat we niet meer als Adam en Eva in het paradijs leven is kleding het eerste dat opvalt aan een passant. De man, die op een zomerse dag met ontbloot bovenlijf door de supermarkt draafde (hier heb ik al eerder over geblogd) zal mij altijd bijblijven.

Wie net als ik regelmatig naar gelegenheden gaat, waar ontmoeten een van de doelen is waarom men er komt ontdekt dat de bezoekers er in enkele groepen verdeeld kunnen worden. Er zijn passanten die er een rustpunt of punt van ontmoeting vinden, voorbijgangers die maar een keer hun neus laten zien en dan in de vergetelheid raken en bezoekers als ik zelf, die in een enkel geval tot de inventaris van de ontmoetingsruimte gerekend kunnen worden. Voor mensen, die een taak in zo’n centrum hebben is hun periodieke aanwezigheid doodnormaal, ik ben er meer een regelmatige passant.

Ik heb ooit een vrouw gekend, in wiens achternaam dat passeren verwerkt is. Zij woonde destijds ook in Haarlem, ze bezocht ook de club waar ik toen vrijwilliger was, en zij was er zelfs actief in de kookgroep. Later trouwde ze en ze verhuisde naar een andere stad, waar hij al woonde. Af en toe was ze echt een voorbijgangster, toen kwam ze even buurten in mijn club.

Een datingsite is vergelijkbaar met het leven van alledag. Er zijn leden die als het ware vergroeid zijn met dit digitale medium. Ook zijn er voorbijgangers, die maar kort ingeschreven zijn en dan plotsklaps verdwijnen. Een paar dagen geleden was er een dame, met wie ik twee dagen mailde totdat opeens het profiel in rook opgelost was. Ze had zich uitgeschreven, Anderzijds zijn er passanten die een tijdje ingeschreven zijn, dan een tijdje – soms meer dan een jaar – pas op de plaats maken en dan vaak met een andere nickname weer opduiken. Ik noem hen met een knipoog naar bepaalde beroepsgroepen zijinstromers.

In mijn eigen leven kom ik ook mensen tegen, die mij een tijdje geleden gepasseerd hebben en waarmee ik tot op zekere hoogte een band had. Heel soms was dat een relatie, en dan is het goed om weer even om de tafel te gaan zitten en te vertellen, wat er allemaal in de tussenliggende periode is gebeurd. Zou zo’n hernieuwde ontmoeting nog iets moois in petto hebben? Ik ben daar niet zo zeker van…. Bij mij werkte het niet.

geplaatst door Aktivo1 - 1413 keer gelezen