terug

De Jojo-vrouw

woensdag 5 maart 2025

Ik had eens een affaire met een vrouw, ze was zelfstandig en creatief, ik zag het wel zitten met haar. Ik was in die tijd nog onervaren in het aangaan van een dating-contact en daardoor wilde ik te veel en te snel. Maar dat zie ik pas achteraf in.

Toendertijd wilde ik na een paar weken weten waar ik aan toe was. Ik wilde horen dat ze met mij verder wilde, dat ze niet meer met andere mannen in gesprek zou zijn, ik wilde plannen maken voor de toekomst, de reizen die we gingen maken en hoe we onze krachten zouden kunnen bundelen. Maar ze hield de boot af. En hoe meer ik aandrong, des te afstandelijker werd zij. Mijn enthousiasme was voor haar benauwend en ik raakte gefrustreerd door haar weifelende houding. Ik had haar ruimte moeten geven, het gewoon goed met elkaar hebben en de verwachtingen even parkeren. Maar zo ‘gewoon’ is dat niet. Als het verlangen groot is dan is ‘rustig aan, maar zien hoe het zich ontwikkelt’ veel gevraagd. Geduld is een schone zaak en het vergt oefening en ervaring. En wat ook een rol speelde is het onnatuurlijke speelveld van dating, met telkens nieuwe kansen (die het moeilijker maken om jeen keuze vast te leggen) maar evenzovele bedreigingen (die het moeilijk maken om een een ongewisse verbinding aan te gaan). Het blijft moeilijk om daar een weg in te vinden, maar in elk geval moet ik daar oog voor hebben – dat was toen niet het geval.
Maar dat zie ik pas achteraf in.

ik voelde me aan het lijntje te gehouden en had ook weinig zin om als “plan B” te fungeren. Dus ik verbrak de verhouding. En toen gebeurde er iets verrassends. Zodra ik die knoop had doorgehakt draaide mijn geliefde als een blad aan de boom! Ze werd weer lief en aanhalig, zoals het aanvankelijk ook was geweest. De druk van een verplichtende verbintenis was weg en er was ineens weer ruimte voor liefde. En ik ging natuurlijk overstag en ook mijn hoop bloeide weer op. Daarop volgde weer de terugtrekkende beweging en opnieuw een afscheid.

En zo ging het een paar keer op en neer. Als de druk weg was, dan bloeide de liefde, als ik serieuzer werd, dan verschenen er wolken aan de hemel. Ik kwam tot de concusie dat deze vrouw zich eigenlijk helemaal niet wilde binden, zij wilde vrijblijvende aandacht. En toen is het opgehouden. Maar misschien had ik het mis. Misschien had ze meer tijd nodig gehad om in haar eigen tempo naar een serieuze verbintenis toe te groeien, misschien wilde ze alleen vriendschap. Dat vinden we de laatste tijd steeds vaker een valide optie, maar in die tijd kwam dat nog niet zo in beeld.
Maar dat zie ik pas achteraf in.

Ja we zien veel dingen pas achteraf in, als het te laat is, als de trein is vertrokken. En als we van de ene ontmoeting al iets hebben geleerd, dan blijkt het vaak bij een volgende toch weer anders te liggen. Want ieder mens is nu eenmaal uniek en helemaal degenen die al een lange reis achter de rug hebben.
Door ervaring op te doen leren we er beter mee om te gaan, maar het blijft toch moeilijk de juiste toon te vinden om samen een mooi duet mee te maken.

geplaatst door Pelgrim - 1452 keer gelezen