terug

Een boterham met tevredenheid

dinsdag 25 maart 2025

De tijden zijn veranderd, we hebben het goed in Nederland. Niet helemaal waar, welvaart is niet overal in ons land, de voedselbank is daar het grootste bewijs van. Maar over het algemeen hebben we niet te klagen. Met het mooie weer in aantocht zitten de meeste terrassen in het weekend weer bomvol.

Maar doordeweeks kan het, met name in toeristische gebieden, ook behoorlijk druk zijn in de populaire restaurants. Het bewijs heb ik gisteren weer met eigen ogen kunnen gezien. Met ons wekelijkse groepje "denken en doen" die normaliter elke maandagmiddag in het dorpshuis bijeenkomt, hadden we voor de verandering deze maandagmiddag een grote tafel voor een gezamenlijke lunch in een restaurant in het duingebied bij Castricum besteld. Ik arriveerde een kwartier te vroeg en zag met verbazing dat zelfs op maandag het hele restaurant tjokvol zat met wandelaars en dagjesmensen.

Gelukkig hadden ze een tafel in een rustige nis voor ons gereserveerd, ver van de drukte en herrie uit het openbare gedeelte van het restaurant. We hebben met onze groep daar heel gezellig gezeten en gegeten. Maar na afloop schrok ik best wat ik moest betalen voor EEN opengesneden wit kadetje, aan beide zijden belegd met een plak zalm, een half ei erbovenop met wat snippers alfalfa en daar overheen weer een beetje hollandaise saus. Mijn gedachten gingen onwillekeurig terug naar wat mijn vader me vertelde over de lunch in het grote gezin met 8 kinderen waarin hij was opgegroeid.

Er was toen nog geen auto in het gezin, alles gebeurde lopend of met de fiets, dus hadden ze allemaal gezonde trek. De regel bij mijn grootouders was : 3 tot 4 boterhammen met beleg. had je daar niet genoeg aan, waren er daarna nog boterhammen met tevredenheid, waar alleen een beetje boter op mocht. Mijn vader is tot op hoge leeftijd beresterk gebleven, dus hij is niks tekort gekomen. Iets van die zuinigheid was ook terug te vinden bij mijn ouders in mijn eigen jeugd. Tijdens de vastentijd had mijn moeder de regie over een snoeptrommel, waar ze voor elk kind af en toe een snoepje in deed. Met Pasen werd die pot op tafel werd gezet en feestelijk geopend.

Over Pasen gesproken, ik heb me altijd afgevraagd wat al die eieren met dat feest te maken hadden, echte eieren, bedoel ik dus. Google geeft overal antwoord op, ook op deze vraag. In de vastentijd werden er vroeger weinig eieren verkocht, dus waren er voorraden in de magazijnen ontstaan. Aangezien Pasen het feest van de verrijzenis van Christus is, maar ook van het nieuwe leven, is een ei het perfecte symbool van dat nieuwe leven. Dit kwam dan ook  bijzonder goed uit om snel van die voorraad eieren af te komen.

Wat betreft de paaseitjes van chocolade : deze lekkernij komt aardig in de buurt van die opgepotte snoepjes van mijn moeder, want in de aanlooptijd naar Pasen is de verleiding groot hier alvast maar een voorraad van in te slaan. De Paashaas bij de grote chocolade eieren staat symbool voor de hernieuwde periode van vruchtbaarheid, die er in het voorjaar weer aankomt. De lentekriebels hangen als het ware in de lucht, door al dat weer ontluikende groen. Rest mij nog iedereen alvast hele fijne Paasdagen toe te wensen...

geplaatst door sixty - 1585 keer gelezen