terug

Eerlijk zullen we alles delen ook in een relatie?

maandag 24 maart 2025

Een stukje van de titel van deze blog heb ik gestolen van een Sinterklaasversje. Daar gaat het om het netjes gelijkelijk verdelen van lekkernijen. Dat lijkt mij geen halszaak? Als er op een tafeltje tijdens visite een schaal met lekkers staat gaat toch niemand van de gasten zich alles wat er is zich toe eigenen, zodat er voor de anderen niets overblijft?

Er zijn onder gasten van een verjaardag of elders helaas ook “zwakke” broeders of zusters, die de verleiding niet kunnen weerstaan van een gratis aanvulling op hun diner. Wat op tafel door de gastheer / gastvrouw neergezet is ontbreekt dan waarschijnlijk in hun eigen voorraadkast, en zo kunnen zij dat gemis omzeilen.

Bij alle Nederlandse cafés staan die schaaltjes kant en klaar, een enkele keer maakte ik mee in een van de betere etablissementen, dat men hiervoor apart moet betalen. Maar doorgaans heeft de barkeeper al voorzien in gratis zoutjes, met de bedoeling dat die het drankgebruik stimuleren. Ik was vroeger als vrijwilliger barkeeper in een vereniging, op de bar zetten we kort voordat de tent open ging schaaltjes met zoute snacks zoals pinda’s, chips en kaasstengels neer.

Op veel avonden kwam een bezoeker in mijn vereniging, die zich als een aasgier stortte op de zoutjes. Hij pakte gerust een schaaltje en ledigde dat in zijn vrij grote handen. Overigens was deze bezoeker ook af en toe barkeeper bij ons. Het zal u niet verbazen dat hij nooit iets in onze fooienpot stopte. Gelukkig waren niet alle mannen zoals hij, en veel dames hanteerden de lijfspreuk van het Zeeuwse meisje (“geen cent teveel!”) niet , die trokken wel de portemonnee voor ons spaarvarken.

Je kunt dingen, tastbare zaken delen maar taken kun je verdelen. In een relatie is komen beide geliefden naarmate het contact langer duurt zij voor de keuze te staan: Hoe verdelen we de lusten en de lasten? Een kleine 80 jaar geleden, net na de Tweede Wereldoorlog was daar geen discussie over nodig. Het traditionele gezin bestond uit vader, moeder en een of meer kinderen. Vader werkte altijd buitenshuis of met zijn eega in een gezamenlijke onderneming; moeder hield zich met het huishouden bezig, daar had ze zeker als er sprake was van een groot gezin haar handen vol aan. Zo mogelijk kluste zij wat bij, maar haar gade was de hoofd kostwinner. Mijn moeder maakte aan de hand van patronen en een pantograaf de kleding.

Deze verdeling is door de veelheid van relatievormen en door het veranderde beeld rond de positie van de vrouw achterhaald. Die ontwikkeling begon al ruim voor W.O. II. Dit kreeg nog meer gestalte door groepen als Dolle Mina en andere voorvechtsters van de emancipatie.
Het is heel moeilijk schakelen wanneer een relatie eindigt door overlijden of echtscheiding, waar voordien de taken “netjes” geregeld waren. Ware het niet beter geweest als de echtelieden / geliefden toen ze nog bij elkaar waren zich hadden aangewend om beurten taken op te pakken, al is schakelen dan ook een uitdaging?

Ik ben nog steeds blij dat ik het allergrootste deel van mijn langdurige relatie heb gekookt, boodschappen gedaan en andere huishoudelijke taken op mij nam. Daardoor kwam ik niet in de problemen toen ik weer single was.
Is delen van taken wel vergelijkbaar met delen van lekkere dingen, waar ik dit verhaal mee begon? Uiteraard zullen er lezers zijn die heel oprecht aangeven, dat een taakverdeling voor hen nooit een probleem was. Maar hoe ging dat toen een van beiden krakkemikkig werd? Als het delen van leuke dingen al moeilijk wordt door de verschillende voorkeuren, hoe zal het dan gaan met het verdelen van taken, als er eenmaal sprake ia van een relatie, waarbij men vaker bij elkaar over de vloer komt of zelfs gaat samenwonen? Hoe kan ik op tijd signalen oppakken, dat die verdeling ‘m niet gaat worden?

geplaatst door Aktivo1 - 1383 keer gelezen