Fatsoensrakkers en doerakken in de relatieschool
maandag 31 maart 2025
Het leven is net een grote school. Wij zitten ook als volwassenen nog regelmatig in de schoolbanken, terwijl we ons zelf juist liever voor de klas zien staan. Liefst met de aanwijsstok in de hand, gericht op het schoolbord en helaas ook in de richting van een leerling / leerlinge, die zich niet gedraagt in de klas. Vroeger werd wangedrag in de klas en ook in een gezin afgestraft met een fysieke terechtwijzing, de wetgever heeft deze tuchtigingen aan banden gelegd.
Toen ik mij jaren geleden inschreef op een datingsite had ik niet door, dat de plaatsing van een profiel nog maar het begin was. Langzamerhand zag ik in, dat ik als groentje in de banken van de relatieschool plaats had genomen. Nu ik dat nog eens de revue laat passeren moet ik terugdenken aan mijn schooltijd op de lagere en middelbare school. In de klassen waar ik in zat waren prettige medeleerlingen maar ook doerakken, die precies door hadden welke leraars of leraressen gemakkelijk te beïnvloeden waren of zelfs onderuit gehaald konden worden. Tieners kunnen heel gemeen zijn!
Een leraar natuurkunde is daardoor bijvoorbeeld weggepest. Hij kreeg een groot deel van de klas tegen zich, een front van Pesters. Een andere leraar legde het aan met een leerlinge, die wel erg “vroegrijp” was; toentertijd bestonden er nog geen richtlijnen voor die situaties. Er waren klassevertegenwoordigers voor het schoolparlement, maar dat parlement hield zich vooral bezig met leuke dingen, de bonte avond bijvoorbeeld. Serieuze zaken vielen buiten hun competenties.
In de levensschool gebeurt ook veel (te veel) wat beslist niet door de beugel kan. Uiteraard zijn er in de afgelopen pakweg 50 jaar andere normen en waarden gekomen. Er zijn taboes doorbroken, we moeten inclusief denken.
Toen de VPRO voor het eerst een naaktmodel presenteerde in 1967 stonden de kranten er vol van. De 21-jarige Phil Bloom zat heel rustig op een stoel in het programma Hoepla! Overigens had zij daarvoor al naakt geposeerd voor het Lieverdje in Amsterdam. Er kwamen vragen in de Tweede Kamer maar de minister verbood de uitzending niet. Daarna werd softporno op tv bijna gemeengoed, er kwamen zenders, waarvoor men moest betalen en juist die lieten de meest zinnenprikkelende beelden zien.
Op een algemene datingsite staan (gelukkig) andere afbeeldingen van de deelnemers; soms proberen nieuwe leden wel eens de hand te lichten met wat er voorgeschreven is, maar dan grijpt de beheerder van de site in, soms nadat andere gebruikers van de site hierover geklaagd hebben.
Fatsoen betrachten gaat in datingland evenwel verder dan zich houden aan de afspraken over de content van een profiel. Ook het gedrag tijdens de communicatie tussen de leden van een site wordt nauwlettend gemonitord. En mijns inziens terecht. Het enige dilemma is hierbij, welke grenzen moeten worden aangehouden. Voor het opstellen van een profiel en zeker voor foto’s is dat vrij goed vast te leggen. Maar voor dat wat iemand in een bericht naar andere dater schrijft of plaatst op een algemene chatbox ligt het gecompliceerder.
Wat de een acceptabel vindt kan bij een ander door het verkeerde keelgat schieten. Soms hangt dat ook af van wat iemand zelf heeft meegemaakt, als dat wat hij / zij leest in een algemene chat of in een persoonlijk bericht refereert aan een onprettige ervaring, als er dan weer pijnpunten opgerakeld worden, dan kan dat een reactie oproepen…
Het valt dus niet mee om iets te schrijven, zonder dat iemand er aanstoot aan neemt. Tenzij men zich beperkt over zaken die alleen maar “leuk” zijn. Maar leuk kan ontaarden in oppervlakkigheid. Sommige leuke onderwerpen worden zo uit den treure aangereikt, dat dit toch anderen weer gaat irriteren. Het is moeilijk iedereen tevreden te stellen…
geplaatst door Aktivo1 - 1314 keer gelezen
Vorige berichten
Punt
Zet hem nooit, zei onze Paulien zaliger.
Het was haar manier om te zeggen, natuurlijk met een talige metafoor, dat er in het leven maar zelden d
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e