terug

Het carnaval van het leven, is daten soms ook carnaval ?

maandag 3 maart 2025

Het carnaval van het leven, is daten soms ook carnaval
Als Nederlander van boven de rivieren merk ik doorgaans niet zo veel van carnaval. De dagen, waarin vooral Brabanders en Limburgers traditioneel uit hun dak gaan. Oorspronkelijk was het een heidens volksfeest, na de kerstening is het bepaald tot de zondag, maandag en dinsdag, voorafgaand aan de 40-dagentijd voor Pasen. Eens per jaar ga ik naar een buurthuis in Amsterdam, voor hun carnavalsfeestje, dat dit jaar al op 23 februari gevierd werd. Getooid met mijn zwarte bokkenpruik waardoor ik een beetje op Bob Marley leek trad ik de feestzaal binnen.

Elk jaar treedt daar in carnavalstijd één keer de trommelband Bumba op, 9 trommelaarsters en Bell, een prachtig uitgedoste danseres. De laatstgenoemde dame nodigde alle aanwezigen uit om de dansvloer te betreden, zodat zij hen de Samba te leren. Dat was een flinke uitdaging, het kostte mij behoorlijk wat zweetdruppeltjes, terwijl ik toch graag dans en de klappen van die zweep toch wel ken. Het tempo werd allengs opgevoerd, en na een minuut of tien hield ik het voor gezien. Voor een snelle Samba ben ik kennelijk niet in de wieg gelegd. Met die warme zwarte pruik op mijn hoofd was het ook afzien…

Cruciaal voor carnaval is het verkleden waardoor je even een andere identiteit aanneemt. Van een beroemdheid, van een dier of een paljas, als je maar minder herkenbaar bent en indruk kunt maken door de uitdossing. De fraaiste resultaten van die transformatie kan men bewonderen tijdens de carnavalsoptochten, ook weer vooral in het zuiden des lands.

Er zijn mensen die ik bewonder, en mensen waar ik niet zo sympathiek tegenover sta. Soms zou ik wel eens in de huid van een van de door bij geadoreerde mensen willen kruipen, hun leven leiden. Maar dan moet ik mijzelf geheel anders voordoen dan diegene, die ik nu ben. Kan ik het leven aan, dat zij leiden?

Als ik om mij heen kijk lijkt het leven van alledag vaak op carnaval. Een feest, of dat zou het moeten zijn. Wanneer ik alle ellende in de wereld om mij heen goed beschouw is het elders verre van een feestje. Het is goed om een korte tijd de beslommeringen van alledag opzij te schuiven. Ik vind het jammer, dat om goed voor de dag te komen tijdens carnaval vooral alcoholische drank en mogelijk nog andere middelen bijna onontbeerlijk zijn.

Daten zou eigenlijk ook feestelijk moeten zijn. Aan een kant is het een serieus gebeuren, anderzijds vind ik dat het positief is om er iets vrolijks in mee te nemen, hoewel ik mijzelf niet op date zie gaan “met me vlaggetje, me hoedje en me toeter” (letterlijk naar Corry Vonk, “Oranje boven”). Hoewel dit op Koninginnedag slaat, word ik er nu aan herinnerd. Tijdens het daten loop ik ook nog wel eens aan tegen het paard dat op de gang staat, een onverwachte hindernis.. Dan hoor of zie ik wat, waar ik niet op verdacht was.

In zoverre kan ik daten en carnaval vergelijken, dat velen bij het daten zich toch anders zullen voordoen dan in een gesprek / ontmoeting met iemand, die men al jaren kent. Niet alleen anders, maar ook beter. De positieve eigenschappen worden benadrukt, en de minpuntjes komen niet aan bod of worden gebagatelliseerd. Tenzij (een van) beide daters zich kwetsbaar durft / durven op te stellen. Dat is wel zo oprecht. Overigens komen minder positieve zaken vaak op tafel door gerichte vragen en goed observeren.

Zullen we in deze carnavalstijd maar ook in andere jaargetijden er alles aan doen, dat ontmoetingen hoewel het geen feestjes zijn, toch feestelijk verlopen? En tegelijkertijd er voor zorgen, dat we ons bij een ontmoeting niet anders voor hoeven te doen dan zo als we werkelijk zijn? Fijne carnavalsdagen voor u allen.

geplaatst door Aktivo1 - 1315 keer gelezen