terug

Privé

zondag 30 maart 2025

Ik heb eertijds in alle toonaarden geweigerd het woord boven dit blog te gebruiken, hoe lastig dat in de praktijk ook was. En nu zal ik het bij deze ene vermelding boven mijn relaas laten. Die vreselijke roddeljournalist uit Den Haag met zijn pagina vullende bagger in een krant die het niet waard is om tot pulp verwerkt te worden.

De naam van het dagblad dat ik als ‘misdruk’ bestempel is afgeleid van de telegraaf of ‘verreschrijver’, een installatie waar ik als telegrafist bij de koopvaardij ooit mijn brood mee verdiende. Zij het, in die hoedanigheid, tot begin jaren tachtig toen satellietcommunicatie zijn intrede deed.

Mijn werkzame bestaan op zee dreigde door deze noviteit zelfs tot klinkklare geschiedenis te verworden. Ik was evenwel op het juiste moment op de juiste plaats: de offshore.
In mijn aanvankelijke functie was ik, met mijn kennis van de combinaties van ‘punten en strepen’, het zogeheten Morse alfabet, ook in staat berichten, telegrammen van de ene kant van de wereld naar de andere te sturen. Het daarmee gepaard gaande gepiep in de ether, veroorzaakt door de vonken van elektrische ontladingen, heeft bij menig collega aan boord de nodige ergernis veroorzaakt als op zondag via Radio Nederland Wereldomroep de door ingenieur Ad van Emmenes, dan wel Bob Spaak, uitgesproken voetbaluitslagen werden beluisterd.

De verslaggever, onwetende van mijn ijver een bericht ‘binnen te halen’ dat mogelijk belangrijke lading- of koersinformatie kon bevatten, ging stoïcijns door met de opsomming van de resultaten; “Feyenoord – AZ: Piep – Piep”. Kapitein S. is meermaals in razernij mijn werkplek binnengestormd als hij net bij de uitslag van ‘zijn AZ’-retteketet werd getrakteerd op een reeks gereutel van mijn seinsleutel. Uiteindelijk werd onze goede verstandhouding wel weer hersteld, toen ik “In de relay”, het goede nieuws kon brengen dat zijn cluppie in de hoogste regionen terecht was gekomen.

Inmiddels is de communicatie zo sterk verbeterd dat je als zeevarende voor een redelijk bedrag een gesprek met het ‘thuisfront’ kan voeren en dit zelfs zonder afgeluisterd te worden. Dat in tegenstelling tot een ‘korte golf gesprek’ dat door de telefoniste van Scheveningenradio destijds van A tot Z kon worden gevolgd en aan het einde daarvan, alsof het de normaalste zaak van de wereld was ongeacht de aard van het besprokene, meldde: “Ceres, dat is dan 24 gulden voor 3 minuten”. Hoezo, privacy?!

Ik mag mij gelukkig prijzen dat ik, weliswaar transfer vrij, de overstap heb kunnen maken van een varend bestaan naar de offshore waar ik tot 2020 mijn brood en dat voor mijn naasten heb verdiend. In die sector van de industrie heb ik de volledige transitie van analoge radio- naar digitale satellietcommunicatie mogen beleven. Stapsgewijs voltrok zich deze overgang van een project waarbij er voor 250 man 3 telefoonlijnen beschikbaar waren naar de huidige situatie waarin ‘appen’ op 400 kilometer of meer van de kust verwijderd voor iedereen met een smartphone de normaalste zaak van de wereld is.

En zo hebben veel collega’s met mij in de etalage van een datingsite gesnuffeld alvorens zij weer aan de vaste wal waren om de zoektocht naar een date te kunnen volbrengen al dan niet met resultaat, waar natuurlijk uitgebreid verslag van werd gedaan tijdens het volgende verblijf aan boord.

Solo

geplaatst door Solo - 1107 keer gelezen