terug

Genieten van de mooie lente

vrijdag 11 april 2025

Op het moment heb ik weinig in de planning qua uithuizige activiteiten. Er is natuurlijk genoeg te doe her en der, maar daarvoor moet ik dan eerst mijn agenda weer een beetje gevuld krijgen. Culturele evenementen, wandelen met de boswachter, een voordracht bijwonen, de to-do lijst van oude bekenden die dringend weer eens bezocht moeten worden. En misschien weer eens naar de Passie van Bach?... wie zou dat leuk kunnen vinden? Het is heus niet zo moeilijk om onder de mensen te komen, al gaat het ook niet vanzelf. Die sociale activiteiten komen wel weer, maar nu heeft dat even geen prioriteit. Nu is de tijd dat er rond mijn eigen plek genoeg te doen en te beleven is. Nu is de lente op zijn mooist!

Dat betekent ‘s ochtends weer eerst een rondje langs alle planten die weer uitlopen. Misschien is het dat ik er tegenwoordig meer tijd voor heb, meer oog ook. En al ben ik dan als mens alleen, om mij heen is het een gezoem van jewelste in de bloeiende Prunussen, de mieren zijn weer tevoorschijn gekomen, evenals helaas de bladluizen, af en toe komt er een vlindertje voorbij. Maar het beste gezelschap is de merel, die bij nader inzien toch weer zijn plek heeft ondanks de broedende houtduif. Ik denk dat ze het op een akkoordje hebben gegooid. Dus ik ontwaak ‘s ochtends met merelzang en als ‘s avonds de zon richting horizon gaat laat hij ook weer van zich horen; de tussenliggende tijd is voor mus en mees en nog zo wat gevederd volk, blijkbaar zijn dat toch minder gewilde uren in de vogelpikorde. Met al dat spektakel in mijn tuin is het onmogelijk om me alleen te voelen en dus is de aandrang om eropuit te gaan en gezelschap te zoeken een stuk minder. Al is het ook wel weer zo, dat het geen straf zou zijn om deze idylle met een lieve vriendin te delen :-) maar veelbelovende ontmoetingen op het vrijerspad komen ook niet zomaar aanwaaien.

Zoals ik hier zat te genieten moest ik denken aan een concertbezoek. Dat gevoel had ik een beetje, op een tuinstoel luisterend naar een ‘concert van de natuur’. Een sonate kun je ook thuis beluisteren, wat maakt een optreden dan speciaal? Uiteraard de sfeer, de energie van mensen om je heen, maar los daarvan: dat het ‘live’ is: dat je de illusie kunt hebben dat die musici daar in levenden lijve speciaal voor jou spelen. Wat flauwekul is, die mensen staan daar hun brood te verdienen, hoe verdienstelijk ze ook spelen, voor hen ben ik gewoon ‘publiek’. Maar ik mag dat natuurlijk zo voelen, daar heeft niemand last van verder. En zo is het ook met een concert van merels en tjif-tjafs. Anderzijds is er ook een belangrijk verschil: naar een concert of theatervoorstelling ga ik nooit alleen, ik denk niet dat ik ervan kon genieten als ik het niet met een geliefd iemand zou delen. Maar van serenade-in-de-achtertuin kan ik ook in mijn eentje genieten. Want in die zaal zou ik mij alleen voelen, maar thuis heb ik dat dus niet zo gauw, zeker nu de wintertijd toch echt weer achter de rug is.

geplaatst door Pelgrim - 1236 keer gelezen