terug

Lentekriebels

donderdag 17 april 2025

Als het in alle media aan bod komt en heel Nederland er over spreekt kan ik niet achterblijven. Er is geen klein grut in mijn onmiddellijke nabijheid dat ik met dit blog op verkeerde ideeën kan brengen.
Het is een prostaatoperatie die er oorzaak van is dat ik sinds een jaar of vier dergelijke gevoelens niet meer heb mogen beleven. Geen opwinding dus. Daarentegen is er wel sprake van meer vrolijkheid en energie die ik ervaar bij het zien van vrouwelijk schoon! Zodra de eerste zonnestralen doorbreken en de vogels fluiten, krijg ik, op mijn manier lentekriebels.

De natuur komt weer tot leven en ja, ze zijn er weer: toeristen die de bollenvelden inlopen en daarmee de handel van de bollenboeren vertrappen, waarmee ze zonder het te weten wat minder pesticiden de woonkamers binnenbrengen.

Het is traditie om in deze tijd van het jaar een grote schoonmaak van huis of tuin uit te voeren. Waar vind ik een ‘partner in crime’ tijdens de ‘voorjaarskuis’? Want samen aan de slag (of gewoon om keihard opruimen te ontwijken) is stiekem best romantisch Dat gaat mij slecht af, aangezien ik Mr. Parkinson kennelijk genoeg pesticiden ter beschikking heb gesteld. Daardoor is mijn energie nauwelijks voldoende om de woonkamer in één keer te stofzuigen.

Gebrek aan energie is niet aan de orde bij de in de kinderboerderij pasgeboren lammeren. Knuffelen staan ze toe maar niet te lang. Met dartele sprongen maken zij zich “uit de poten” als er zich weer een volgende schare knuffelaars meldt. Rust is er niet bij.

Mijn wekker gaat momenteel een uur te vroeg af. Dat gevoel wordt versterkt door de kortere nacht. De terrassen varen er wel bij dat het langer licht is. Mijn biologische klok loopt een stuk stiller dan de klok die ik ooit kocht voor mijn eerste appartement. Een Engelse stationsklok waarvan het wekelijks opwinden mij, ook weer door Mr. P., slecht afgaat.

Dit vertel ik mijn date allemaal niet als we genieten van een zwoele ‘bijna’ zomeravond, op een terras op de Goudse Grote Markt, genietend van elkaar en garnalenkroketjes…

De volgende ochtend naar het strand voor een wandeling waar te zien is dat ik niet de enige ben die garnalen lekker vindt. Oeverlopers en plevieren rennen af en aan bij de vloedlijn om zich vol te proppen met energie om het laatste deel van hun reis naar de broedplaats te voltooien.

Een dag of wat later is het genieten in de Haarlemse Hekslootpolder. Grutto’s, kluten en kieviten buitelen over elkaar heen bij het verdedigen van hun nest in één van de laatste ongerepte laagveen polders van ons land. Vroeger waren er ook kemphanen te zien. Helaas konden die geen stand houden in dit gebied waar de Haarlemse bestuurders maar wat graag bebouwing willen uitvoeren.

April, met zijn onvoorspelbare en wisselvallige weer, vooruitlopend op Mei waarin het voorjaar zich écht kan laten gelden is alweer voor de helft gepasseerd. Ik moet hier maar even aan de bel trekken om wat dates af te kunnen spreken op dagen die nóg aangenamer zijn dan die van kortgeleden.

En die dagen wil ik niet gebruiken om met een poetsdoek naar links of rechts te vegen. Maar wel de aanzet geven om naar links of rechts te swipen. Ik ben er aan toe… Jij ook?… “Lentekriebels”!

geplaatst door Solo - 1067 keer gelezen