terug

Privacy van alledag en bij het daten

maandag 28 april 2025

Het is verbazingwekkend en soms zelfs benauwend, hoeveel gegevens van u en mij tegenwoordig vanuit de luie stoel voor iedereen toegankelijk zijn. Via Google en andere zoekmachines op het internet kan iedereen, mits de juiste zoekcriteria ingevuld worden al uw positieve maar ook negatieve belevenissen traceren.

Gegevensbestanden zijn vaak momentopnames, en als ze verkeerd ingevoerd worden kan dat schadelijk zijn voor diegene die in dat bestand voorkomt. Onlangs besloot de regering dat de dossiers van collaborateurs uit W.O. 2 voor een ieder openbaar zijn, onder strikte voorwaarden. De regering heeft zelfs weer niet zo lang geleden besloten digitale beschikbaarheid van deze gegevens ook mogelijk te maken.

De vraag rijst, in hoeverre de overweldigende belangstelling voor een eventuele misstap van een familielid on de periode 1940-1945 voortkomt uit een al jaren bestaande wens om helderheid te geven aan bestaande geruchten in families. Of is het puur het bevredigen van nieuwsgierigheid? Kennis van de waarheid uit de oorlogstijd over een foute opa zou zomaar kunnen leiden tot tweespalt in families.

Een datingsite is in wezen een grote database met gegevens van de daters, die afhankelijk van een betaald of “gratis” lidmaatschap ruim of beperkt ingezien kunnen worden. De verschillen tussen dat wat in de profielen wel of juist niet vermeld wordt zijn aanzienlijk.
Net als in het door mij aangehaalde over de Tweede Wereldoorlog zijn ook bij de kijkers op een datingsite twee groepen te onderscheiden. Mensen die alleen nieuwsgierig zijn en personen, die echt geïnteresseerd zijn in wie er een deel van zijn privacy durfde bloot te geven met als doel een ander te ontmoeten.

Ook als er een ontmoeting plaats vindt zijn de grenzen tussen wat wel en wat niet verteld wordt heel divers. Ik ontmoet in een dansgelegenheid regelmatig een leuke dame, tijdens het dansen hoorde ik niet zo lang geleden dat iemand haar sterkte wenste. Daardoor werd ik nieuwsgierig. Wat bleek toen we aan de kant zaten? Haar enige broer was kort geleden na haar zus overleden, nu restte haar alleen nog een zwager, die in mijn stad woont. Ik verwonder mij over het gemak, waarmee ze dit aan mij vertelde.

Dezelfde dame zag ik regelmatig met een andere man samen. Na haar openheid over haar broer waagde ik het haar nog wat te vragen. Langs mijn neus weg vroeg ik nu toch maar of ze een vriend had. De man die ik al gespot was bleek haar ex te zijn, met wie ze twintig jaar had samengewoond. Ze zijn nog wel goede vrienden… Is dat nu iets van oude liefde roest niet?

Stoken is niet alleen uit de boze in een huwelijk maar ook in een vriendschappelijke relatie. Ik heb het gevoel dat ik een indringer ben als ik te nadrukkelijk zou doen blijken, dat ik deze dame meer dan aardig vind. Wie zou zich daarentegen hierdoor niet laten weerhouden en toch een poging wagen onder het motto: Niet geschoten is altijd mis?

geplaatst door Aktivo1 - 1412 keer gelezen