terug

Instant Attraction

donderdag 26 juni 2025

INSTANT ATTRACTION
Je kunt iemand per direct wel of niet leuk vinden, zonder het uit te kunnen leggen. Soms wordt je zelfs echt geraakt. Dat is te vroeg om liefde te kunnen noemen, maar toch kan er wel een intens gevoel zijn.
Ook heb ik wel eens gehoord van een dating coach dat veel mannen vaak bijna direct met ontmoeten van een vrouw al voelen en weten: “Met haar wil ik oud worden!”
Dan moet er toch ook direct iets zijn waardoor een man dat voelt.
Een instant “wow!” gevoel leidt soms helemaal nergens toe maar het kan dan alsnog wel leuk zijn!

Lang geleden liep ik met een vriendin in de stad. We hadden pauze en onze school lag middenin het centrum van Breda.
We lopen gezellig kletsend door de mensenmassa als er een enorm knappe gast aan komt. Werkelijk niet normaal hot!
Mijn vriendin en ik houden als bij toverslag tegelijk op met praten, onze ogen vastgeplakt op die hunk, en ik zweer tot op de dag van vandaag nog altijd dat onze kakementen open zakten.
Terwijl hij ons voorbij liep, bleven we meekijken en we draaiden als vanzelf allebei mee om hem na te kijken tot hij in de massa verdween.
Daarna barstten we los over hoe leuk, aantrekkelijk en super hot hij wel niet was! En natuurlijk op school ook aan iedereen vertellen.

Dat was de eerste en tot noch toe laatste keer dat ik iemand van het andere geslacht zo nagestaard heb.
Nou had dat geen enkele betekenis of meerwaarde, behalve dat het leuk was. Eye-candy van het zuiverste water.
Maar buiten het zwijmelen behoefde het geen aandacht.

Een ander voorval van een paar jaar geleden. Ik was in de supermarkt en dan let ik met al die toeristen hier niet zo op mensen. Voor mij is het verstand op 0 en zo snel mogelijk er in en er uit.
Ineens stond ik recht tegenover een man die tegemoet kwam.
Een enorm gevoel van vreugde en herkenning borrelde in me omhoog en ik flapte er bijna uit, “Hé, wat leuk jou te zien!”
Gelukkig kon ik het net inhouden, want ik besefte dat ik die man helemaal niet kende en hem ook nog nooit had gezien.
Dat was een heel ongemakkelijk iets geworden als ik dat eruit had geflapt.
Ik glimlachte en mompelde iets en ging snel weer verder met een gek gevoel van binnen. Wat was dat nou geweest?
Ik weet het nog altijd niet. Heel vreemd.
Ik heb hem daarna nog een paar keer gezien in de supermarkt en eigenlijk is het geen bijster aantrekkelijke man.
Als ik hem ooit zie, vraag ik me nog steeds af wat dat nou was, al heb ik dat gevoel nooit meer gehad.

Weer een ander iets. Medio 2013 moest ik op een sollicitatiegesprek. Mijn werkcoach ging mee. Binnen stond de manager met wie het gesprek ging zijn al te wachten.
Hij en ik kijken elkaar aan, en ik smelt ter plekke. Knikkende knieën, vlinders in mijn buik, ik vermoed dat ik licht bloosde. Ik stond aan de grond genageld. Volgens mij was het wederzijds. Het leek een eeuwigheid te duren eer het oogcontact verbroken werd, puur omdat mijn werkcoach begon te praten.
Het gesprek was op zijn zachtst gezegd spannend. Zit je daar met zo’n mega aantrekkelijke sexy man met doordringende blauwe ogen die je dan ook geregeld aan moet kijken en aan wie je jezelf moet gaan verkopen.
Het liep wel goed af en ik kreeg het werk.

Nog eentje uit, ook een paar jaar terug toen ik de eerste ontmoeting met een man had. We zouden elkaar ontmoeten bij een restaurant, maar die ochtend kwam ik tot de ontdekking dat er een festival was. Het was overal knetterdruk, zowel qua parking als zitplekken in restaurants. Het hele eiland was bomvol.
Oops… dat ging hem niet worden en hij was al een dikke 45 minuten onderweg! Dan ga je niet meer afbellen. Het enige wat ik kon bedenken was hem bij mij thuis te laten komen.
Iets wat ik nooit doe, maar in dit geval besloot ik een uitzondering te maken.
De deurbel gaat, ik doe open.
Meteen ben ik verbouwereerd, want ik ken hem. Oh nee, toch niet. Maar, ik ken hem? Hoe kan dat nou? Razendsnel race ik door mijn mentale bestanden van kennissen, familie, vrienden, vage bekenden, vrienden van familie heen.
Niets. Nada. Niente.
Conclusie: ik ken hem niet, heb hem nooit gezien.
En toch is daar dat hele heldere weten en voelen dat ik hem ken.
Hij komt binnen, voorstellen en in de gang een knuffel. Dan naar de kamer en koffie.
Het gevoel dat ik hem kende bleef en dat gevoel was enorm sterk.
Wat later blijkt uit gesprek dat hij exact hetzelfde had. Mijn lach (her)kende hij en ook wat andere dingen.

Het was de meest intense, mooie, liefdevolle, romantische, rakende, ontmoeting die ik ooit heb gehad.
We kregen ook een relatie.

Zo schrijvend over die voorvallen kan ik concluderen dat betekenis van zulke instant gevoelens sterk kan variëren.
Soms zegt het finaal niets, is het puur eye-candy. Of er is even een spannend moment met wederzijdse aantrekkingskracht. Het kan ook gebeuren dat je niet weet wat het was, zoals ik met de ‘supermarkt man’.
Maar soms betekent het wel iets en vloeit er ook meer uit voort.

Het blijft een apart iets dat instant gevoel, vooral als er intuïtief iets getriggerd wordt. Als gevoelsmens vaar ik heel sterk op mijn intuïtie en ik zit er zelden naast. Daarom blijft het voorval met ‘de supermarktman’ me toch wat dwars zitten.

geplaatst door Roosje - 1151 keer gelezen