Instant Attraction
donderdag 26 juni 2025
INSTANT ATTRACTION
Je kunt iemand per direct wel of niet leuk vinden, zonder het uit te kunnen leggen. Soms wordt je zelfs echt geraakt. Dat is te vroeg om liefde te kunnen noemen, maar toch kan er wel een intens gevoel zijn.
Ook heb ik wel eens gehoord van een dating coach dat veel mannen vaak bijna direct met ontmoeten van een vrouw al voelen en weten: “Met haar wil ik oud worden!”
Dan moet er toch ook direct iets zijn waardoor een man dat voelt.
Een instant “wow!” gevoel leidt soms helemaal nergens toe maar het kan dan alsnog wel leuk zijn!
Lang geleden liep ik met een vriendin in de stad. We hadden pauze en onze school lag middenin het centrum van Breda.
We lopen gezellig kletsend door de mensenmassa als er een enorm knappe gast aan komt. Werkelijk niet normaal hot!
Mijn vriendin en ik houden als bij toverslag tegelijk op met praten, onze ogen vastgeplakt op die hunk, en ik zweer tot op de dag van vandaag nog altijd dat onze kakementen open zakten.
Terwijl hij ons voorbij liep, bleven we meekijken en we draaiden als vanzelf allebei mee om hem na te kijken tot hij in de massa verdween.
Daarna barstten we los over hoe leuk, aantrekkelijk en super hot hij wel niet was! En natuurlijk op school ook aan iedereen vertellen.
Dat was de eerste en tot noch toe laatste keer dat ik iemand van het andere geslacht zo nagestaard heb.
Nou had dat geen enkele betekenis of meerwaarde, behalve dat het leuk was. Eye-candy van het zuiverste water.
Maar buiten het zwijmelen behoefde het geen aandacht.
Een ander voorval van een paar jaar geleden. Ik was in de supermarkt en dan let ik met al die toeristen hier niet zo op mensen. Voor mij is het verstand op 0 en zo snel mogelijk er in en er uit.
Ineens stond ik recht tegenover een man die tegemoet kwam.
Een enorm gevoel van vreugde en herkenning borrelde in me omhoog en ik flapte er bijna uit, “Hé, wat leuk jou te zien!”
Gelukkig kon ik het net inhouden, want ik besefte dat ik die man helemaal niet kende en hem ook nog nooit had gezien.
Dat was een heel ongemakkelijk iets geworden als ik dat eruit had geflapt.
Ik glimlachte en mompelde iets en ging snel weer verder met een gek gevoel van binnen. Wat was dat nou geweest?
Ik weet het nog altijd niet. Heel vreemd.
Ik heb hem daarna nog een paar keer gezien in de supermarkt en eigenlijk is het geen bijster aantrekkelijke man.
Als ik hem ooit zie, vraag ik me nog steeds af wat dat nou was, al heb ik dat gevoel nooit meer gehad.
Weer een ander iets. Medio 2013 moest ik op een sollicitatiegesprek. Mijn werkcoach ging mee. Binnen stond de manager met wie het gesprek ging zijn al te wachten.
Hij en ik kijken elkaar aan, en ik smelt ter plekke. Knikkende knieën, vlinders in mijn buik, ik vermoed dat ik licht bloosde. Ik stond aan de grond genageld. Volgens mij was het wederzijds. Het leek een eeuwigheid te duren eer het oogcontact verbroken werd, puur omdat mijn werkcoach begon te praten.
Het gesprek was op zijn zachtst gezegd spannend. Zit je daar met zo’n mega aantrekkelijke sexy man met doordringende blauwe ogen die je dan ook geregeld aan moet kijken en aan wie je jezelf moet gaan verkopen.
Het liep wel goed af en ik kreeg het werk.
Nog eentje uit, ook een paar jaar terug toen ik de eerste ontmoeting met een man had. We zouden elkaar ontmoeten bij een restaurant, maar die ochtend kwam ik tot de ontdekking dat er een festival was. Het was overal knetterdruk, zowel qua parking als zitplekken in restaurants. Het hele eiland was bomvol.
Oops… dat ging hem niet worden en hij was al een dikke 45 minuten onderweg! Dan ga je niet meer afbellen. Het enige wat ik kon bedenken was hem bij mij thuis te laten komen.
Iets wat ik nooit doe, maar in dit geval besloot ik een uitzondering te maken.
De deurbel gaat, ik doe open.
Meteen ben ik verbouwereerd, want ik ken hem. Oh nee, toch niet. Maar, ik ken hem? Hoe kan dat nou? Razendsnel race ik door mijn mentale bestanden van kennissen, familie, vrienden, vage bekenden, vrienden van familie heen.
Niets. Nada. Niente.
Conclusie: ik ken hem niet, heb hem nooit gezien.
En toch is daar dat hele heldere weten en voelen dat ik hem ken.
Hij komt binnen, voorstellen en in de gang een knuffel. Dan naar de kamer en koffie.
Het gevoel dat ik hem kende bleef en dat gevoel was enorm sterk.
Wat later blijkt uit gesprek dat hij exact hetzelfde had. Mijn lach (her)kende hij en ook wat andere dingen.
Het was de meest intense, mooie, liefdevolle, romantische, rakende, ontmoeting die ik ooit heb gehad.
We kregen ook een relatie.
Zo schrijvend over die voorvallen kan ik concluderen dat betekenis van zulke instant gevoelens sterk kan variëren.
Soms zegt het finaal niets, is het puur eye-candy. Of er is even een spannend moment met wederzijdse aantrekkingskracht. Het kan ook gebeuren dat je niet weet wat het was, zoals ik met de ‘supermarkt man’.
Maar soms betekent het wel iets en vloeit er ook meer uit voort.
Het blijft een apart iets dat instant gevoel, vooral als er intuïtief iets getriggerd wordt. Als gevoelsmens vaar ik heel sterk op mijn intuïtie en ik zit er zelden naast. Daarom blijft het voorval met ‘de supermarktman’ me toch wat dwars zitten.
geplaatst door Roosje - 822 keer gelezen
Vorige berichten
Vallen op een foute partner?
Het gebeurt vaker dan je zou denken. Ik heb meerdere verhalen gehoord van hele aardige mannen op leeftijd, die zich maar wat graag lieten inpakken door een veel te jonge, mooie vrouw. Is het de spanning van : wie weet heb ik dit keer geluk? Is het de zucht naar avontuur?
Als reden om erop in te gaan, wordt soms gezegd, ik kan het toch proberen? Om vervolgens te ontdekken dat de dame in kwestie een suikeroom blijkt te zoeken. Aan de andere kant heb ik ook verhalen gehoord van vrouwen die iedere keer opnieuw vallen voor een knappe, innemende man. De fysieke aantrekkingskracht van deze man, zijn charme, winnen het van het gezonde verstand.
Pas als zij later ontdekt dat de man er meerdere liefjes op na houdt, of haar vrij snel dumpt na haar veroverd te hebben, valt eindelijk het kwartje. De reden om hier op in te gaan is vaak dat zij van die heerlijke, gezonde kriebels van hem krijgt. Een saaie Piet wil ze liever niet, ondanks dat die "brave" Hendrik een lieve, trouwe partner voor haar zou kunnen zijn. De tegenvaller dat hij er vervolgens niet echt voor haar is, kan hard aankomen.
Natuurlijk moet iedereen zelf weten om met vuur te willen spelen, maar neem dan je verlies en pas de volgende keer beter op. Verliefdheid is een heerlijk gevoel, maar laat je niet teveel meeslepen. Het is verstandig om rustig de tijd te nemen om elkaar eerst goed te leren kennen, alvorens meteen door die roze bril te kijken. Niet voor niets geven veel datingsite coaches dit advies, als iets te mooi is om waar te zijn, is dat vaak ook zo...
Radiostilte tijdens het datinggebeuren
Er vinden in de wereld om ons heen ontwikkelingen plaats, waarover in de media weliswaar uitvoerig over bericht wordt; niettemin blijft er ondanks de inspanningen van de nieuwsgaarders nog veel nieuws onder de pet wat pas in een later stadium onthuld wordt. Wie wel van de hoed en de rand weet zal om persoonlijke redenen of vanwege het algemeen belang niet direct geheel en al opening van zaken geven, Ook in datingland komt dit voor. Daarnaast gebeurt het regelmatig, dat er onverwacht een pauze ontstaat. He lijkt een beetje op radiostilte. Dit is actueel, bij de regeringsplannen was er ook een zekere radiostilte, hoewel er gaandeweg dit proces al veel (bewust?) openbaar gemaakt werd.
Wie via een datingsite met iemand in contact is gekomen zal als er op grond van de mailwisseling aanleiding toe is na niet al te lange tijd een afspraak willen maken voor een ontmoeting. Daarna volgt, als er een eerste klik was vaak weer een ontmoeting. Ook wie “in het wild” buiten de sociale media om een leuk contact krijgt zal mits er na die ontmoeting van weerszijden een positief gevoel is een tweede, derde en volgende afspraak willen maken. Als een van beiden een nieuwe afspraak niet zit zitten is het einde oefening.
Radiostilte kan zelfs nog voor dat er sprake is van een date ontstaan. Hoe vaak merk ik niet dat iemand die mij wel leuk lijkt op mijn persoonlijke berichtje niet reageert. In het slechtste geval wordt het bericht niet eens gelezen. Wanneer ik zie, dat mijn oproep wel gelezen is maar er geen reactie komt terwijl de ander wel online geweest (is) neig ik er toe te stoppen met mijn pogingen de ander voor mij te interesseren.
In wezen veroorzaakt radiostilte net zo’n ongemakkelijk gevoel als een afwijzing.
Uit contacten met leden van de datingsite krijg ik de indruk, dat zij, die “goed in de markt liggen” er nog al eens een handje van hebben een reactie op de lange baan te schuiven.
Toen ik nog maar kort in het datingcircus meedraaide was ik hier verontwaardigd over. Omdat ik in de tijd, dat ik betaald werk verrichtte juist bepaald werd bij de voortgang van de correspondentie in het bedrijf verwonderde ik mij over de vrij lakse manier, waarop met berichten van potentiële daters wordt omgesprongen.
Ik heb wel meer begrip voor het verschil in reactie op een standaard ( interesse-) bericht en een leuk persoonlijk berichtje; als iemand een standaard interessebericht zendt kan dat ook wijzen op gemakzucht, zeker als diegene een volledig abonnement heeft.
Bij radiostilte, als ik na een paar dagen niets verneem op mijn bericht, kunnen er allerlei oorzaken zijn. Een vakantie van de geadresseerde, ziekte, drukke werkzaamheden.
Het kan ook dat er meer kapers op de kust zijn en dat mijn uitnodiging in reserve wordt gehouden. Ik vraag me af, is het beter dat de ontvanger van mijn uitnodiging dat toch meldt, zodat ik weet waar ik aan toe ben? Dat biedt mij ruimte om alsnog iemand anders te benaderen. Hoe lang wachten jullie na het verzenden van een bericht op antwoord?
Communicatie valt niet mee, in deze digitale wereld lijkt het allemaal vlotter en eenvoudiger, maar dat is schijn. Zouden er tegenwoordig wat lichtvaardiger benaderingen gedaan worden dan in de tijd, waarin liefdesbrieven en reacties op advertenties in kranten nog hét middel waren om contact te leggen?
Keuken
Wat zeg jij nou, zegt ze.
Ik zeg gewoon, ja hoor eens, als ik dat niet mag zeggen, daar zeg ik toch niks geks mee als ik dat zeg, dus ik wil dat gewoon kunnen zeggen, zonder dat jij zegt wat zeg jij nou en als ik dat niet kan zeggen dan hebben we elkaar niets meer te zeggen, denk ik. Ik denk, ik zeg het gewoon.
Nou sorry, dat kun je echt niet zomaar zeggen, zegt ze.
Wat kan ik niet zeggen, zeg ik, dat eerste of dat tweede?
Ik zeg niks meer, zegt ze.
Ik zei alleen maar neuken in de keuken, zeg ik.
Dat bedoel ik, zegt ze, dat kun je niet zomaar zeggen.
Ja maar ik wilde nog iets anders zeggen, zeg ik.
Had je toch gelijk kunnen zeggen, zegt ze.
Nee want jij zei gelijk wat zeg jij nou.
Sorry hoor, ik weet ook niet altijd wat ik moet zeggen, maar zeg maar wat je nog meer wilde zeggen dan, zegt ze.
Nou, zeg ik, ik was vandaag in de les bezig met de tweeklanken en de tweetekenklanten, zegt een van de cursisten ineens noiken in de koiken. Wat zeg jij nou, zeg ik.
Nou, zegt hij, ik werk in een restaurant en daar heb ik dat geleerd. Wat heb je daar geleerd, zeg ik, neuken in de keuken? Nee, zegt hij, oefenen met de eu-klank. Ze maken altijd grapjes om onze uitspraak van die moeilijke klanken, zegt hij. Ja, zeg ik, dat klopt, want je zegt noiken in de koiken, probeer het nog eens. Nuiken in de kuiken, zegt hij. Ga maar door met oefenen, zeg ik. Met noiken in de koiken, zegt hij.
Lekker boeiend, zegt ze. Dus je wilt helemaal niet met me neuken in de keuken?
Nou, dat zeg ik niet, zeg ik.
Ja, doei, zegt ze, ik ga koken.