terug

Als vliegen om de strooppot, winkeldochters en winkelzonen

maandag 9 november 2026

Velen van ons zijn in hun jongelingsjaren op dansles geweest. Pakweg 50, 60 jaar geleden was dit iets, dat bij je opvoeding hoorde. De eerste keer was heel spannend. Mijn eerste dansles was in een bijzaaltje van een kerk, logisch dat er veel jongeren daar op dansles gingen, want – zo dachten hun ouders – dan leer je het in een vertrouwde omgeving. Stel dat er iets tussen hun zoon of dochter opbloeide met een van de andere jeugdige dansleerlingen, dan hoefden ze niet bang te zijn dat hun spruit thuis kwam met een gelovige uit een ander nest.

Dansles is niet meer zo vanzelfsprekend, er zijn nu maar weinig ouders die hun kinderen aanmoedigen met gecontroleerde pasjes aan de zwier te gaan. Het rock en rollen (als er dan toch gedanst moet worden) komt steeds meer in zwang. Ik ontmoet gelukkig ook dames, die de basis van het stijldansen beheersen.
Op dansles en op de vrij-dansavonden waren vroeger enkelen die uitblonken, die waren favoriet; gelukkig lette de dansleiding er op, dat niet alleen toppers aan bod kwamen. Bij de inschrijving voor de cursus, werd bijna pijnlijk nauwkeurig gewerkt naar een gelijk aantal jongens en meisjes, zodat niemand op lesavonden aan de kant hoefde te zitten. In noodgevallen waren de dansleraar en zijn / haar partner beschikbaar, en andere dansscholen hadden bij veel lessen een of meer tweedejaars achter de hand.

Tijdens vrij-dansavonden was dat anders, dan kon je het geleerde in de praktijk brengen. Vaak waren er dan meer dames dan heren. Dan waren er steevast een of meer muurbloempjes, die niet of nauwelijks gevraagd werden. De “leuke” dames werden daarentegen steeds bestormd door de heren, die draaiden als vliegen om de strooppot heen als ze verlegen waren, maar meer doortastende heren vonden al snel een modus om hun favoriete lady in hun armen te krijgen. Of lag het aan hun charme, die ze beter dan de andere heren gebruikten?

Na al die jaren is er weinig veranderd. Niet alleen op de dansvloer, maar ook bij andere situaties, waarbij mannen en vrouwen elkaar (kunnen) ontmoeten. Zodra er bijvoorbeeld op een datingsite nieuwe leden zijn, worden vooral de vrouwelijke nieuwkomers overspoeld met contactverzoeken. Tenminste, ook daar vindt een selectie vooraf plaats. Diegenen, die op grond van hun profiel en vooral door hun foto’s goed scoren staan al snel voor de keuze: ja of nee? Al dan niet positief reageren op een verzoek om een date?

Na een poosje lijkt een aantal niet zo populaire leden gedegradeerd te zijn tot winkeldochter of winkelzoon. Die gaan gebukt onder flinke hoeveelheid teleurstelling. Terwijl ze dikwijls veel te bieden hebben in een vriendschap of relatie.
Sommigen verzoenen zich met dit lot, ze blijven dus winkeldochter of winkelzoon, anderen gooien de handdoek in de ring en melden zich van de datingsite af. Ook zijn er leden, die na een veelbelovende afspraak iets met hun date opgebouwd dachten te hebben; het liep anders dan gehoopt en na verloop van een paar maanden verschijnen ze weer op de site, soms onder een andere schuilnaam. Toch: De titel is niet generaliserend en ook niet negatief bedoeld! Velen die al lang meedoen op een datingsite leveren door hun jarenlange ervaring een waardevolle bijdrage en ze inspireren anderen die maar net hier komen kijken.

Ik denk niet dat er structureel iets gedaan kan worden zodat iedereen dezelfde kans heeft op een leuke ontmoeting, een date, een relatie. Iedereen is vrij om te kiezen met wie hij of zij het leven verder samen wil leiden. Een ding zou ik wel fijn vinden: Als er minder terughoudend wordt gedaan zodat een contact een kans krijgt. En laat iedereen waar mogelijk het gevoel van winkelzoon of winkeldochter te zijn van zich afzetten. Ik moedig hen bij deze aan om weer eens zelf een hengeltje uit te werpen in de datingvijver!

geplaatst door Aktivo1 - 13 keer gelezen