De hoofdprijs
zaterdag 4 januari 2020
Doet u / doe jij wel eens mee aan een loterij? Vanuit het idee: ik win toch nooit wat blijft mijn knip dicht als ik een aansporing langs zie komen zie om mee te doen aan de jacht op de miljoenen. En dan het televisieprogramma waar ene Gaston aanbelt bij de gelukkige winnaars van de postcodeloterij. Hij verblijdt de gelukkigen met een cheque en een bos bloemen.
Echt, ik ben toch niet jaloers op deze mensen.
In 2016 heeft hoogleraar Psychologie Ap Dijksterhuis een boek uitgebracht onder de niet mis te verstane titel:” Maakt geld gelukkig”. Onderzoek heeft uitgewezen dat het winnen van een loterij een positief effect heeft op iemands tevredenheid met het leven. Meer geld winnen maakt zelfs gelukkiger. Het lijkt er wel op dat Ap een open deur intrapt. Maar nu komt de keerzijde van het winnen. Andere onderzoekers stellen dat materialisme vergelijkbaar is met obesitas: Zodra je rijker bent geworden, treedt er gewenning op. Als iets je gemoedsrust verstoort, is het wel het streven naar rijkdom.
Aan de andere kant is armoede een oorzaak van veel problemen. In de Verenigde Staten is de welvaart weliswaar gestegen, maar het geluk niet. Alleen de rijken zijn nog rijker geworden, maar de mensen aan de onderkant van de samenleving hebben het niet beter gekregen.
Mag ik het wagen een vergelijking te maken tussen de geluksbeleving van mensen doordat ze al dan niet in een relatie verkeren en de winnaars van een loterij dan wel de mensen, die altijd buiten de prijzen vallen? Natuurlijk word ik blijer van een prijs van 10.000 euri dan wanneer ik een eigen geldje in de “Staats” heb gekregen.
Maar het is natuurlijk niet per definitie zo, dat ik gelukkiger zou zijn puur en alleen als ik een nieuwe relatie heb. Pardon, het gaat niet om “een” relatie” maar om diegene, die mijn hart in vuur en vlam weet te steken. Hoeveel mensen zijn trouwens in meer of mindere mate niet tevreden in hun huwelijk of ander contact?
Uit profielen maak ik op, dat een aantal ingeschrevenen niet zo dringend verlegen zit om een nieuwe relatie. Het hangt voor een deel af van hun huidige tijdbesteding; wie geen echt gevulde week heeft hoopt misschien meer op een partner dan iemand, die al een druk sociaal leven heeft. Iemand met veel activiteiten doordeweeks of in het weekend zit hier anders in.
Ik werd ook wel eens op de vingers getikt of ik wel genoeg ruimte heb voor een contact. Vrijwilligerswerk kan zomaar een relatie in de weg staan; aan de andere kant kun je met je partner ervaringen uitwisselen, je bent geen saai persoon…
Maar een ander aspect is niet te verwaarlozen: het alom bekende rugzakje. Hoe is iemand uit zijn of haar vorige relatie (s) gekomen? Ben ik er klaar voor? Daar kom ik pas achter nadat ik iemand heb ontmoet. Een paar keer kwam er geen tweede afspraak, omdat mijn gesprekspartner met het schaamrood op de kaken moest bekennen, dat ze er nog niet aan toe was. Verder is het natuurlijk zo, dat een beoogde partner niet maar alles hoeft te slikken van degene, die op zijn of haar pad komt. Je kunt nooit door iemand gedwongen worden om met hem / haar in zee te gaan. In Nederland is naast vrijheid van meningsuiting gelukkig ook vrijheid van partnerkeuze!
Hoop ik bij het daten op de hoofdprijs net als wanneer ik aan een loterij mee zou doen? En als die hoofdprijs mij niet ten deel valt, wat dan? Een misverstand wil ik graag uit de weg ruimen, wie dit leest moet nu niet zichzelf in een hokje gaan plaatsen en waarderen, zo van: ik ben al dan niet de hoofdprijs. Ik en u, iedereen heeft zijn of haar kwaliteiten, charmes en bijzondere eigenschappen, waarom een ander voor hem of haar kan kiezen. Dat alles is anders dan bij een loterij niet meetbaar. De ultieme klik is een blijft iets van het gevoel. Tegen die klik kan Gaston met zijn cheque en bloemenboeket, hoe mooi ook niet op…
geplaatst door Aktivo1 - 3816 keer gelezen
Vorige berichten
Eenzaamheid
Er zijn sites waar je reacties kan uitsluiten indien je iets wilt vertellen waar Je wpeigenkijk liever geen reacties op krijgt omdat het erg persoonlijk is en een reactie onnodig pijn kan doen. Dat is hietbnirybmogelijk maar ik zou het op prijs stellen als er geen berichten onder verschijnen.
Er worden twee hoifdsoorten eenzasmheid onderscheiden
Sociaje eenzasmheid: iemand voejt zich niet verbonden met de maatschappij. Er zijn te weinig vrienden, kennissen of goede buren. Iemand maakt geen deel uit van een groep en mist dat.
Emotionele eenzaamheud. Er is geen hechte intieme band met iemand. Er wordt een gemis gevoeld, Er is geen partner om zaken mee te delen. Dat kunnen kleinigheden zijn uit hrt dagelijks leven maar ook dieoe gevoelens. Er ontstaat een gevoel van leegte in je binnenste.
Uiteraard kan een combinatie van beide soorten voorkomen. De emotionele eenzaamheid ontstaat vaak na een langjarig huwelijk dat gelukkig of althans niet ongelukkig is geweest. Onlangs wees iemand hier terecht op dat een van de partners in een scheiding soms vergelijkbaar is met een weduwe of weduwnaar als het huwelijk als donderslag bij heldere hemel wordt ontbonden. Tot zoverre de theorie.
Al eerder heb ik hier gemeld dat de dood van mijn echtgenote een enorme klap was en daarin zal ik beslist niet de enige zijn. Nu kom ik uit een familie waar de regel is dat ‘gewoon al gek genoeg is’. Verdriet mag maar je moet je er wel overheen kunnen zetten. Tijd heeft alle wonden en je hebt nog zoveel om voor te leven. Maar wat als het steeds meer pijn gaat doen en het niet lukt om weer in het spoor te komen? Toen ik niet meer wist waar ik het moest zoeken, heb ik professionele hulp gezocht: een psychologe. Dat heb ik ook gemeld bij de familie. Die was daar nogal door beledigd, want blijkbaar was hun hulp niet goed genoeg geweest. Nadien werd er niet echt meer over gesproken, Hoogstens de vraag of ‘ze’ weer was geweest op een zuinig toontje. Psychologen zijn er voor gekken en zwakjken van geest immers
Wat had ik er eigenlijk van verwacht? Misschien met name wat slaap- en kalmeringsmiddelen. Maar zil was meer van het praten en analyseren. Waarom mis je haar zo dat het lichamelijk pijn doet? We kwanen gezamenlijk tot de conclusie dat er soms een ware liefde in je leven komt. Dat hoeft geen sprookjesachtig karakter te hebben en ook niet dagelijks rozengeur en manenschijn te zijn. Maar in zo’n rekatie ken je elkaar en zie je elkaar zoals je zelf denkt te zijn. Dan is er geen ‘schijn’ of maskerade meer nodig. Het is niet eens zo zeldzaam. Je ziet het bij stellen die elkaar soms zonder woorden meteen begrijpen. De eenzaamheid die daarop volgt is vaak erg pijnlijk maar ook erg menselijk en komt in vele gradaties voor. Dat was een opluchting omdat ik dacht dat ik dat gevoel overdreef en me eroverheen zou moeten zetten. Het sjechte nieuws was dat er geen eenvoudige oplossing is. De pijn zal blijven en wellicht de rest van het leven. Is een nieuwe relatie het wondermedicijn. Ook daarin was ze realistisch. De kans om voor de tweede maal een vergelijkbare partner te vinden wordt steeds kleiner naarmate de leeftijd vordert. Ook is dit soort eenzaamheid een taboe omdat een potentiële nieuwe partner niet kan of zou willen concureren met een geest, Hoor je dan niet thuis op een datingsite? Zelf heb ik ondervonden dat een hechte vriendschap een deel van de pijn kan wegnemen. Maar als ook daar het noodlot toeslaat? Duidelijker kan ik wil ik niet zijn en ik beraad me op mijn toekomst als blogger hier.
Geluk kan ik ook vinden in kleine dingen
Dat genieten lang niet altijd in opwindende zaken of grote wensen hoeft te zitten, is algemeen bekend. Maar zoals altijd kan ik alleen maar voor mezelf spreken. Doordat mijn gezondheid het afgelopen jaar me behoorlijk in de steek heeft gelaten, kan ik sommige dingen niet meer en ben ik in 2025 en in 2026 niet met vakantie geweest. Ik ben echter niet bij de pakken neer gaan zitten. Ik kan ook veel plezier beleven aan dagjes uit. Gelukkig heb ik een museummaatje en een festivalvriend, dus dat zit wel goed. Alleen op pad gaan is een stuk moeilijker voor mij en samen genieten is bovendien dubbel genieten.
Maar ondanks dat ik veel meer aan huis gebonden ben dan andere jaren heb ik genoten van mijn tuin, zowel voor als achter mijn huis. De rododendron heeft uitbundig gebloeid. Mijn verzameling Hortensia's die ik ooit gekregen heb van visite en later in de tuin heb geplant, zitten ook vol met bloemen. Ik moet voor mijn gezondheid veel wandelen, maar heb daar niet altijd zin in. Dit heb ik gedeeltelijk opgelost door mijn hortensia's, die enorme waterslurpers zijn, met een kleine gieter iedere avond water te geven. Gewoon 36 keer op en neer lopen. Daarna uitrusten onder mijn zonnescherm in een comfortabele tuinstoel en genieten van alle kleurenpracht en de ondergaande zon.
Ook mijn kleinzoon, die eind mei 2 jaar werd is een bron van vreugde voor mij. Een heerlijk kereltje met gezonde ontdekkingsdrang. Met zijn loopfiets op straat is hij amper bij te houden. Zijn vader rent dan achter hem aan en ze wachten samen bij iedere zijstraat op oma. Ik zie tijdens dat tochtje zijn zijdezachte haren wapperen in de wind. Oma mag dan bij iedere zijstraat met haar vinger naar rechts wijzen en "Kijken" zeggen, vervolgens met mijn vinger naar links wijzen en "Kijken" zeggen. dan samen oversteken en hij gaat er weer vandoor met zijn loopfiets.
Ook houdt hij erg van klimmen. In mijn woonwijk zijn vorig jaar wadi's ingericht om al het overtollige regenwater in op te vangen. daarin staan ook lange loopbalken voor kleine kinderen op verschillende hoogtes, stapstenen en een kronkelige houten vlonder in het diepste gedeelte. Geen groter plezier voor hem om wel 3 x achter elkaar al deze hindernissen met hulp van papa en oma te nemen. Een heerlijke leeftijd heeft hij, geen internet, nog geen behoefte aan duur speelgoed. Hij geniet gewoon van zijn loopfiets en de hindernisbanen vlakbij mijn huis. Een oma geniet van hem met volle teugen.
Ik besef me terdege dat ik 74 jaar ben. Als ik nu nog 54 was geweest had ik met alle plezier allerlei uitdagingen aangegaan. Op die leeftijd en ook nog volledig gezond heb ik daar ten volle van genoten, eerlijk is eerlijk. Maar ik zoek nu geen partner meer die met een camper of een tent door Europa wil trekken. Ik hoef ook niet meer achterop de motor te zitten bij hem. Al die dingen heb ik vroeger al gedaan en zijn een gepasseerd station. Laat mij maar rustig genieten in mijn buurt of in zijn buurt met een leuke man. Verweggistan hoeft voor mij niet meer zo nodig...
Leeftijd
Leeftijd is toch meestal ook wel een dingetje als je 50-plusser bent, al wordt er meer vrijelijk over gesproken dan over andere zaken. Er zullen vast meer blogs hier zijn geschreven over leeftijd dan over kersen eten. Maar vooruit er is vast wel ruimte voor nog eentje.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn verzuchtte Johatan Swift in de 17e eeuw en hij had recht van spreken want hij werd 78 in een tijd dat dat weinigen was gegeven. Leeftijd is maar een getal. Mijn vrienden(innen) zeggen dat ik er 10 jaar jonger uitzie dan de kalender. Je bent zo oud. (jong) als je je voelt. En een persoonlijke favoriet Die ik onlangs las van een man van 70+: ik val alleen op oudere vrouwen want die hebben meer uitstraling. Het uiterlijk van jonge vrouwen doet mij niets. Nou, dat ben je echt ‘needy’. Maar ook vrouwen kunnen op dit gebied hun woorden wellicht zeer diplomatiek kiezen.
Feit is natuurkijk dat er wel degelijk grote verschillen zijn. Een man van 59 kan zich gedragen als een 80- jarige en een man van 80 zal zich soms helemaal niet meer kunnen gedragen. Met ee; beetje make-up kan een vrouw er 20 jaar jonger uitzien en zich ook zo voelen. Maar er zijn weinig vrouwen van boven de 20 die zich ouder willen voordoen dan de kalender. . Maar is er een leeftijd waarop vrouwen en mannen het meest aantrekkelijk zijn en waarom dan? Dat blijft een moeilijk punt zolang AI onze gedachten nog niet kan lezen omdat het antwoord op die vraag afhankekijk is van wat iemand zegt en dat hoeft niet hetzelfde te zijn wat hij of zij denkt.
Laten we beginnen met de mannen. Vrouwen van alle leeftijden kiezen dan gemiddeld voor een man van 38. Op die leeftijd wordt een man geacht zelfverzekerd en ervaren te zijn. Hij is dan (volgens vrouwen) op de top van zijn kunnen zowel in zijn werk als andere zaken en vrouwen voelen zich geborgen en gewaardeerd bij hem. Mannen denken zelf dat dit moment al eerder komt, namelijk rond hun 30ste. Mannen vinden vrouwen het aantrekkelijkst als ze rond de 20 zijn. Mannen blijven nu eenmaal meer dieren en reageren instinctmatig . Op die leeftijd zijn vrouwen het meest ‘geschikt’ om kinderen te krijgen en mannen (van alle leeftijden) willen dan graag een handje helpen om dat te realiseren, Afijn, vrouwen menen zelf op hun 30ste op hun top te zijn. Min of meer om dezelfde redenen als bij mannen. Op die leeftijd denken ze te weten wat er te koop is in de wereld.
Wat moet je nu met deze kennis als je 50-plusser bent op een datingsite waar niemand op die leeftijd is die zo aantrekkelijk wordt gevonden. Er is een grote troost, want de meeste mensen zijn ook realistisch. Aks gevraagd wordt naar de meest favoriete leeftijd van een potentieel nieuwe partner, kiest men meestal iets in de buurt van de eigen leeftijd.Maar dromen mag immers.