Uitstel - De lange baan is favoriet!
dinsdag 10 april 2018
Ieder mens is uniek. Dat is maar goed ook, wat zouden we in een saaie wereld leven als we allemaal hetzelfde waren. Het begint er al mee, dat we mannen en vrouwen zijn. Hoewel, er is nog een tussenvorm, de transgender, zelfs NS is verplicht om hun omroepbericht aan deze groep aan te passen. Los van deze drie groepen hebben we ook ieder een karakter, eigenschappen waarmee we naar buiten treden. Er zijn optimisten, die alles altijd van de zonnige kant bekijken, pessimisten, die steeds er van uit gaan, dat iets niet gaat gelukken.
In mijn betaalde baan vroeger maar nog meer in mijn vrijwilligerswerk loop ik tegen een bijzondere karaktereigenschap aan: Uitstelgedrag.
Mensen die uitstelgedrag vertonen zijn op het eerste gezicht heel gelukkig. Vooral als pensionado leven ze een heel relaxt bestaan. Niets moet, alles mag, en komt het vandaag niet klaar, niet zeuren, morgen is er nog een dag en er is ook nog een volgende week en maand.
Een agenda met afspraken is voor hen een martelwerktuig. Het zijn vaak mensen met een artistieke, creatieve inslag, en vaak introvert.
“Ik zou je helpen met het witten van die kamers? Oh, daar staat mijn hoofd nu echt niet naar, gisteren was ik naar die lezing over holistische spiritualiteit. Daar ben ik nu nog over het mijmeren. Dat zou jij ook eens moeten doen, jij bent steeds maar aan het werk”.
“Het jaarverslag nog niet klaar? Dat kan nog wel even wachten? Is die presentatie overmorgen al? Ik weet het, het is april, maar ik ben druk met het samenstellen van mijn nieuwe expositie”.
Wie met uitstellers moet werken zal om de haverklap in zulke situaties verzeild raken. Uitstelgedrag is iets, wat op jonge leeftijd aangewend wordt. Ik vind, dat bij de opvoeding hier meer aandacht aan besteed moet worden. Goed voorbeeld doet goed volgen. De gevolgen van alles steeds uitstellen kunnen desastreus zijn. Wanneer je wacht met de reparatie van een voertuig kun je op een gegeven ogenblik een ernstig ongeluk krijgen.
We komen uitstelgedrag ook tegen bij het aangaan van nieuwe relaties en in bestaande relaties. Het komt voor dat je een keuze moet maken tussen twee op zich niet onaardige potentiƫle partners. Dan hou je er een als het ware in reserve, je stelt een afberichtje uit. Stel voor dat de afspraak op niets uitloopt, of dat na een paar keer daten het toch niets is. Dan heb je altijd die ander nog paraat. Even vaak gebeurt het, dat je jaren achtereen met iemand omgaat, hoewel je weet dat de relatie zal stranden. Je stelt een beslissing daarover steeds uit.
Impulsieve besluiten over zulke belangrijke zaken zijn ook niet goed. Maar moet je alsmaar wachten met het doorhakken van de knoop? In de loop der jaren is het touw al zo erg in de war geraakt, dat er resoluut moet worden opgetreden.
Ik ben benieuwd wie er ook met uitstelsituaties te maken heeft gehad! Wederom een open einde dus…
geplaatst door Aktivo1 - 6868 keer gelezen
Vorige berichten
Het sterke geslacht
Al vanaf mijn 9e jaar weet ik dat een man het (bijna) altijd wint van een vrouw bij een lijfelijk gevecht. Dat komt omdat hij veel sterker is. Hij
Alene til Danmark
Ik zou met iemand naar Denemarken, maar het liep anders en dus ben ik maar in mijn eentje gegaan. Daar had ik wel een aanloopje voor nodig, ook al
Vastgeroest gewoontedier?
Vaak ben ik een gewoontedier. Ik sta ongeveer op dezelfde tijd op. De slaap uit mijn ogen wassen. Ontbijten, tandenpoetsen, scheren. Haren ka