terug

Kuddedieren

zaterdag 23 maart 2019

In de dierenwereld zie ik dat sommige soorten er voor kiezen om in groepsverband te leven, terwijl andere dieren liever solitair opereren. Veel grazers, denk hierbij aan koeien, schapen en paarden leven in een kudde. Meestal is dan één het hoofd van de kudde, een mannetje dat de groep leidt en ook beschermt tegen indringers.
Sommige roofdieren leven ook als groep. Samen kunnen zij veel grotere dieren overmeesteren, een mooi voorbeeld zijn hyena’s. Bij insecten zie ik nog vaker groepen. Bijen zouden alleen nooit in staat zijn om voor hun nageslacht te zorgen.
Andere dieren komen alleen om te paren bijeen.
Ik vind, dat we veel van het gedrag van dieren, die in een groep leven kunnen leren. Ik ben door de voordelen en nadelen van hun kuddegedrag te bestuderen in staat kritisch aan te kijken tegen mijn eigen leefwijze.
Door in een groep te leven kun je elkaar helpen. Dat geldt voor grote groepen maar ook voor kleinere gemeenschappen. In elke communiteit vindt een taakverdeling plaats. Dat gaat niet zonder slag of stoot. De leden van een groep zijn het niet altijd eens met de taken, die ze toebedeeld krijgen. In de kleinste groep die we kennen, een relatie komt dat helaas vaak aan de orde. Het is raar, dat in de dierenwereld er geen gekissebis is over de rolverdeling. De fysiek sterkste is de leider van de groep.
Dieren hebben net als mensen een verblijf nodig, Een plaats om zich terug te trekken, een plek waar ze beschermd zijn tegen koude, roofdieren, een plek waar ze hun nageslacht groot kunnen brengen. Wij mensen hebben ook zo’n verblijf nodig. Als er problemen komen bij onze huisvesting, omdat een relatie beëindigd wordt moet een van beiden op zoek naar een nieuw onderkomen. Vaak is dat dan weer een verkapte reden om op zoek te gaan naar een nieuwe partner. Vooral die personen, die goed verzorgd werden, toen ze nog in een relatie verkeerden zullen al snel om zich heen kijken, of er niet ergens een “hotel” is, kortom iemand, bij wie zij hun benen onder de tafel kunnen steken. Bij gebrek aan beter leggen ze dan de lat niet hoog bij de gevoelens die ze voor een nieuwe partner hebben. Of ze storten zich in een groep, waarvan ze hopen dat die hen de bescherming geeft, die ze eerst met hun man of vrouw hadden. Soms komen ze dan bedrogen uit!
Die kudde waarbij ze zich aansluiten heeft al een structuur. Er is een leider, er is een hiërarchie, ze moeten onderaan beginnen. Hun inbreng in de kudde wordt niet gewaardeerd, tenzij ze door hun kennis of vaardigheden de kudde iets wezenlijks kunnen bieden. Ze hebben de keuze: of met de stroom meegaan of juist zich onderscheiden door out of the box te denken.
We hebben net de verkiezingen voor de Provinciale Staten en de Waterschappen achter de rug. Ook nu zie ik dat mensen behoefte hebben aan een duidelijke leider. Als een leider van een politieke partij een steekje laat vallen wordt hij en daarmee zijn partij door de kiezers genadeloos afgestraft. Wie in een relatie iets stoms doet ervaart dat ook aan den lijve. De wederhelft spreekt hem of haar aan op de gemaakte blunder, het is belangrijk hoe dat gebeurt. Niet iedereen heeft de takt en de moed om zo’n gesprek zo te voeren, dat de ander niet beschadigd wordt. Een mediator is echt niet de ultieme oplossing. Die moet onpartijdig zijn, en dat eist een professionele opstelling. In het ergste geval wordt de relatie verbroken. Dan zitten beide partijen met de gebakken peren. Hopelijk is er dan een kudde waar ze op terug kunnen vallen. Anders zijn ze – zie hiervoor – geneigd een nieuw contact te zoeken.
Welke koers ga ik varen, bij welke kudde sluit ik me aan? Ik vind, dat ik niet blindelings achter zo’n leider aan moet hobbelen. Kritisch zijn, dus. En dat geldt ook bij de zoektocht naar een nieuwe relatie.

geplaatst door Aktivo1 - 5491 keer gelezen