De levenskunst van Frida Kahlo
maandag 5 augustus 2019
Frida Kahlo (1907 – 1954) was een surrealistische beeldend kunstenares en politiek activiste uit Mexico. Ze werd op 6-jarige leeftijd getroffen door kinderverlamming; het zou haar leven vol lijden en complexen tekenen. Op haar 18de werd ze bij een bustram-ongeluk doorboord met een stalen leuning; ribben en heup gebroken, benen, bekken en ruggengraat. Ze moest maandenlang te bed blijven en besloot te gaan schilderen. Ondanks korsetten en krukken lukte het haar toch weer op de been te komen. Later zou zij spreken van "twee zware ongelukken in mijn leven (...) één waarin een tram me aanreed, het andere was mijn man."
De schilderijen van Frida zijn nu wereldbekend door de vrolijke Zuid Amerikaanse kleuren in een morbide akelige sfeer gemarkeerd door haar zware donkere doorgegroeide wenkbrauwen. Frida schilderde haar door pijn verwrongen kijk op de wereld. Zij schiep kunst vanuit angst en eenzaamheid om haar pijn te overmeesteren; wat vaak sublimeren wordt genoemd, het omzetten en het verheffen van lijden tot iets moois.
Zet je pijn om in iets moois
Het leven van Frida Kahlo is symbool voor het lijden en het lijden om te zetten in leiden. Het leven als het kruis van tegenslag en teleurstelling overwinnen.
Wees jezelf
Frida Kahlo ging altijd haar eigen gang en trok zich weinig aan van wat sociaal geaccepteerd was. Ze deed aan “mannensporten”, zoals boksen en worstelen. Hoewel niet iedereen haar keuzes en praktijken goedkeurde, volgde ze in ieder geval wel altijd haar eigen hart.
Kahlo overleed in 1954, een week na haar 47e verjaardag. Ze liet een briefje achter met de tekst 'Ik hoop dat het einde vrolijk is en hoop nooit meer terug te keren'. Vermoedelijk heeft zij zelfmoord gepleegd. Frida Kahlo wordt vandaag nog steeds gezien als een symbool voor het feminisme. Haar vrijgevochten geest was een toonbeeld voor vrouwen wereldwijd. Zo weigerde Kahlo pertinent om haar lichaams- en gezichtshaar te scheren.
In 2002 maakte Selma Hayek een film van het leven van Frida met méér dan fantastische muziek. Met nummer Burn this House met Caetano Veloso en Lila Downs (Oscar voor originele muziek) bezingt het doodgaan als een blijde gebeurtenis. Frida Kahlo: “I hope my leaving is joyful and I will never return”
https://www.youtube.com/watch?v=25-JZp0CqsY
De nachtelijke hemel fleurt op door vuur
Het brandende bed zweeft steeds hoger
zij is vrij om te vliegen
Verbrand deze nacht
zwart en blauw
zo koud in de morgen, zo koud zonder jou
geplaatst door DenDonck - 2645 keer gelezen
Vorige berichten
Verschilligheid
Op mijn 18e kwam ik als dorpsjongen aan in de studentenstad Delft. Dat was omdat ik intelligent genoeg was gebleken, maar helaas had ik verder wein
Sluipenderwijs
Sluipenderwijs. Dat woord had ik gebruikt in een mailwisseling - en zijn reactie erop was een bijna hoorbaar ‘hahaha.’ Maar toch. Het b
Het leven van een single
Heb ik het dan eindelijk geaccepteerd? Omarm ik mijn leven als alleenstaande? Die tweede vraag is wel een brug te ver… Alhoewel er beslist v