Ik luister naar de nacht
zaterdag 14 september 2019
Soms heb je van die nachten, dat je de slaap niet kunt vatten. Ik draai en ik keer, het is donker en stil. Gedachten gaan alle kanten op, probeer me te ontspannen en weiger op de klok te kijken, heb hem zelfs andersom gezet. Misschien komt het, doordat ik voor ik wilde gaan slapen, nog gelezen heb in het spannende boek van Dan Brown: ‘Inferno’. Het speelt zich voornamelijk af in Florence en Venetië, het noorden van Italië. Het beschrijft bovendien ook prachtig al de kunst en de geschiedenis van die plaatsen. Herkenbaar, omdat ik deze steden al enkele keren mocht bezoeken. Echter het verhaal is ook duister en gaat over de onderwereld, waarin de hel beschreven wordt als een gestructureerd rijk, dat wordt bevolkt door wezens, als schimmen, zielen zonder lichaam die gevangenzitten tussen leven en dood, gebaseerd op het gedicht van Dante uit de ‘goddelijke komedie’. En dan gaat het zoals in alle boeken van Dan Brown om de codes te ontrafelen, waarbij tijd kostbaar is en er andere organisaties de oplossingen willen verhinderen. Misschien is dit wel een te heftig boek om voor het slapen gaan te lezen, ook al is het interessant en boeiend en beschrijft het ook de onbereikbare liefde van Dante ‘Beatrice’.
https://historiek.net/de-inferno-hel-van-dante-alighieri/107013/ .
Wanneer het donker al een beetje begint te verdwijnen, maar het net nog geen ochtend is, besluit ik op te staan en de ochtend binnen te laten en ik ga schrijven met als resultaat onderstaand gedicht.
Ik luister naar de nacht
Ik kan de slaap niet vatten.
In het donker van de nacht
wordt mijn zicht enkel getrokken naar een
flinterdun lichtpuntje dat zich piept door het gesloten gordijn.
Ik wacht … om weldra in dromenland te zijn.
Ik luister naar de nacht. Naar de stilte en denk:
zo groot de aarde, maar tegelijkertijd in de ruimte zo klein.
Op die aarde leven zeven miljard mensen,
die reizen per boot, auto, vliegtuig, bus, of trein,
wat een oorverdovend donderend spektakel moet dat zijn.
Ik luister naar de nacht. Niets dan stilte om mij heen.
Ik vraag mij af: waar zijn al die mensen?
Waar is iedereen mee bezig? Is het maar alleen
In de kamer, in dat huisje van mij,
in mijn aparte wereldje, dat de nacht zo stil kan zijn?
Ik luister naar de nacht. Weinig nacht en net nog geen ochtend.
Ik woel en ik draai. Herschik mijn kussen,
zodat mijn hoofd zal rusten en mijn gedachten in slapeloosheid berusten.
Af en toe een piep en een kraak, een teken van leven,
alsof het huis mij veiligheid wil geven en mij in de stilte bewaakt.
Ik luister naar de nacht. Ik open mijn raam, om de
oorverdovende stilte te verdrijven en het buiten binnen te laten .
Met de koele lucht vul ik mijn longen.
In de verte hoor ik het blaten van een schaap,
het geluid geeft de stilte leven. Ik gaap …
een nieuwe dag is begonnen.
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 4766 keer gelezen
Vorige berichten
Is het sociale verkeer thuis voor de buis?
Het is algemeen bekend dat je op straat geen risico's moet nemen, niet inhalen als je niet zeker weet of het kan. Dat geldt voor alle voertuigen wa
Hoe maken we daten leuk(er)?
Al enige tijd heb ik het gevoel dat er iets is veranderd in de dating wereld. Dat vreemde gevoel wat ik niet kon verklaren. Ik zag ook steeds meer
Beschermd tegen golddiggers in de liefde
Als iets te mooi is om waar te zijn is het vaak niet waar. Er zijn op een datingsite mensen, die het fijn zouden vinden om een maatje te vinden, ma