terug

Eye-opener

donderdag 16 januari 2020

Afgelopen weekend had ik een verlate Nieuwjaarsborrel, georganiseerd door een goede kennis in een daartoe afgehuurde openbare gelegenheid. Deze spontane man doet dit ieder jaar en ik verheug me er altijd op, want er komen elk jaar interessante mensen en oude bekenden die ik nog meegemaakt heb bij een activiteitenclub voor alleenstaanden, waar ik 3 jaar lid van ben geweest.

Vorig jaar heb ik een lang gesprek gehad met een vrouw die haar plekje had gevonden in een woongemeenschap. Daar heeft ze veel moeite voor moeten doen en ook een proeftijd van 2 maanden voor overgehad, De hele groep moest haar geschikt vinden en toestemming geven, want de animo voor de vrijgekomen plek was groot en er waren veel gegadigden. Dit jaar raakte ik in gesprek met een pittige blonde dame van mijn eigen leeftijd, die net terug was van een reis van 3 weken naar Cuba. Ze had die reis in haar eentje gemaakt en wat het nog avontuurlijker maakte, niet als lid van een reisgezelschap, maar alleen. Ze had alles wat ze wilde zien zelf uitgezocht en met het openbaar vervoer bezocht. Nou ben ik zelf niet zo'n durfal. Ik zou nooit alleen zo'n grote reis maken en al helemaal niet als je geen groep hebt om op terug te vallen. Is dat niet gevaarlijk, vroeg ik ? Ze lachte, nou je moet wel goed weten waar het wel en niet kan. In sommige Afrikaanse landen is het een stuk onveiliger. Daar ben ik weleens door dronken mannen lastig gevallen. Maar ik ben gelukkig nooit beroofd of verkracht, zei ze monter.

Na enige tijd vertelde ze mij over haar grote liefde, die een paar jaar terug overleden was. Ze had jarenlang een "geheime" relatie met hem gehad, want hij was getrouwd. Meteen begonnen de alarmbellen te rinkelen. Geen oordeel vellen, mening geven of conclusies trekken, gewoon luisteren en evt 1 of 2 vragen ter verduidelijking stellen, dacht ik. Ze had hem ontmoet op haar werk en ze waren hoteldebotel verliefd op elkaar geworden. Hij had een gezin met nog kleine kinderen en een goede baan, dus zij moest plechtig beloven dat hun relatie nooit zou uitkomen en daar heb ik me altijd aan gehouden, zei ze, want zijn wettige vrouw is het nooit te weten gekomen. Hij had veel bewegingsvrijheid doordat hij voor zijn werk veel vergaderingen had en vaak op reis moest. Dus zij was niet alleen zijn minnares, ze heeft ook veel met hem gereisd, mooie plekken gezien en diverse leuke uitstapjes met hem gemaakt.

Zij was niet de (af)wachtende vrouw, want hij wilde vaker bij haar langs komen dan dat zij hem toestond. Ik keek haar aan, hoefde echter niets te vragen. Ze zei "hij hield ook veel van zijn vrouw en had met haar een volwaardig huwelijk. Als hij polyamoureus mocht zijn, mocht zij het toch ook?". Dus af en toe weigerde ze hem om langs te komen omdat zij een vrijer op bezoek had, of omdat ze met een andere man op vakantie ging. "Ik heb niks voor hem gelaten, me nooit eenzaam gevoeld en ben dus ook niet in een gat gevallen na zijn dood, omdat ik altijd genoeg lovers, vrienden en vriendinnen heb gehad" grijnsde ze. Ik keek haar onthutst aan.

Ze barstte in lachen uit, streek plagend over mijn wang en zei "meisje, meisje, je kan een spannender en gevulder leven hebben als je wat minder streng bent voor jezelf, geniet gewoon van wat er allemaal op je pad komt . Zo, en nu ga ik een biertje aan de bar halen" zei ze. Vervolgens liet ze mij in grote verwarring achter en liep weg ...

geplaatst door sixty - 3685 keer gelezen