Kwetsbaar of weerbaar?
maandag 17 februari 2020
Ik woon dicht bij PWN-duingebied en heb daar een jaarkaart voor. Regelmatig rij ik in 10 minuten naar de duinen. Van de zomer liep ik daar nog frank en vrij te wandelen. De laatste tijd pak ik aan het begin van mijn wandeling een dikke stok op, waarmee ik, indien nodig, iemand van me af kan slaan. Het viel me na de zomer namelijk op, dat ik op veel paden nog maar weinig andere mensen tegen kwam en dat ik na een kort stukje lopen dan toch maar liever terugging. Hetzelfde onrustige gevoel heb ik, als ik laat op de avond in mijn eigen dorp in het donker naar huis loop, kom ik ook weinig mensen tegen. Tegenwoordig neem ik `s avonds de fiets. Ik doe evengoed wat ik wil doen, maar het voelt veiliger.
Van de woningbouw heb ik een kierstandhouder aan de binnenkant van mijn voordeur gekregen, zodat niemand de deur verder kan openduwen. Nooit gebruikt. Na een tv-uitzending van "opsporing gezocht" pas geleden, waar 1 persoon aanbelde en bij het opendoen nog 2 mensen uit de struiken sprongen, heb ik een waarschuwingsbriefje aan de binnenkant van de voordeur geplakt. Vertrouw ik het niet, deur op de kierstand. Overdreven? Ik woon alleen, heb een groot voorraam, iedereen kan me in de woonkamer zien. 's Avonds de gordijnen dicht, doe ik helemaal niet open, want ik kan niet zien wie er voor de deur staat.
Digitale weerbaarheid is bij mij in ontwikkeling. Soms heb ik daar hulp bij nodig. Ik probeer het altijd wel eerst zelf. Soms lukt me dat ook, maar weet ik later niet meer hoe ik dat gefikst heb. Ook komen sommige dingen weinig voor en ben ik het inmiddels weer vergeten. Voor het oplossen van grote pc-problemen heb ik Teamviewer op mijn computer staan. In nood kan een betrouwbare computerkennis mijn pc vanaf zijn huis overnemen en mij helpen het probleem op te lossen. Gelukkig heb ik dat maar 1 keer nodig gehad, wel nadat ik zelf een halve middag had aangemodderd en er echt niet uitkwam.
Het internet is in de loop der tijd makkelijker in gebruik geworden en er zijn ook digitale handleidingen. Maar toen ik bij het opstarten van de pc opeens een waarschuwing kreeg met rode gevarendriehoeken en uitroeptekens erachter, vergezeld met een verwijzing naar AmiCon, dacht ik dat ik een pc-virus had. Dus een foto met de smartphone ervan gemaakt en naar de computerkennis gemaild. Kreeg ik bericht terug dat het een kwestie van de Bios-batterij verwisselen was, die was bijna op. Dat moest gebeuren met handschoenen aan en een klein tangetje om het ding voorzichtig uit het inwendige van de computer te halen. Dat durfde ik niet zelf en heb toen de pc-kolom van alle stekkers ontdaan, in mijn auto geladen. Ik ben naar een bekende computerzaak gereden, om dat door hen te laten doen. Ze rekenden niet eens extra kosten, alleen maar 4 euro voor de batterij. Hoera, service bestaat nog !
geplaatst door sixty - 3807 keer gelezen
Vorige berichten
Fouten en leermomenten
Ik maakte deze fouten zodat jij ze niet hoeft te maken. “Jij”, mannen in mijn leeftijdsgroep. Vrouwen zullen het mogelijk “eenzij
Een memorabele middag
In september heb ik op tv de documentaire over het leven van de Japanse kunstenares Yayoi Kusama gezien. Ze was kort daarvoor op hoge leeftijd over
Er ging iets mis met het vorige blog...
Belofte maakt schuld en daarom nu verder waar het vorige blog ophield.
De vraag was: “kan een nieuwe liefde daar nog aan tippen, als je al