Schrikkeldag
vrijdag 28 februari 2020
Een extra dag is toegevoegd om de verloren tijd van een kwart dag (6uur) per jaar gedurende de afgelopen vier jaren weer aan te vullen. Mijn uitleg, maar kijk maar op Wikipedia daar wordt alles piekfijn uitgelegd. Morgen heb ik dus extra tijd, oftewel 24 uur extra in deze maand. ik zou het kunnen zien als een cadeautje. Het is uiteindelijk maar éénmaal 29 februari 2020. Ik zou op deze dag eens helemaal niets kunnen doen, daarmee bedoel ik heerlijk ontspannen, een boek lezen, een leuke film bekijken, mezelf niet dwingen om dingen te doen die volgens mij dienen te gebeuren, omdat ik nu extra de tijd hiervoor zou hebben. Ik zou iemand kunnen uitnodigen voor een date, wie weet misschien ontdek ik wel iemand die toevallig op deze dag geboren is en morgen dus zijn verjaardag weer eens mag vieren. Dat zou dan een bijzondere toevoeging kunnen opleveren op een dag, die pas over vier jaar weer op de kalender staat. Bovendien een datum die niet snel zal worden vergeten. Een datum die pas over vier jaar weer bestaat. En mocht die afspraak een positief karakter hebben, dus tot een relatie komen, dan blijft deze ontmoeting een extra tintje geven in de komende tijd. Maar nu draaf ik een tikje door.
Het blijft bijzonder een toegevoegde dag, toch merken we er niets, of weinig van, behalve dan wanneer er een geboorte op deze dag plaatsvindt, en degene jarenlang maar om de vier jaar op deze datum zijn/haar verjaardag kan vieren. Verder heeft zo’n extra dag niet zoveel invloed op het dagelijks leven, naar mijn idee. Het loon wordt gewoon doorbetaald, het CBS vermeldt dat een schrikkeldag een licht economische groei tot gevolg heeft. Het is morgen gewoon zaterdag, een normale dag, die ik waarschijnlijk net zo invul als ik andere zaterdagen, gewend ben te doen. Ik denk niet, dat ik deze dag als extra tijd zal ervaren. Ik maak er in elk geval een mooie dag van, nu nog zonder een date, maar wie weet…soms heeft het leven onverwachte verrassingen in petto.
“Schrikkeldag: een dag om alles te doen waar je de afgelopen 4 jaar geen tijd voor had.”
Loesje
Liefs,
Monique
geplaatst door monique3 - 3606 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz