terug

Andere Paasdagen

woensdag 8 april 2020

Over een paar dagen is het Pasen. Deze van oudsher christelijke feestdagen worden door iedereen verschillend beleefd. Het is één van de belangrijkste feesten van het kerkelijk jaar. De opstanding van Jezus wordt uitbundig gevierd in de Rooms Katholieke en Protestantse kerken. In de Stille Week voorgaande aan Pasen wordt hier naar toe geleefd. Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Stille Zaterdag zijn ijkpunten die uitlopen op Pasen.

In de reclame en algemene berichten in de kranten en via de andere media word ik elk jaar weken van tevoren aangespoord tot activiteiten en aankopen. Waar in de kersttijd het diner centraal lijkt te staan is bij Pasen het uitgebreide ontbijt hét aandachtspunt voor de consument, paaseieren, paasbrood en nog veel meer worden mij bijna door de strot geduwd.
Ook dit jaar lijkt het wel, of de paasartikelen niet aan te slepen zijn. Helaas mis ik veel van de blijheid die gepaard gaat met deze dagen.

Het begrip Stille Week krijgt nu ook een andere betekenis dan in voorafgaande jaren. Er ligt veel stil, we kunnen niet alleen naar veel dingen niet toe, maar het wordt ons ook afgeraden en in veel gevallen ook onmogelijk gemaakt, zelfs verboden.
Ik klem me nu ook maar vast aan een ander aspect van Pasen: het feest van nieuw leven. Dat past heel goed in dit jaargetijde, waarin om mij heen veel nieuw leven valt te bespeuren.

In de natuur word ik blij verrast door het frisse groen en de ontluikende bloemen, die ik zie op een wandeling. Door de vogels, die overal uitbundig zingen. Er worden eieren in nestjes gelegd, die straks opengebroken worden door kuikens.

Als ik zo door de natuur wandel voel ik me net één van de Emmaüsgangers; gelovigen weten van dit verhaal. Twee discipelen die na Goede Vrijdag wandelden en bedroefd waren over wat er toen gebeurd was. Ook ik voel heel goed, dat er veel mensen nu in rouw gedompeld zijn omdat ze hun geliefde aan de dood moesten afstaan. Misschien moet ik me open stellen door een soort wake-up call, die laat zien dat er uitzicht is op betere tijden. Net als de Emmaüsgangers is het goed, dat ik luister naar een stem, die me hoop geeft op een nieuwe fase in mijn leven.

Waarom zou ik nu stilletjes geen plannen maken voor dit jaar? Ook al weet ik niet of en zo ja, wanneer ik ze verwezenlijken kan? Misschien moet ik zoeken naar kracht om mij enerzijds in te leven in de problemen, waar velen nu mee worstelen, maar ook kracht om uit te stijgen boven alle narigheid. Als ik dan met iemand anders ergens samen wandel (wel op anderhalve meter van elkaar) mag ik me laten inspireren door al het moois, dat ik onderweg tegenkom, en mag ik dat toch zeker delen met mijn wandelmaatje?

Belangrijk is, dat ik dan me kan verplaatsen in de situatie van die ander, maar dat die ander ook kan meeleven met wat mij beroert. Ik maak graag van deze gelegenheid gebruik om iedereen mooie paasdagen te wensen. Pasen 2020, we zullen het nooit vergeten..

geplaatst door Aktivo1 - 3156 keer gelezen