terug

De klokken beierden...

zondag 12 april 2020

De klokken beierden…
Vanmorgen een wandeling gemaakt door de polders van de Hoeksche Waard. Eerst Langs de huizen, veelal de luiken nog gesloten. Het is rustig. Daarna lopend over het schelpenpad van de Vliet. Eenden, meestal paartjes op het water en futen op en langs het pad, die snel het hazenpad kozen wanneer ik te dicht in de buurt kwam. Er is geen, of weinig verkeer in de omgeving te horen, enkel maar het geluid van vogels en het communiceren van eenden en de futen. De stilte past bij het moment, dat ik de begraafplaats nader. Doden die in alle rust omgeven zijn door de natuur van de lente. Vogels die neerstruiken op de grafzuilen en hen met hun gezang een symfonie in hen eeuwige rust ten gehore brengen. In de verte, heel ver weg lijkt het, hoor ik klokken beieren. Lichte vrolijke klanken en zware tonen van de grote klokken, welke tezamen mij een bijzondere noot geven aan deze Paasochtend. Uitnodigend…ja, natuurlijk het is kwart voor tien, ergens zal een dienst beginnen om tien uur. Komt allemaal! Maar er zal geen kerkdienst zijn in deze periode van corona, tenzij door het geringe aantal wat de kerken bezoekt er toch een mogelijkheid is gevonden. Anderhalve meter van elkaar. Ik heb op dit moment geen idee. Het geluid komt van ver, meegevoerd door de wind over het water van de Binnenmaas. Ik probeer de plaats te bepalen waar deze kerk zou kunnen staan. Hoever van mij het water deze klanken draagt.

Later op deze mooie dag zullen ongetwijfeld weer bootjes de wijde plas opgaan. Nu in dit vroege uur is er nog niets te zien. Wel een eenzame zwaan, wat een prachtig plaatje oplevert op het vlakke water. Even later vliegt hij/zij op en scheert over het water. Op zoek naar…? Ik moet denken aan wat ik enkele dagen geleden zag. Een zwaan die een eindje verder tussen het riet op de wal lag. Er viel mij iets op. Zo stil, ik liep terug en zag, dat het dier was overleden. Het zal toch niet, dacht ik vanmorgen.

Eenmaal weer terug tussen de huizen, komt er een mevrouw naar mij toe en vraagt, of ik ook geen stroom heb. Ik kom niet uit die buurt en ik ben al een tijdje niet thuis geweest, dus ik weet het niet. Een praatje gemaakt. De eieren die ze aan het koken was, zullen even moeten wachten tot ze hard zijn gekookt.
Mijn kleinkinderen zijn vanmorgen in hun tuin aan het eieren zoeken. Chocolade eieren wel te verstaan, want daar zijn ze gek op. Ik zal het wel vernemen wanneer we weer gaan videobellen. Want…, dat is nu natuurlijk een prachtige manier om contact te blijven houden. Hoewel ik steeds meer het fysieke contact begin te missen.

De klokken zijn inmiddels stilgevallen. Toch hebben ze deze ochtend ertoe bijgedragen aan mijn gevoel van de viering van het Paasfeest. De viering van de opstanding. Ikzelf ben niet gelovig, maar heb met mijn katholieke achtergrond wel het verhaal meegekregen. Pasen betekent dat wij mensen opnieuw kunnen beginnen. Nu in deze bizarre periode, tegelijkertijd aan het begin van de lente, waarin nieuw leven ontstaat, hebben de vrolijke klanken van de klokken mij hoop gebracht.

Bij thuiskomt heb ik gewoon stroom.

Ik wens iedereen Fijne Paasdagen toe.

Liefs,

Monique

geplaatst door monique3 - 3060 keer gelezen