terug

Invloed van social media en reclame

woensdag 1 juli 2020

Vorige week kreeg ik via social media een mop toegestuurd. De tekst was als volgt : een lerares probeerde haar klas uit te leggen dat in de Spaanse taal, in tegenstelling tot de Engelse taal, zelfstandige naamwoorden mannelijk of vrouwelijk zijn. het woord ‘Huis’, is in het Spaans vrouwelijk, la casa. Ook in het Frans is huis een vrouwelijk woord, la maison. Een van de studenten vroeg "Welk geslacht heeft ‘computer’? In plaats van antwoord te geven, deelde de lerares de klas in twee groepen, meisjes bij elkaar en jongens bij elkaar. Zij vroeg hen zelf te bepalen of ‘computer’ een mannelijk of vrouwelijk woord was. Elke groep moest vier redenen opgeven voor hun keuze.

De groep jongens besloot dat het woord ‘computer’ vrouwelijk was (la computadora) omdat : 1. Niemand anders begrijpt de logica van computers. 2. De taal waarmee computers "met elkaar" communiceren is eveneens onbegrijpelijk voor alle anderen. 3. Zelfs de kleinste foutjes worden opgeslagen in het geheugen om later weer opgehaald te kunnen worden. 4. Zodra je een band opbouwt met je computer, je het gevaar loopt dat je halve salaris opgaat aan accessoires. De groep meisjes constateerde dat de computer mannelijk (el computador) moest zijn, omdat : 1. Voordat je iets met hem kunt doen, moet je hem eerst opstarten. 2. Computers bevatten veel gegevens, maar kunnen niet zelfstandig denken. 3. Ze worden geacht problemen op te lossen, maar meestal vormen ze zelf het probleem. 4. Zodra je er 1 gekozen hebt, realiseer jij je dat, als je wat langer had gewacht, je een beter model had kunnen hebben. Wie de winnaar was zal ik jullie besparen.

Zijn dit vooroordelen? Nou, behoorlijk! Het is eveneens een klassiek voorbeeld van alle mannen en vrouwen over een kam scheren en polariserende uitspraken doen. Dit "mopje" zette me aan het denken : waar komen die "aannames" toch vandaan? Opeens zag ik een link met eindeloos herhaalde tv-spotjes. In de Sinterklaas- en Kersttijd circuleren nog steeds cadeau-reclames voor meisjes die speciaal gericht zijn op het huishouden, de verzorging en mooi zijn. Fornuisjes, babypoppen en make-up spulletjes komen met regelmaat voorbij. Voor de jongens zie ik video-games, elektrisch bestuurbare auto's en drones voorbijzoeven. Het hokjesdenken wordt kinderen al vroeg in het leven via reclames geleerd.

Aanbevolen gedrag voor volwassen vrouwen en mannen gaat er in de reclamewereld ook in als koek. Een vrouw, die niet alleen de borst van haar verkouden kind insmeert, maar ook de borst van haar man liefdevol behandelt met dezelfde warme gel, als hij verkouden is. Stoere mannen, die luidruchtig met het bierflesje in de hand proosten met elkaar met een "aanbevolen" biermerk. De 1e reclame houdt de opvatting in stand over de ideale zorgzame vrouw. de 2e reclame : een man, die met zijn maten aan het chillen is, kan nooit een watje zijn. Deze producten moeten natuurlijk verkocht worden en reclame is daarbij onontbeerlijk. Maar dit soort reclames zijn erg suggestief en komen bovendien best vaak voorbij op het tv-scherm.

Hoe werkt dat door in het daten? In de warme zomerperiode barbecuen in de tuin met veel vlees is populair en in de supermarkt zijn de bakjes barbecue-vlees al weken per 3 of 4 stuks tegelijk in de aanbieding. In de tv-reclame zie ik een  man, met een bruin leren schort voor, die al dat vlees staat te braden op de barbecue (van je Aja, Jippie-Jippie, Jee). Voor mij, als vrouw van boven de 60 jaar, is anti-rimpelcreme met hyalurionzuur onontbeerlijk. Anders dreigt te snelle veroudering van mijn huid en loop ik het gevaar dat ik veel te vroeg een oud besje word. In het echte leven is het gelukkig allemaal niet zo zwart/wit en kan ik goed leven zonder generaliserende moppen of (te) dure aankopen van de reclamewereld. Gezond leven, op tijd mijn rust nemen, me niks laten opdringen, met open vizier en belangstelling de andere sekse tegemoet treden bevalt mij tot nog toe prima...

geplaatst door sixty - 3015 keer gelezen