Gooi het er maar uit

Het voorjaar staat voor de deur, nu ik dit schreef werd dagen later tot 18 graden door het KNMI voorspeld. Of dat bewaarheid zou worden bleef de vraag, we konden wel dubbele cijfers verwachten. De hogere temperaturen stimuleren voorjaarsbloeiers boven de grond te komen, hoewel ik de afgelopen weken terwijl het nog licht vroor toch al krokussen en sneeuwklokjes in de perkjes ontwaarde. De groei, de bloei en de teloorgang van de planten volgt de loop der seizoenen.

Ik hoop weer op veel kleurtjes in mijn kleine tuin, van de vaste planten en de bolbloemen. Voor mijn verjaardag had ik al enkele potjes met bollen gekregen, die hebben binnenshuis gebloeid, na de bloei gaan die de tuin in, vol spanning of ze volgend jaar ook buiten presteren. Misschien komt er weer een mooie oogst van frambozen en druiven zoals vorig jaar.
In de eerste 15 jaar groeien mensen ook, de een wat meer dan de ander. Er zijn reuzen bekend, zoals Cajanus en dwergen. Hoe lang iemand wordt kan een behoorlijke invloed hebben op zijn of haar leven.

Lange mannen hebben vaak minder moeite met het vinden van een partner dan vrouwen, die flink uit de kluiten geschoten zijn. Waarom zou dat zo zijn, biedt een relatie met een lange man bepaalde voordelen, of wordt nog steeds gedacht vanuit een zekere dominantie?
Ik vind het prettig, als een vrouw en ik elkaar vrijwel recht in de ogen kunnen kijken. Raar, als de dame slechts een paar centimeter langer is dan paar partner, vriend of date, dan wordt daar wat meesmuilend tegen aangekeken. Maar als een man een stukje of zelfs een flink stuk langer is, dan wordt het wél geaccepteerd. Als het verschil erg groot wordt spreekt men van jut en jul…Heeft het iets te maken met ons schoonheidsideaal?

Groei is niet alleen fysiek maar ook geestelijk een dingetje. Onze ouders stimuleren uiteraard de lichamelijke groei van hun kinderen, en als het goed is ook hun geestelijke groei. Dat noemen we opvoeden. Door scholing en door mensen, met wie we omgaan gaat deze laatste wasdom verder. Die groei gaat niet bij iedereen in hetzelfde tempo en ook niet met hetzelfde resultaat.

Het komt helaas ook voor, dat de geestelijke groei blijft steken op een bepaalde leeftijd. Dat kan komen door oorzaken, waar de persoon waar het om gaat zelf niets aan kan doen.
Een relatie kan ook een groei meemaken of juist een krimp. Soms is er sprake van ups en downs in de relatie. Een date kan ook uit hoogtepunten en dieptepunten bestaan. Dat weet je nooit van tevoren. Op grond van het profiel lijkt het allemaal heel veelbelovend. Totdat er iets boven komt drijven, waar de daters geen rekening mee hielden.

De ontwikkeling van een date tot relatie gaat niet als vanzelf. Dat traject moet je voedsel te geven, van dat voedsel hangt de duurzaamheid van de relatie af.
Wie gaat winkelen weet, dat goed voedsel belangrijk is voor de gezondheid. We moeten ons door de reclamecowboys niet alles laten aansmeren, en dat geldt ook bij het daten. Er wordt regelmatig geprobeerd door buitenstaanders invloed uit te oefenen op een relatie. De beste stuurlui staan aan wal, soms zijn het familieleden, soms kennissen. Welke waarde moeten we aan hun advies toekennen? Helaas kunnen die raadgevingen de relatiegroei juist in de weg staan.

Hopelijk kent de groei van een relatie veel kleuren, is die groei niet saai en niet voorspelbaar. Dat waren veel relaties vroeger wel. Zouden de huidige sociale media de groei in de weg staan of juist van nut zijn? Of, was de relatieontwikkeling vroeger – heel lange huwelijken met huisje boompje beestje, ouderwetse rolverdeling – tot de dood hen scheidt beter?

Emoties en gedachten over emoties zijn de boodschappers over hoe je je van binnen voelt. Binnen in je lijf kan het aardig vol zijn van emoties. Soms voel je zelfs meerdere emoties achter elkaar. Wacht niet tot je lichaam gaat schreeuwen, leer luisteren als het lichaam nog fluistert (Eugene Gendin).

Allereerst zijn er 3 emoties die alle drie beginnen met de letter B : Blij, Boos en Bang. Vervolgens komt 2 x de letter V : Verlangen en Verdriet. Dan heb je ook nog : Onrust, Schaamte en Droom. Emoties willen graag naar buiten komen. Helaas kan dat niet altijd en ook niet overal, zeker niet in het gezelschap van mensen die deze emoties niet bij jou hebben veroorzaakt. Dan zal je die emoties moeten inslikken, blokkeren als het ware. Dat valt niet altijd mee. Sommigen lopen even weg tot ze zichzelf weer onder controle hebben. Anderen doen er liever het zwijgen toe. Zo proberen ze te vermijden dat er een meningsverschil ontstaat.

Als je bang bent, maak je je vanzelf klein. Doordat je onrustig bent, wordt die angst soms alleen maar groter. Er staat als het ware een gevaarlijke, grote olifant midden op de weg. Hoe maak je die angst kleiner? Door ernaar te kijken. Tenzij je intuïtie je waarschuwt dat iets echt te gevaarlijk is, kan je ook proberen die angst kleiner te maken door jezelf moed in te praten en er voorzichtig langs te lopen. Dat heb ik ooit letterlijk gedaan bij een groep Schotse Hooglanders in de duinen bij Castricum, die midden op het wandelpad stonden en lagen. Zacht tegen ze pratend liep ik erlangs. Een kudde wisenten ( Europese bizons) die in het duingebied Kraansvlak bij Zandvoort me tegemoet liepen, joeg me echter zoveel schrik aan dat ik vanzelf rechtsomkeert ging. Mijn hart bonkte in mijn keel.

Verdriet, pijn en schaamte kunnen grote vormen aannemen. Zo groot dat er bijna voor niks anders meer ruimte is. Die muur die je hebt opgebouwd is dan een overlevingsmechanisme, maar schermt je ook af voor nieuw geluk. Laat dat een tijdje zo, maar breek die muur ook weer eens af, dan ben je vrij voor andere emoties. Door schaamte kan je zelfs geblokkeerd raken. Je kan je schamen voor je uiterlijk, je omgeving of je ontzettend schamen voor iets wat je hebt gedaan. Soms zijn er heftige woorden gevallen, waar je naderhand spijt van hebt.. Ruim het obstakel dan liefst zo snel mogelijk uit de weg, geef toe dat je een fout hebt gemaakt. Hoe langer je wacht, des te moeilijker wordt het om weer met elkaar in het reine te komen. Tenzij onwil of koppigheid een onoverkomelijke factor geworden is. Dan zit er zit niks anders op dan je terug te trekken.

Boos en blij liggen dicht bij elkaar. "Wass sich liebt das neckt sich" (waar je van houdt, daar maak je ruzie mee) is een beroemd Duits gezegde. Er wordt mee bedoeld dat boosheid vaak in een vertrouwde omgeving wordt geuit, omdat het ergens anders niet kan. Die opgekropte boosheid moet er toch uit. Het lost de oorzaak niet op, maar de spanning is er even af. Het is een oer-emotie die er gewoon bij hoort. Maar laat die boze bui niet te lang hangen. Even "bewust mopperen" kan boosheid verzachten, maar wellicht ook laten oplossen. Vergeet dan niet om weer lief en aardig te zijn tegen degene die plaats vervangend jouw boze bui heeft opgevangen.

Dan heb je tenslotte nog Droom en Verlangen. Elk mens verlangt naar verbinding. Daarom passen veel mensen zich onbewust aan om erbij te horen, gehoord en gezien te worden, geliefd te zijn. Dat begint al als klein kind, het zijn jouw ouders, het gezin waar je afhankelijk van bent. In je schooltijd, bij het uitgaansleven, in je werkzame leven, jezelf een beetje aanpassen is overal nodig. Maar pas wel op dat je jezelf niet kwijt raakt. Vraag jezelf ook eens af : doe ik de dingen waar ik gelukkig van word? Hoort dit leven bij mij? Droom er niet alleen over, maar doe daar ook wat aan. Door regelmatig naar jezelf te kijken, lukt het je langzamerhand steeds beter om je eigen spoor te vinden en te volgen. Dan trek je ook sneller de mensen aan die bij jou passen...

Ik blijf het een apart, en tegelijkertijd irritant, fenomeen vinden: de pornofilm. Of zoals mijn zwager vroeger zei, "natuurfilms".
Schijnbaar had men vóór het bewegende beeld al getekende pornografische plaatjes.
Als ik me goed herinner, was dit niet alleen in het westen, maar ook in Japan.
Het pornografische gebeuren gaat dus heel ver terug. Waarbij ik me dan afvraag, waarom? Waar komt die noodzaak vandaan?
En nee, daar ga ik geen heel relaas aan wijden al heb ik wel een mening. Maar dat is voer voor de psychologen en wetenschappers.

Het stukje porno in relatie vind ik weer wel interessant. Omdat het me irriteert.
Laatst hoorde ik zeggen dat het belangrijk is op te schrijven waarom je een partner wil zodat je dat weer helder in beeld krijgt. We zijn vaak zo gewend geraakt om alleen te zijn dat we vergeten zijn waarom we ook alweer zo graag een partner wilden hebben.
Ook werd verteld dat het goed was om jezelf het gemis ervan te laten voelen. Omdat dat je kan inspireren om actie ondernemen. Het gemis voelen kan je uit de gelatenheid van “het zal allemaal wel” en “ik kan alles prima zelf doen” halen.
Het is de bedoeling dat gemis voelen op een positieve manier te gebruiken. Het moet je het gevoel geven, het besef, van “Shit! Dat mis ik en dat wil ik echt heel graag in mijn leven!”
Even weer ervaren dat je dan misschien in je uppie een prachtige cake hebt gebakken, maar dat de kers op de taart nog altijd ontbreekt.

Voor mij als vrouw is die kers een knuffel, iemand om tegenaan te kruipen, heerlijke seks, een arm om mijn schouders, hand in hand wandelen.
Een hoop fysiek, want ja, als gevoelsmens hou ik daar van.
Natuurlijk ook gezelschap, iemand om mee te praten en vooral ook iemand die dingen in perspectief kan brengen. Als (vrouwelijke energie) vrouw kun je soms nogal beren op de weg zien, een man ziet dingen meestal simpeler. Zonder beren. Dat kan echt een verademing zijn.
En zo kan ik nog wel even doorgaan over wat die kers inhoudt.

Wat ik nou eigenlijk zo graag van de mannen zou horen…
Wat is voor jullie nou de kers? Want ook voor jullie zijn de tijden anders. Mannen kunnen meestal prima zelf koken, wassen, strijken, stofzuigen.
Wat is jullie gemis van het niet hebben van een vrouw in je leven?
Waar verlangen jullie naar?

En dat is dan over wat je niet meer hebt als single, maar ik denk dan ook meteen aan dingen waar je niet op zit te wachten.
Voor mij is één zo’n ding dat de meeste mannen er moeite mee lijken te hebben als je als vrouw niet graag alcohol drinkt. Maar daar kun je dan nog wel aan uit komen denk ik.
Een ander ding is dat een man 9 van de 10 keer porno met zich meebrengt. Dat gaat meestal hand in hand.
En dat is nou iets waar ik écht niet op zit te wachten.
Ooit zei een vrouwelijke coach dat je daar mee moest leren leven. Het betekende niets en bladibla.
Inmiddels weet ik dat het wel degelijk veel diepere invloed heeft.
Zijn testosteron gaat ervan omhoog, maar hij krijgt ook een flink shot dopamine (fijn-gevoel hormoon). Dat kan het verslavend maken.
Het probleem van die hoge dopamine is dat een echte vrouw nooit een man zo’n hoge dopamine boost kan geven.
Buiten dat, omdat porno fantasieseks is, stompt een man hierdoor gevoelsmatig af. Ook niet bevorderlijk om een relatie te krijgen of houden.
Resultaat zal zijn dat de man bij een echte vrouw niet veel meer voor elkaar kan krijgen. Wat dan nog meer reden zal/kan zijn om fijn terug te gaan naar zijn fantasieseks met porno.

Een vriendin van me had een aan porno verslaafde man. Zodra zij de deur uit ging met hun zoontje, racete hij naar de videorecorder en zette een pornofilm op.
Als ze dan thuis kwam, moest ze eerst op het raam kloppen, zodat hij het snel op kon ruimen en zijn broek op kon trekken opdat hun zoontje er niet mee geconfronteerd zou worden.
Hun seksleven was niet veel soeps meer. Als vrouw is zoiets zo denigrerend en pijnlijk, daar heb je dan ook geen behoefte meer aan om je kwetsbaar voor op te stellen en intiem mee te zijn.
Bij zo’n man ben je niet emotioneel veilig en kun je je niet kwetsbaar opstellen. Iets wat voor een vrouw nodig is om te kunnen genieten van seks met haar man.
Voor een man is dat anders, maar een vrouw moet zich letterlijk openen om seks te hebben met een man. Daarmee maakt ze zich héél kwetsbaar. Als je je niet veilig voelt, wordt dit verdomd lastig en ook zal het genot er onder lijden.

Wat die vrouwelijke coach zei, was helemaal fout. Het kan wel degelijk verstrekkende gevolgen hebben.
Uitzonderingen bevestigen de regel misschien, maar ik zit zelf niet te wachten om weer geconfronteerd te worden met porno puur omdat ik een man in mijn leven heb.
Voor mij weegt dit zó zwaar dat ik bijna liever geheel afzie van een partner hebben.
Als ik iemand ontmoet, is het zeker iets wat besproken moet worden.

Wat ik wel wil… in eerste instantie mezelf (emotioneel) veilig voelen. Weten/voelen/ervaren dat ik hem kan vertrouwen, dat hij er voor me is, me steunt, dingen voor me doet al kan ik ze misschien zelf, dat hij me vasthoudt als er iets is.
Door dat soort dingen voel ik me vrouwelijker (je oestrogeen gaat daardoor omhoog!), en kan hij zich mannelijker voelen (zijn testosteron gaat erdoor omhoog!).
En dan… kunnen we samen ook geweldig goede seks hebben. Want ja, dat wil ik absoluut zeker weten!
Als een relatie op die manier goed zit, kan die porno zeker achterwege blijven.