terug

Contact en communicatie

donderdag 8 oktober 2020

Ik had de radio aanstaan gisteren, maar luisterde niet echt. Totdat ik hoorde zeggen: “Wanneer wereldwijd iedereen 14 dagen thuis blijft, zonder contacten van buitenaf, zijn we na die periode van het virus af”. Ik was gelijk bij de les en vond het iets om over na te denken. Hoe ik dat zou gaan doen, en ook hoe wereldwijd dit dan gerealiseerd zou kunnen worden. Voor mijzelf kan ik dan voor 14 dagen boodschappen inslaan. Dat is te doen. Maar wereldwijd? Dat moet een hele logistieke voorbereiding voor fabrikanten en winkeliers zijn. Het vooruitzicht om dan van het virus verlost te zijn… Te mooi om waar te zijn en misschien wel een te simpele denkwijze. Hoewel…, het laat mij niet los. Gewoon weer de straat op kunnen gaan, kunnen gaan winkelen zonder beperkingen. Kortom, doen waar mensen niet zonder kunnen, elkaar aanraken.

Dat ook mijn gedachten gaan over het corona virus tijdens het schrijven van dit blog, hoeft niemand te verbazen. Wij hebben er allemaal mee te maken. Ook op deze datingsite. Durven we het aan om toch die ontmoeting te realiseren? Laten we de angst voor het virus ons regeren, of vinden we het leven toch te waardevol en laten we onze gevoelens spreken? Voor mijzelf sprekende: het leven gaat door en ik zou ervoor gaan, om de liefde van mijn leven te kunnen ontdekken. Ik zou die afspraak maken, wel met voldoende beschermende maatregelen.

Waar ik mij aan stoor zijn de voortdurende berichten op radio en tv over het corona virus. In journaals en praatshows, op alle tv kanalen, worden we overladen door allerlei uitzendingen hierover. Een middel om er enigszins van los te komen is niet meer tv te kijken, geen internet meer te raadplegen, geen krant meer te lezen en niet meer te luisteren naar de media. Ik ben dan in staat mijn eigen gedachten hierover beter te ordenen zonder al die invloeden van buitenaf. Ik kan dan afstand nemen van goedbedoelde meningen, adviezen en constateringen van héél veel wetenschappers, diverse geraadpleegde virologen en last but not least, het nep nieuws. Ik zou bijna terugverlangen naar de postbode. De berichtenbrenger noem ik hem maar even. Hij bracht niet enkel de brieven van dorp tot dorp rond, maar bracht tegelijkertijd het nieuws. Gezeten aan de keukentafel, vertelde hij wat er zoal in de nabij gelegen omgeving had plaatsgevonden. Een trouwerij in dorp huppeldepup. Een ruzie in een café. Waarom de klok van de toren niet meer luidde. Bij een familie was de 11e boreling geboren. En die en die was ernstig ziek. Gedachten werden uitgewisseld over de politiek. En soms werd hij ook gevraagd, omdat hij er toch langs kwam, een briefje te bezorgen zonder de gebruikelijke kanalen. De postbode wist veel door al die contacten en gesprekken met eventueel een kop koffie aan de keukentafel. Weliswaar werd nieuws minder snel verspreid, er was wel degelijk communicatie, wel dan op een ander vlak en kleinschaliger dan nu het geval is. Nu met al de communicatiemiddelen in overvloed is het dorp de wereld geworden. De tijd van fysiekecommunicatie is grotendeels voorbij.

Steeds meer onderhouden wij contacten nu digitaal. Videobellen, zelfs op deze datingsite, skypen, e-mail, facebook, Twitter om maar wat mogelijkheden te noemen. Het belangrijke contact tussen mensen was al afgenomen door alle digitale communicatie, echter door het fysieke afstand houden i.v.m. het rondwarende virus, wordt het nog eens extra benadrukt en ondervonden. Elkaar niet meer aan kunnen raken, thuiswerken, online lessen voor leerlingen. Geen, of beperkt bezoek aan theaters, wedstrijden, bioscopen…

Daten doen wij nu al jaren digitaal. We maken online contact. Die afstand was en is er al, dat is onveranderd. Alleen tot een ontmoeting komen wordt nu wat lastiger. De mens is vindingrijk en ook hiervoor zullen er mogelijkheden gevonden worden, want… liefdesgevoelens zijn niet uit te bannen. Volg je hart zou ik zeggen.

Misschien is wereldwijd 14 dagen in quarantaine gaan toch niet zo'n slecht idee?!

Liefs,

Monique

geplaatst door monique3 - 3817 keer gelezen