Zelfstandigheid
woensdag 11 november 2020
Ik ben opgevoed in een Katholiek gezin. De jongens werden bij ons thuis niet belast met taken, aangezien de vrouwen in ons gezin ruim in de meerderheid waren. Als middelste dochter in de rij met meiden behoorde ik : A) niet bij de oudsten : het tafelllaken, B) Ook niet bij de jongsten : het servet. Zo onopvallend mogelijk laveerde ik ertussendoor. Zodoende was ik als tiener al snel zelfstandig en gewend om mijn eigen weg te zoeken.
Ik trouwde op jonge leeftijd, waarbij de traditonele vrouwenrol (het aanrecht) die mij in de opvoeding was bijgebracht, al op mij lag te wachten. Na 10 jaar huwelijk, het liefdeskaarsje was al enige jaren uit , won mijn verlangen naar zelfstandigheid en vrijheid het en ben ik (op eigen verzoek) gescheiden. Tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van gehad. Ik heb mijzelf ontplooid door cursussen te gaan volgen, als aanvulling op mijn vroegere opleiding, zodat ik weer fulltime kon gaan werken. Heb dan ook leuke banen gehad. Mijn 2 zonen heb ik naast een fulltime job als alleenstaand ouder van kleuters tot volwassen mannen opgevoed, wat echt niet makkelijk was. Ik heb ze geleerd met respect met vrouwen om te gaan en hun goedheid niet te beschamen. Daar ben ik best trots op.
Ik heb serieuze en lange relaties gehad in de loop der jaren, maar er uiteindelijk toch voor gekozen om huis en haard niet op te geven. Een keer heb ik serieus overwogen om met een man te gaan samenwonen, maar het is nooit zover gekomen. Aangezien hij het financieel helemaal had dichtgetimmerd en alle risico's aan mijn kant lagen als ik mijn huurhuis opgaf, heb ik de overstap niet gewaagd. Achteraf maar goed ook, want hij was zwaar teleurgesteld over mijn beslissing en vroeg me 6 weken bedenktijd. Hij ging in die periode flink stappen en ontmoette al snel een andere vrouw. Na die 6 weken is hij met haar verder gegaan, terwijl wij al ruim 4 jaar een relatie hadden. Dat heeft me een flinke knauw gegeven en ik ben lange tijd alleen gebleven. Ik wilde bewust geen nieuwe vriend in die periode. Ook heb ik toen voor mezelf besloten niet samen te gaan wonen met een man. Ik heb een fijne eengezinswoning dichtbij de kust, met zonnige voor- en achtertuin, voor een goedkope huurprijs. In de loop der jaren is mijn huis helemaal van isolatie voorzien door de woningbouw. Ik heb zelfs zonnepanelen op mijn dak.
Ik heb daarna nog een relatie gehad van 12 jaar met een 7 jaar jongere man, maar wel meteen tegen hem gezegd dat ik niet bij hem kwam wonen, ondanks dat hij een prachtig huis had. Nu ik AOW heb en met pensioen ben, blijf ik zeker in dit huis wonen zolang ik me alleen kan redden. Mijn zelfstandigheid en de vrijheid om mijn eigen beslissingen te kunnen nemen is me goud waard geworden...
geplaatst door sixty - 6081 keer gelezen
Vorige berichten
Het sterke geslacht
Al vanaf mijn 9e jaar weet ik dat een man het (bijna) altijd wint van een vrouw bij een lijfelijk gevecht. Dat komt omdat hij veel sterker is. Hij
Alene til Danmark
Ik zou met iemand naar Denemarken, maar het liep anders en dus ben ik maar in mijn eentje gegaan. Daar had ik wel een aanloopje voor nodig, ook al
Vastgeroest gewoontedier?
Vaak ben ik een gewoontedier. Ik sta ongeveer op dezelfde tijd op. De slaap uit mijn ogen wassen. Ontbijten, tandenpoetsen, scheren. Haren ka