Ik vertel jou...
dinsdag 22 december 2020
Kerst is het feest van vrede en licht. Een feest van nieuwe hoop voor de toekomst. Iedereen wil met de Kerstdagen met de familie doorbrengen. Ik denk nu aan al die chauffeurs die in Dover in de lange file staan en onzeker zijn over hun thuiskomst. Er naar verlangen op tijd weer terug zijn om bij hun gezin te zijn. Misschien moeten ze die dagen wel alleen in hun cabine doorbrengen. Het is een bijzondere tijd, die we nog nooit mee hebben gemaakt. Een ingrijpende tijd. Ingrijpend in onze gevoelens, soms angst en vooral bezorgdheid om het ziek worden van de ouders, die al wat op leeftijd zijn. De eenzaamheid die toeneemt bij ouderen, maar ook jongeren. Ingrijpend ook voor de economie. Je zaak gesloten en zonder inkomen zitten, het zal je maar overkomen. Het is daarom ook, dat Kerst vieren nu heel anders zal worden ervaren. Er is vrede in dit land. Straten en huizen zijn met lichtjes versierd. Gedachten zullen nu vaker terugkeren naar afgelopen jaren. Maar hoop moeten we nooit verliezen.
Vanzelf in deze Kersttijd gaan gedachten terug. Herinneringen aan voorbije tijden. De tijd gaat snel en levensomstandigheden veranderen. Steeds opnieuw. We hebben diverse crisissen doorstaan. Een mens is flexibel en komt er altijd op de één of andere manier weer bovenop. “Hoop is het leven van de toekomst”.
Onderstaand mijn gedachten weergegeven tijdens deze Kerstperiode. Wat ik met Kerstmis mis, maar ook wat er gebeurt is in de afgelopen zeven jaren, sinds mijn man er niet meer is. Het aan hem voorbij is gegaan en ik het nog kan vertellen.
Ik vertel jou…
In gedachten verzonken is het net of jij…
Jij… niets veranderd.
Je lacht om mijn mondkapje,
ik praat je even bij.
Over het virus, corona.
De lockdown, over de Brexit.
En dat Rutte nog steeds premier is.
Ik vertel jou, dat ik jouw analyses zo mis.
Ik vertel jou over de anderhalve meter afstand,
dat het met Kerstmis nu zo anders is.
En ik vertel jou over de coronamelder app.
Je komt dichterbij,
zeven jaar voorbij in die anderhalve meter stap.
Je omhelst mij in dromenland.
Liefs
geplaatst door monique3 - 2919 keer gelezen
Vorige berichten
Daten in de digitale wereld
In de eerste decennia van mijn leven stonden computers nog in de kinderschoenen. Bij mijn eerste werkgever in 1968 waren zij op de afdeling documen
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz