terug

Omdenken

zondag 7 februari 2021

Wakker wordend in een witte wereld gingen mijn gedachten terug in de tijd. Ongeveer 50 jaar geleden. Ik groeide op in een klein dorpje in de Betuwe, waar mijn ouders een slagerij hadden. Mijn vader bracht ook een dorp verder bestellingen. Er lag een enorm pak sneeuw toen er nog wat weg gebracht moest worden. Het bleef sneeuwen, weinig of niet gestrooid, geen doorgaande wegen, maar wel smalle dijkjes.
Daar gingen we, mijn vader en ik. Pa bracht de boodschappen bij de mensen en het was mijn taak om de sneeuw, die zich ophoopte rondom de wielen, weg te scheppen. Zo nodig ook de auto nog een duwtje te geven. Het is één van mijn mooiste herinneringen uit mijn jeugd. Die enorme saamhorigheid die er op dat moment was. Zou dit in deze tijd weer teug komen ………door de sneeuwval.
Mijn vader was een heel bijzonder mens. Was recht door zee, kwam wel eens wat bot over . Geknuffeld werd er niet, maar had had zo zijn eigen manier om zijn liefde te tonen. Ze noemden mij thuis de vuilnisbak, bleef dooreten ziek of niet. Kinderen zijn vaak ziek, geen kinderziekte die ik oversloeg. Ik bleef ook altijd gewoon eten. Kwam ook geen dokter aan te pas. Tot de dag dat ik eten weigerde. Hij belde de dokter. Ik hoor het hem nog zeggen, het is ernstig dokter want ze eet niet meer.
Toen ik een jaar of 20 was, had een vriendje mij belazerd, ja ook toen gebeurde dat. Ik had mij theatraal snikkend op mijn bed geworpen. Op een moment ging mijn kamerdeur op een kier. Daar stond mijn vader met een schoteltje druiven, wat toch een luxe was in die tijd. Het waren echte Westlandse. Hier meid, zei hij, eet maar lekker op. Helaas is hij maar 61jaar geworden. Mijn gezondheid is nog steeds niet je van het. Soms …heb ik dan zo’n behoefte aan een schoteltje druiven.
Waarom ik dit nu met jullie deel?
Hoe vaak lezen we niet, ik wil een arm om mijn schouder, die schouder ook om uit te huilen. En ja, die wil ik ook. Maar misschien moet ik mij daar niet zo op fixeren. Een lieve man, die interesse in mij heeft. Die laat merken dat hij om mij geeft, af en toe een schoteltje druiven, omdat hij niet goed weet hoe hij mij moet troosten? Zou toch een mooie relatie uit voort kunnen komen. Dan komt die knuffel ook wel, ik ben ook verwekt op de normale manier. Heb ook nog zussen en een broer. Omdenken???????

Fijne dag en liefs
Schell

geplaatst door Schell - 1583 keer gelezen