terug

Opzouten en wegwezen

zondag 28 maart 2021

Ik ben bang dat u als u deze titel ziet, akkoord, die blog is mij te negatief, dit hoef ik niet te lezen. Blijf alstublieft nog even “hangen”!
Opzouten en wegwezen is een heel oude term. In de tijd van de Verenigde Oost Indische Compagnie moesten schepen een lange reis maken naar de verre Oost, ze namen voor die reis vers voedsel mee, dat al die maanden geconserveerd moest worden. Wat deed men? Kort voor vertrek van het schip deed men het voedsel in tonnen met zout, pekel en daarna was het wegwezen, uitvaren!
Zout was in nog vroegere tijden heel kostbaar. De Romeinse soldaten kregen hun loon in zout uitbetaald, voordat er muntgeld was, daarvan is ons woord salaris afgeleid.

De huidige betekenis van de titel is geheel anders. Er zijn tal van gelegenheden waarbij iemand je het bloed onder de nagels weghaalt. Die irriteert je domweg. Dat kan door gedrag, heel vaak komt het doordat je gesprekspartner blijft doorgaan over iets, waar je in het geheel niet in geïnteresseerd bent. Raar dat die ander dat niet doorheeft! Dat jij niet zit te wachten op zijn of haar breed uitgesponnen verhaal over die ziekte, waardoor hij / zij twee weken aan bed gekluisterd was. Je luistert in het begin vanuit je medeleven met de ander gedurig aan, wat hij /zij heeft moeten doormaken. Maar dan komt er aan je inlevingsvermogen een einde…

Een paar weken later ben je samen met deze gesprekspartner op visite bij een gezamenlijke kennis. Wederom komt de misère aan bod en weer moet je dit aanhoren en je empathie tonen.
Er is nog een andere optie, waar velen (bijna altijd de dames) hier mee te maken hebben gehad. Bij een ontmoeting, een date was het voor de coronacrisis gebruikelijk elkaar een hand te geven, gaandeweg het contact kwam het in veel gevallen tot een zekere toenadering. Een hand op de hand van de gesprekspartner, een knuffel.. Vraag was of die ander zich dat wilde laten welgevallen, of dat zij stilletjes dacht: Opzouten…

Ik vraag me af, waarom diegene, die zou moeten opzouten tijdens het contact al niet in een vroeg stadium doorheeft, dat zijn avances niet op prijs worden gesteld. Een andere optie is natuurlijk dat de ander, die op een verkeerde manier wordt benaderd er voor kiest de eer aan zich zelf te houden en af te taaien. Dan mag haar gesprekspartner wel duidelijk worden, waarom dit gebeurt…

Zelfs als er nog niet eens sprake is van een fysieke ontmoeting, maar bijvoorbeeld bij een mailwisseling of een beeldcontact via Skype of Zoom kan er een moment zijn, waarop een van beiden ook dolgraag wil stoppen met de communicatie. Hoe kun je dit stoppen, hoe kun je aangeven dat dit gesprek niet naar jouw zin is, het valt niet mee! Het kan op een vriendelijke manier, maar helaas helpt dat niet altijd. Dan maar recht voor zijn raap zeggen, dat je van deze woordenwisseling niet gediend bent. Dan reageert de ander misschien niet zo plezierig, jammer dan.
Wie heeft ervaringen met ogenblikken, dat “Opzouten” je op de tong lag, en wat heb je toen gedaan?

geplaatst door Aktivo1 - 2893 keer gelezen