terug

Niet in mijn achtertuin

maandag 17 mei 2021

Het Engels kent uitdrukkingen, die als ze één op één vertaald worden hun eigenlijke bedoeling niet (goed) weergeven,. Een ervan wil ik ditmaal er uit lichten. “Not in my backyard”, niet in mijn achtertuin. Een andere daaraan verwante spreuk is: “My home is my castle”. Engelsen hebben de naam, dat ze heel gereserveerd zijn, en gesteld zijn op goede manieren. Beide zegwijzen raken aan hun “Splendid Isolation”, de isolatiepolitiek, die dit land in de 19e eeuw hanteerde. Zorg ervoor dat je op jezelf blijft en je niet bemoeit met andere landen. Wat er om hen heen gebeurt is prima, als ze er maar geen last van hebben. Wie de geschiedenis kent weet dat Engeland later een andere zienswijze kreeg. In de Tweede Wereldoorlog heeft het Verenigd Koninkrijk vooral door de inzet van Winston Churchill een essentiële rol gespeeld in de strijd tegen Nazi Duitsland. Uiteraard hadden ze daar zelf belang bij.

In mijn stad speelt op dit moment het “niet in mijn achtertuin”. De gemeente wil enkele woongroepen realiseren voor mensen die overlast veroorzaken, zogenaamde Skeave Huses en huizen voor (ex-) verslaafden (Domus plus) . Niemand is gesteld op de komst van die woningen in zijn wijk. Een bestemmingsplan verhindert de bouw van deze woningen op een industriegebied, ook al omdat daar geen winkels zijn. De inwoners van de wijken, waar deze huizen gepland zijn vrezen overlast door drugsgebruik en een waardedaling van hun woningen.

In de persoonlijke sfeer kom ik ook die terughoudendheid van het accepteren van anderen tegen. Als ik buren krijg die anders leven dan ik zelf gewend ben botst dat met mijn woongenot. Zelfs bij daten komt territoriumgedrag voor. Nooit zal ik vergeten dat ik als broekie (22) ooit bij een dame thuis uitgenodigd werd, zij nam pontificaal plaats achter haar bureau dat tussen haar en mij in stond, en keek me zo vanaf haar kantoortje aan. Dit was meer een sollicitatiegesprek. Onnodig te zeggen dat ik niet aangenomen ben in haar “bedrijf”…

In mijn echte achtertuin, die ik deel met mijn buurvrouw is geen sprake van territoriale neigingen. Hoewel kadastraal alles precies op papier geregeld is gaan buuf en ik daar heel soepel mee om. Ik wilde wel eens dat het in een echte relatie ook zo vriendelijk ging. Dat valt niet af te dwingen.

Als je elkaar ontmoet heb je beiden je leefwereld, zowel fysiek als in andere opzichten. Die werelden kunnen eerst voorzichtig elkaar aanraken, hoe mooi is het als er na een tijdje een overlap is. Als ik die gebiedjes vergelijk met cirkels, zou een overlapping van pakweg 40% een mooi streven zijn. Een kleine overlapping werkt niet, dan heb je maar een aspect samen; het alleen aanraken van de leefwereldjes (je hebt respect voor elkaar, maar dat blijft het bij) is nog magerder, en dan ontstaat er een moment dat de cirkeltjes van elkaar afdrijven.

Ook verkeerd is wanneer er niet meer twee cirkels zijn, maar slechts één cirkel zichtbaar is. Het lijkt op een geweldig gelukkige relatie, twee knuffelbeertjes, maar één van beiden bepaalt alles. Dan heeft één van beiden de ander geheel opgeslokt. Vreselijk! U zult van al die genoemde opties vast wel een voorbeeld kennen uit uw eigen omgeving…

Ik hoop niet alleen in mijn achtertuin van de plantjes te genieten, maar daarnaast ook in mijn hele leefwereld ruimte te creëren voor iemand die met mij een nieuwe start wil maken. Dat eist van mij en haar wel wat….
Ook bij daten kan een derde, een goede kennis of een familielid zich in mijn achtertuin begeven en mij meestal ongevraagd van adviezen voorzien of het mij lastig maken. De bemoeizucht kan heel ver gaan. Ik hoop dat wij allen hiervan gevrijwaard blijven!

geplaatst door Aktivo1 - 3016 keer gelezen