Allemaal apestreken
maandag 7 juni 2021
Allemaal apestreken
Wie met kinderen naar een dierentuin gaat zal het niet verbazen, dat ze de aapjes willen zien. Het lijken op het eerste gezicht leuke dieren. Maar niemand zal de dag in 2007 vergeten, toen in Blijdorp gorilla Bokito, uitgedaagd door een vrouw ontsnapte en voor veel problemen zorgde. Wat korter geleden waren in Dierenpark Amersfoort twee chimpansees ontsnapt, beide dieren zijn jammer genoeg door bewakers doodgeschoten.
Er zijn dwarse apen, die altijd hun eigen zin willen doen. Onberekenbare figuren zijn het, hun handelingen kunnen heel lachwekkend zijn maar ze roepen ook irritaties op. En dan heb je nog de brutale aap. Brutalen hebben de halve wereld, wordt beweerd. Voor de aap als dier klopt dat voor geen meter, de apen als een van de meest op de mens gelijkende dieren maken het in het wild niet best. Bejaging is één van de grootste bedreigingen van de apen, ontbossing is een andere oorzaak van de achteruitgang van deze dieren.
Ooit heb ik “in het wild” apen gezien, en wel op de enige plek in Europa, waar min of meer wilde apen leven. Op de rots van Gibraltar heeft zich een kolonie magots oftewel berberapen gehandhaafd. Het zijn staartloze apen, de enige makaken, die buiten Azië leven. Het zijn geen kleine dieren, zo tussen de 60 en 70 cm, en ze kunnen behoorlijk agressief zijn, daarom is het raar dat ze in Noord Afrika op markten als huisdier worden aangeboden. De legende verhaalt dat Gibraltar in Britse handen blijft zolang er apen op de rots leven.
Sommige mensen gedragen zich als aap. Het gezegde: “Al draagt een aap een gouden ring, het is en blijft een lelijk ding” vertelt dat een goede uitdossing niets verandert aan het feitelijke uiterlijk. Natuurlijk is het verstandig bepaalde minpunten in je uiterlijk niet te benadrukken, maar door make up en goed uitgekozen kleding kun je “onvolkomenheden” niet helemaal wegpoetsen. Er is een grote groep, waarvan beweerd wordt dat ze alles kunnen dragen. Helaas is dat niet iedereen gegeven!
Aan hotels en restaurants hangen vaak oude uithangborden. Op die borden staat naast de naam van het etablissement ook wel een afbeelding van een dier, een visrestaurant zal niet nalaten een paar baarzen te tonen, een wildrestaurant zal een hert afbeelden. Ik denk, dat weinig hotels een aap op hun uithangbord zetten, je hebt al snel een associatie met in de aap gelogeerd te zijn. Tenzij het een restaurant in een dierentuin betreft.. Dan is die aap niet misplaatst.
Apestreken heeft iedereen ooit uitgehaald. Sommige mensen hebben daar echt een handje of misschien pootje van. Ze vergoelijken dat door te beweren, dat ze nu eenmaal plagerig zijn. Waar is de grens tussen plagerig zijn en pesten? Het een gaat vaak naadloos over in het ander. Apen worden aangetrokken door bepaalde voorwerpen, net als bijvoorbeeld eksters, die ze dan onverwacht ontfutselen aan mensen die te dicht in hun nabijheid komen. De ´slachtoffers“ van dat gedrag moeten dan niet klagen, ze hebben de apen zelf uitgedaagd. Is het niet opvallend, dat ook in de interactie bij mensen plagers en geplaagden steeds dezelfde personen zijn? Maar als plagers op hun beurt zelf geplaagd worden, dan laten ze vaak zien dat ze daar niet van gediend zijn...
Apestreken worden soms gewaardeerd, maar lang niet door iedereen. In relaties moet je tegen een geintje bestand zijn. Tenminste, als beide partijen weten hoe goed ze met grapjes kunnen omgaan. Die eigenschap bezit niet iedereen… En iedereen heeft een eigen gevoel voor humor… Al snel ontaardt humor in kwetsen. Hoe ver kun je daarin gaan?
geplaatst door Aktivo1 - 3071 keer gelezen
Vorige berichten
Ik was zijn muze
Een muze is geen willekeurig persoon die toevallig model staat voor een schilder. Ben je de muze van een schilder, dan slaat er bij de kunstenaar e
Man Cave
Je kan toch ook gezellig naast mij zitten terwijl jij met je Excel dingest? Nee. Mijn brein kan één ding tegelijkertijd. Of ik aanbid je glorieuz
Verschilligheid
Op mijn 18e kwam ik als dorpsjongen aan in de studentenstad Delft. Dat was omdat ik intelligent genoeg was gebleken, maar helaas had ik verder wein