terug

…en mijn hart maakte een huppel sprongetje…

zondag 13 juni 2021

…en mijn hart maakte een huppel sprongetje…

Mooi is dat toch, dat je zonder woorden elkaar tot in de ziel kunt raken.

“ Ik stond bij de balie van de tandarts om een vervolgafspraak te maken toen een man binnenkwam met een kistje mandarijnen en peren in zijn handen. Ik keek ernaar.
Onze blikken kruisten daarna elkaar en er gleed een glimlach over onze lippen en een duizendtal twinkelende sterren legden de weg af tussen onze ogen.
“ Dat ziet er heerlijk uit, maar ik mag het komende ½ uur niets eten dus dat is wel jammer ”
liet ik me lachend ontsnappen.
“ Wil je er dan één meenemen voor straks? “ vroeg hij met een open gebaar en gaf mij een mandarijn.
“ Nou graag! Die ga ik me straks met liefde laten smaken ” zei ik, terwijl ik de mandarijn in ontvangst nam en hem bedankte met een blij gevoel van binnen.
Toen de man een afspraak wilde maken met zijn tandarts kreeg hij te horen, dat hij ziek was en dat het nog wel even kon duren voordat hij beter zou worden.
Met hetzelfde grootse gebaar en met diezelfde open, lachende blik bood hij wederom een mandarijn aan voor zijn tandarts:
“ Misschien helpt dat om sneller beter te worden ”.
Samen liepen we de deur uit en ik zei:
“ Als je zo doorgaat met het uitdelen kom je straks thuis met een lege doos ”
Hij keek naar zijn doos met fruit, keek naar mij en daar was weer die open, stralende glimlach.
“ Dat is dan maar zo ” zei hij en stapte lachend op zijn fiets.
“Dankjewel…” zei ik als groet, terwijl ik dit even onderstreepte door een aanraking op zijn arm. Door die aanraking (die bij mij vaak in een soort automatische reflex gebeurt als ik ten diepste word geraakt) besefte ik hoe deze man mij door zijn wezen tot in mijn ziel had geraakt.
Ik voelde hoe mijn hart een huppel sprongetje maakte en met zijn mandarijn als kostbaar cadeau liep ik bijna huppelend met lichte tred naar huis.
Nog even en dan mocht ik met mijn mond gaan ontvangen wat vanuit het hart is gegeven.
Mijn dag kon niet meer stuk!
Wat mij zojuist geschonken was mocht ik nu verder geven…en ik schonk iedereen op mijn pad een stralende glimlach “.

Dit gebeuren kwam omhoog n.a.v. wat voorgaande blogs hier over (schijn) zekerheden.
Wat én hoeveel denk je veilig te kunnen stellen door allerlei “ zekerheden “ in te bouwen?
Ik weet dat ik persoonlijk wat naïef, impulsief ben en ms niet altijd handig bezig.
Maar ik wil kunnen blijven vertrouwen op mijn intuïtie. Die heeft me in zaken als relaties nooit in de steek gelaten wb het me in ongewenste situaties begeven. Ik spring ook niet zomaar in het diepe. Daar gaat een “gedegen” onderzoek aan vooraf naar de zaken, die ik van belang vind om te weten.

Ik wens dan iedereen ook altijd een mooie dag toe met mooie (spontane) ontmoetingen!
Doe eens gek. Durf te leven!...maar neem ook uiteraard je verstand mee op sleeptouw, want tenslotte zijn er ook grenzen.

Gekte

Wie is gekker dan gek?
Mooier dan mooi?
Liever dan lief?
Maar vooral…
menselijk?
Hij/Zij, die zich verbindt.
in die ander zich vindt.
Zo mal, zo gek,
zo kwetsbaar mooi…
Verbonden,
invoelend weten.
Een gekte
om nooit te vergeten.
©

geplaatst door Hope - 1399 keer gelezen