terug

Plaats

donderdag 24 juni 2021

Op deze site hebben we allemaal een verleden. Dat kan ook niet anders, we zijn immers allemaal in elk geval 50 jaar of ouder. We hebben onze plaats in het leven gevonden, soms bevochten en soms toegespeeld gekregen. We hebben dus een plaats in het bestaan.

We wonen allemaal in een plaats. Een dorp, een stad, een gehucht, de grootte is niet van belang, de plaats wel. We voelen ons er prettig, hebben er worteltjes geschoten en als het ons niet bevalt en we kunnen het ons veroorloven, trekken we verder naar een andere plaats. Op zoek naar gelijkgestemden, betere voorzieningen of gewoon omdat het avontuur lonkt.

In onze huizen heeft ook alles een eigen plaats. Dingen kunnen we blindelings vinden, we weten waar de lucifers liggen, de pannen voor te bakken ei, de warme deken bij kou. De snuisterijen hebben allemaal hun vaste plek. Ooit had ik een werkster die alles net een tikje anders zette dan ik. Gek werd ik ervan. We hebben samen snel een punt achter het dienstverband gezet. Mijn huis is zo ingericht dat het bij mij past, hoort en mij rust brengt. Ik wilde niet wekelijks eerst de hele kamer doorlopen om alles terug te plaatsen zodat er weer rust in mijn hoofd kwam.

Binnen een gezin heeft ook iedereen zijn eigen plaats. Aan tafel, in de slaapkamer(s), als kind in de rij van kinderen. De oudste, middelste, jongste en alles ertussen in. Er worden karaktereigenschappen gelinkt aan deze plaatsen. Of het zo is weet ik niet. Ik heb 3 kinderen gekregen en er 2 groot zien worden. De oudste was de oudste, de jongste de jongste en de middelste is overleden. Ik denk graag dat dit kind een beetje van alles in zich had.

Mijn hart is lang geleden verovert, de open plek in mijn hart was gevuld. Nu ik alleen ben vraag ik me regelmatig af of er in mijn hart nog plaats is voor een nieuwe liefde. Ik twijfel er niet aan of ik liefde kan geven; dat kan ik prima, dat wil ik ook graag. Alleen, heeft die nieuwe liefde dan voldoende plaats in zijn hart voor mij en mijn verleden? Mag ik de plaats die mijn echtgenoot inneemt, meebrengen in de nieuwe relatie? Ik hoop het van harte. Uiteindelijk heeft het leven mij gevormd, heeft mijn gezin mij een plaats gegeven in hun harten en mijn leven. Ik denk niet dat ik dat achter me kan laten. De plaatsen die zij allemaal innemen wil ik graag in een nieuwe relatie naast mij laten voortbestaan. Als dat kan, ben ik er zeker van dat er in mijn hart plaats is voor een nieuwe man, samen met zijn plaatsen die het leven hem heeft gegeven.

geplaatst door RosaReis - 1465 keer gelezen