terug

De roerige zestiger en zeventiger jaren, nostalgie pur sang

maandag 30 augustus 2021

Sommige jaren hebben in mijn leven een stempel op mij gedrukt. Er gebeurden in mijn directe omgeving maar ook in de wijde wereld dingen, die ik niet kan en wil vergeten. Uiteraard is dat voor iedereen weer anders, er zullen mensen hier zijn, die de tijd, dat ze trouwden en kinderen de grootste indruk heeft achtergelaten. Anderen werden geraakt door de jaren die ze op de lagere school beleefden.

De jaren 60 en begin jaren 70 waren voor mij een tijd, die ik nooit kan en wil vergeten. Ik was tiener, beginnend twennie, in het begin van mijn “carrière”, de eerste verliefdheden ontstonden. Deze jaren beleefde ik intens maar ze glipten ook als het ware tussen mijn vingers door. In deze jaren leek het er op, dat alles kon, de bomen reikten als het ware tot aan de hemel. En dat zonder internet, zonder mobieltjes! Ik draaide nog gewone 45 en 33 toerenplaten op een platenspeler. En aan het eind van de jaren 70 ben ik getrouwd.

Als tiener, beginnend twintiger ging je rond 1968 op zaterdagavond uit naar een danssociëteit, bij voorkeur in je eigen woonplaats waar de dames aan één kant zaten en de jongens aan de andere zijde. Er werd “los” gedanst, sommigen konden wat onbeholpen stijldansen. Meestal was er een bandje. Aan het eind van elke serie nummers volgde een slow nummer, waarbij de handen om de schouders en het middel verplaatst werden. Tenminste, dat probeerden de heren…

Als het meisje haar danspartner aardig vond wilde ze vaak ook wat toenadering. De jongen bood het meisje dan een colaatje aan in de pauze. En als dan het meisje er in bewilligde naar huis gebracht te worden, liep je samen hand in hand, waarna de grootste gunst er in bestond, dat er op enige afstand van de voordeur een kusje uitgewisseld werd.

De muziek van die jaren klinkt nu nog na in mijn oren. Spit voor de aardigheid eens de top 2000 door, en u komt juweeltjes tegen! Die muziek kwam ook langs heel andere kanalen tot ons. Natuurlijk herinnert u zich nog de transistor radiootjes. Een van de eerste apparaten die je kocht van je opgespaarde zakgeld of het geld, dat je met een krantenwijk verdiend had. Of je spaarde voor een Puch, een Tomos of een Kreidler brommer, om zo indruk op de meisjes te kunnen maken…

De muziekkeuze werd voor een flink deel bepaald door wat je hoorde op de radio. In de jaren zestig en zeventig waren “piratenzenders” als Veronica, Noordzee, Caroline, London en Mi Amigo immens populair. Deze particuliere initiatieven hebben veel bijgedragen aan de verspreiding van de popmuziek. Ik was – en ben nog – een fan van offshore radio. Er ging wat door mij heen, toen ik ooit op het dek van de Veronica boot wandelde, toen die jaren na het einde van de uitzendingen in een haven lag.

Natuurlijk waren er ook negatieve gebeurtenissen in die jaren die nationaal en internationaal ophef veroorzaakten. De moord op John Kennedy, de Vietnamoorlog,. En de race naar de superioriteit in de ruimte tussen Amerika en Rusland. Maar in economisch opzicht ging het prima, zeker in Nederland. Wat was er geheel anders? De wijze van communiceren! Aan de ene kant kunnen we elkaar nu sneller en efficiënter bereiken, maar het echte contact in real life van oog tot oog is zienderogen gekelderd…

Ik verlang diep in mijn hart weer terug naar die tijd. Dan maar geen internet, maar wel meer spontane ontmoetingen. Heerlijk op zaterdag uitgaan en daarna, na een leuke avond dansen, en na je lady afgezet te hebben voldaan thuis in je bed ploffen. Geen feesten tot diep in de nacht, maar om half twaalf – twaalf uur bij je ouwelui (toen woonde je nog vaak “thuis”) zachtjes binnen komen… Wie verlangt ook terug naar die tijd? Of zijn we tevreden met de zegeningen, de verworvenheden van de 21e eeuw, dat we kunnen daten via internet? Ik heb dit beschreven vanuit mijn beleving als jongeman, maar hoe hebben de dames deze jaren doorgemaakt?

geplaatst door Aktivo1 - 2748 keer gelezen