terug

Soms ontmoet je een mens

woensdag 27 oktober 2021

Soms ontmoet je een mens…

Zo kan dat dus uitwerken in het leven als in onderstaand gedicht beschreven.
Laat ik het bij mezelf houden: zo heb ik het ervaren.

Onderweg in mijn leven ben ik vele mensen tegengekomen, die mij gezièn hebben en
“ Ja “ tegen mij hebben gezegd.
“Ja “ tegen mijn mooie kanten, maar met name “Ja “ tegen mijn minder mooie kanten.
Omdat? Beat me!
Vanuit de (h)erkenning? Vanuit de wens zich te willen delen vanuit hun eigen proces?
Vanuit de (algehele) Liefde? Vanuit hun eigen “ pijnen “ ? Vanuit…?
Hoe dan ook: al die mensen ben ik dankbaar voor wat zij mij hebben willen geven.
Zij hebben mij laten ervaren, dat er altijd mensen rondlopen die hun hand uitreiken naar
hun medemens die het kan gebruiken. En vanuit die ervaring heb ik mezelf mogen ontwikkelen tot degene die ik nu ben.

Het is denk ik een herkenbare vraag: “ Ga ik nog zo iemand ontmoeten in deze fase van
mijn leven zoals in onderstaand gedicht beschreven? “
En dan bedoel ik m.n. iemand, die nabij blijft meelopen speciaal met mij en er voor mij
wil blijven zijn m.n. op de momenten waarop ik dat het hardst behoef?
Een vraag die wel door mijn hoofd kan schieten, maar waarop ik geen antwoord ga krijgen
tot het moment dat het evt gaat gebeuren.
“ Als je ervan uitgaat dat het eens is gebeurd waarom zou het dan onmogelijk/ondenkbaar zijn dat het niet weer zou kunnen gebeuren? ”
Dit was de vraag die één van mijn zonen mij stelde op het moment dat ik verteerd werd door verdriet toen ik mijn maatje verloor aan het leven.
Ik keek hem aan en besefte ineens toen pas dat ik mezelf begrensde op een manier, die ik eigenlijk zelf ook niet wilde.

Dussss…Hoe mooi zou het zijn om weer een sparringpartner (de liefste :-) te mogen tegenkomen.
Ergens onderweg. Zomaar op een dag. Bij het weggooien van huisvuil/overtollige ballast.
In dat stuk verlaten bos, waar alleen een gelijkgestemde zijn verlangens aan dezelfde aarde toevertrouwt. Bij de tandarts, waar je elkaar aankijkt en bedenkt waar je liever zou zijn
(desnoods met elkaar) dan op die plek.
Of gewoon hier…

Soms..
Nu, nu mag ik zelf nog steeds verder geven…

Soms ontmoet je een mens

Soms ontmoet je een mens
bij wie je mag zijn
zoals je bent:
onzeker en klein.
Iemand bij wie je veiligheid vindt
en weet dat je ondanks je fouten
toch wordt bemind.

Soms ontmoet je een mens
met een warmvoelend hart,
daar voel je je geborgen
in leed en in smart.
In aanvoelend weten,
zonder te vragen,
wordt je geholpen
jouw zorgen te dragen.

Soms ontmoet je een mens
die jouw warmte vraagt
en wie jij je innigste
liefde toedraagt.
Zo ontstaat harmonie,
is het goed om te leven:
wat jou geschonken is
mag jij verder geven.
( Zuster Christa )

geplaatst door Hope - 1648 keer gelezen