terug

Gewoon mezelf zijn

maandag 1 november 2021

Ik ben al langere tijd alleen en kan dus doen en laten wat ik zelf wil. Dat heeft best veel invloed op mijn leven. Ik hoef met weinig mensen rekening te houden en ook geen activiteiten tegen mijn zin in te ondernemen. Als ik dan in de profieltekst van een man lees dat hij graag met zijn motor toert, maar het liefst met mij achterop, denk ik meteen, die tijd heb ik gehad. Ik weet nog goed dat ik 25 jaar geleden daar heel anders over dacht en zelfs motorkleding heb aangeschaft om bij mijn toenmalige vriend achterop de motor te kunnen zitten.

Op de leeftijd die ik nu heb, vind ik dat niet comfortabel meer, hoewel ik absoluut geen hekel heb aan motorrijders. Datzelfde geldt voor meer dingen. Heb ik nu nog zin om een lange wereldreis te gaan maken? Ga ik nog met een man 4 maanden lang met zijn camper door Zuid Europa trekken? Het idee alleen al bezorgt me de nodige stress. Dat wil niet zeggen dat ik een huismus ben. Ik vind het heerlijk om regelmatig iets leuks te gaan doen, maar ik voel niet de behoefte om bijvoorbeeld ieder weekend met zijn boot mee te "moeten" varen in de zomermaanden. Als ik ergens het woord "moet" lees in zijn profiel, gaat er bij mij iets kriebelen. Ik moet niks, denk ik dan.

Nou weet ik ook wel dat een profieltekst niet zalig makend is. Ik besef terdege dat in een persoonlijk gesprek het een en ander genuanceerd en ook bijgesteld kan worden. Toch betrap ik mezelf erop dat ik soms niet eens zin meer heb in een discussie over dit soort dingen en dat ik daarom verder ga met scrollen. Ik gooi als het ware meteen de handdoek in de ring. Hoe komt dat toch? Veel heeft te maken met het feit dat ik niet alleen maar wil "pleasen".

Een goede relatie is volgens mij gebaseerd op gelijkwaardigheid. Dan doe je uiteraard wat stappen naar elkaar toe, maar op mijn tenen lopen hoort daar niet bij. Ik wil gewoon mezelf zijn en me niet beter voor hoeven doen dan ik ben. Als dat dan een discussie met hem oplevert? Prima! Hij hoeft het mij immers ook niet aldoor naar de zin te maken. Wat tegengas (mits op een normale manier gebracht) vind ik normaal. Leer je elkaar meteen goed kennen.

Uiteraard is het fijn als er wat gezamenlijke interesses zijn, zodat je ook samen iets kunt ondernemen. Alleen maar bij elkaar gaan eten, tv kijken en af en toe een ritje met de auto maken, kan immers ook nog als we allebei bejaard zijn of lichamelijk iets gaan mankeren. Gelukkig zijn er nog genoeg bezigheden waar ik, samen met hem, van kan genieten, hopelijk in goede gezondheid. Het liefst zonder mezelf te hoeven forceren en net te doen of ik alle stoere uitdagingen nog even leuk vindt...

geplaatst door sixty - 2826 keer gelezen