Mysterieuze vrouwen
vrijdag 19 november 2021
Raadsels rondom mysterieuze vrouwen, menigeen smult ervan. Iedereen heeft weleens van koningin Cleopatra uit Egypte gehoord, hoe heeft zij het voor elkaar gekregen om een machtige koningin te worden in de Oudheid?
Mata Hari, als Margaretha Geertruida Zelle geboren en afkomstig uit Leeuwarden, werd bekend en beroemd als een exotische danseres in het bloeiende uitgaansleven van Parijs. Zij kreeg daardoor omgang met rijke, hooggeplaatste mannen. We weten nog steeds niet of ze een spionne werd voor de Duitsers in WO1, maar werd daarvoor veroordeeld door de Fransen en gefusilleerd in 1915.
De Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo, met haar traditionele kleding, bloemenkroon in het haar en doorlopende wenkbrauwen is vaak nageschilderd. In Mexico is ze zo beroemd, dat haar beeltenis met de bloemenkroon in het haar, zelfs is afgebeeld op de bankbiljetten van 500 pesos. Ik ben in de maand mei dan ook naar de tentoonstelling geweest over het werk en leven van Frida Kahlo in het Cobra Museum in Amstelveen.
Op mijn verlanglijst stond ook de expositie over Maria Magdalena in museum het Catharijne Convent in Utrecht. Daar ben ik afgelopen zaterdag geweest. Een feit is dat Maria Magdalena, al vanaf de Middeleeuwen, op talloze religieuze schilderijen en iconen staat afgebeeld. Ze is te herkennen aan haar prachtige kleding, flonkerende juwelen en mooi gekapte haar. Deze rijkdommen verwijzen naar het leven dat ze leidde voor haar bekering, want zij was een rijke vrouw en werd zelfs een prostituee genoemd. Daarom is ze ook wel geschilderd met los hangende, golvende haren tot aan haar middel. Na haar bekering werd ze een boetvaardige vrouw en werd ze ingetogen afgebeeld, vaak met een een pot mirre in haar hand, om te zalven en te balsemen. Zij bivakkeerde als enige vrouw tussen de apostelen en dat waren allemaal mannen. Zij was als leerlinge en volgster altijd in de nabijheid van Jezus, een unicum, want vrouwen deden in die tijd dat soort dingen absoluut nog niet.
Ik kreeg een audiotour mee met veel uitleg over het turbulente leven van Maria Magdalena. Zij was een spirituele vrouw die bijzonder goed de preken van Jezus kon interpreteren. Daarom heeft zij, net als de mannelijk apostelen, overal de leer van Jezus verspreid door te preken. Dat was ook niet eerder gedaan door een vrouw. Tegenwoordig wordt zij door velen als een van de apostelen van Jezus gezien, naast Petrus een van de belangrijkste apostelen. Geboeid luisterde ik naar de betekenis van ieder schilderij, beeld of wandkleed dat van haar in deze expositie te zien was. Veel van deze attributen waren uit diverse musea en kerken te leen gekregen voor deze tijdelijke tentoonstelling
Er waren ook filmbeelden te zien, zoals het beroemde lied : I don't know how to love Him, uit de musical Jezus Christ Superstar. Eveneens fragmenten uit de beroemde film The Last Temptation of Christ, waarin een verleidelijke Maria Magdalena te zien is. Kortom, ook in deze moderne tijd houdt Maria Magdalena de gemoederen nog flink bezig, want de film en de musical zijn immers wereld beroemd geworden. Er was zoveel te zien en te beluisteren, dat ik aan de vaste collectie van het museum niet eens ben toegekomen. Als er volgend jaar een nieuwe tentoonstelling is, ga ik beslist nog een keer terug, om de rest van het museum te bekijken, omdat ik daar maar een glimp van heb gezien.
Natuurlijk zijn er ook legendarische mannen geweest. Veel exposities zijn er nog steeds wereldwijd over beroemde schilders zoals Rembrandt, Picasso, Dali etc. Vincent van Gogh heeft zelfs een eigen museum in Amsterdam, dankzij de grote verzameling schilderijen die de weduwe van zijn broer Theo na de dood van Vincent in haar bezit had. Deze schilderijen waren dan ook voorbestemd voor dit op te richten museum met zijn naam. Velen van ons kennen waarschijnlijk ook wel het verhaal van King Arthur en de ridders van de ronde tafel. Zijn ridder Lancelot had een geheime liefdesaffaire met de vrouw van koning Arthur, de bloedmooie Guinevere. Hun verraad leidde tot de ondergang van het koninkrijk en de dodelijke verwonding van Arthur.
Mysterieuze vrouwen, ze blijven tot de verbeelding spreken...
geplaatst door sixty - 2631 keer gelezen
Vorige berichten
Tegenpolen
Tegenpolen trekken elkaar aan wordt alom beweerd. Maar is dat wel altijd zo ? Het kan heel fijn zijn als je daar echt naar zoekt . Voorbeeld : als jij van nature onzeker bent en daar soms zenuwachtig en druk van wordt, kan een rustige partner die niet gauw in de stress schiet een rots in de branding zijn. Maar hoe zit het met dingen die heel erg belangrijk voor je zijn?
Ik kan me goed voorstellen dat een man of vrouw die helemaal opgaat in de verzorging en liefde van de eigen huisdieren, het liefst een partner vindt die daar ook affiniteit mee heeft. Hetzelfde geldt voor normen en waarden, hoe je omgaat met het milieu kan veel invloed hebben op een relatie. Maar ook binnenshuis is de manier van omgaan met elkaar belangrijk Zeker als je van liefdevolle seks,houdt, met veel intimiteit, zal je toch een monogame partner zoeken. Zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.
Maar om even terug te komen op die tegenpolen. Wat je eerst zo aantrekkelijk vond, kan op de lange duur ook tegen gaan staan. Als die rustige partner later zo introvert blijkt te zijn dat je het gevoel krijgt dat hij of zij in een eigen wereld leeft en jou daar eigenlijk niet zo bij nodig heeft, kan dat de relatie bergafwaarts doen gaan. Omgekeerd : de spontaniteit en gevoeligheid die je partner bij jou zo leuk vond in het begin, kan ook gaan irriteren, als de rust in huis daar teveel door verstoord wordt. Dat zijn toch dingen waar je vaak veel later pas achter komt.
Daarom vind ik het belangrijk dat je elkaar goed aanvult. Als hij handig is en graag klust, laat hem lekker zijn gang gaan. Als jij graag leest, of je favoriete serie op tv wilt zien, so be it ! Maar alles valt of staat door dingen niet te overdrijven. Het bekende gezegde ; hier vindt je wat en daar laat je wat, is volgens mij nog steeds van toepassing. Een goede communicatie is daarbij onontbeerlijk. We zijn nu eenmaal niet hetzelfde en de gulden middenweg werkt meestal toch het beste...
Een toekomst zonder zorgen
De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan deze site zal 70 jaar zijn, schat ik. Vanaf de kleuterschool kan ik me dingen nog goed herinneren. Daarvoor zijn het nog vage momentopnames die af en toe door mijn hoofd flitsen, maar zo’n 65 jaar aan concrete herinneringen is er wel verzameld.Herinneringen aan vreugde en verdriet, ontmoeting en afscheid, succes en falen, gezondheid en ziekte, trots en schaamte, hulp en bedrog, geluk en pech. Ieder van ons heeft hetzelfde in meer of mindere mate meegemaakt.
Soms is het bitterzoet. Wat waren er veel fijne dingen en wat is het jammer dat ze nooit meer terugkomen! Toch prijs ik me gelukkig dat het per saldo een enorme rijkdom in mijn hoofd heeft opgeleverd. Rijkdom, die niemand me meer kan afpakken.
Ik vraag me ook niet meer af of ik het beter of anders had kunnen doen. Ongetwijfeld, maar zou mijn leven dan wel zonder vallen en opstaan zijn verlopen? Natuurlijk niet. Terugkijken doe je op onze leeftijd waarschijnlijk vaker, dan een half leven geleden. Ik zelf -en dat gun ik iedereen- kan zo’n moment van bezinning steeds afsluiten met een gevoel van tevredenheid en dankbaarheid.
Maar meer nog dan dat: het geeft ook vertrouwen in de toekomst. Het leven is nog niet voorbij en waarom zou er niet nog een mooie reis in het verschiet liggen? Ongetwijfeld met hier en daar een spannende hobbel, maar veel minder dan tot nu toe. Met minder bewijsdrang, minder lawaai en minder strijd en daarentegen meer tevredenheid, rust en vrede wordt de weg een stuk eenvoudiger en vriendelijker.
Het is nog niet voorbij, in tegendeel.
Machiel van der Schoot
Buitenland
Mijn leraar Frans, lang geleden op de middelbare school, vertelde eens een verhaaltje over een gebeurtenis ergens in Frankrijk. Hij was bij een viskraam gekomen en had wel trek in een rolmops. Dat is een zure haring om een augurkje heen gerold, met een paar cocktailprikkers erdoorheen. Maar hij wist niet hoe je dat noemde in het Frans, dus hij begon het te omschrijven: hareng, rouler, cornichon, bâtonnet… De visboer begreep het : Ah! Un rollmops! Dat vond ik erg grappig. Daarbij kwam ook het ontzag van dorpsjongens voor iemand die over Frankrijk kon vertellen. Onze wereld was klein, zelf was ik toen nog nooit in het buitenland geweest. Afgezien dan van het schoolreisje naar Trier, dat zo rond die tijd moet hebben plaatsgevonden – nadat de traditionele Rome-reis ons, wegens de economische malaise van die jaren, door de neus was geboord.
Buitenlandse reizen waren in onze familie meestal beperkt tot de bedevaartsreis naar Lourdes. Wie zich die pelgimage kon permitteren kon rekenen op een verhoogde status, want blijkbaar werd er goed geboerd. Vol trots kwamen ze dan ook terug met flesjes gewijd Lourdeswater voor iedereen. Een eeuwenoude lokroep waar buitenland synoniem was van bedevaart. Iets anders had je er niet te zoeken. En die traditie is nog steeds levend, er is een neef die tot op de dag van vandaag Lourdes-reizen organiseert.
Mijn ouders hoorden niet bij de uitverkorenen, zij zagen Lourdes alleen op de stereofoto’s uit de souvenirshop. Maar gelukkig hadden wij in Roermond, de stad die tegenwoordig vooral bekend is van de Designer Outlet, onze eigen Maria-bedevaart. Dat is de Kapel-in-’t-Zand, ook met een legende en bijpassend mirakel, iets met een beeldje in een put. Water uit die put is dus ook gewijd en werkzaam tegen kwalen en ongelukkige toestanden. Minder heilig natuurlijk dan het water uit Lourdes, dus we hoefden er niet mee aan te komen bij familie. Maar als die familie bij ons op visite kwam, dan namen ze vaak toch wel een flesje mee… voor de zekerheid.
De Kapel-in-’t-Zand (de naam is bedrieglijk, het is een forse neogotische kerk van de 19e eeuw) heeft ook, net als Lourdes en andere bedevaartsoorden, wanden vol devotietegeltjes. Daarop uiten mensen hun dankbaarheid jegens Maria, wegens verleende gunsten, of ze vragen Maria om voor hen te bidden in moeilijke tijden, of om genezing van een ziekte. Om een link te leggen, bidden om een lieve man/vrouw te vinden, of dankbaarheid voor een geslaagde verbintenis hoort ook tot de mogelijkheden.
Daarvoor is het nu dan wel te laat, dacht ik, want elke centimeter is bedekt. Maar op de site (laatst bijgewerkt 2024) lees ik tot mijn verbazing, dat er ruimte voor nieuwe tegeltjes is gecreëerd. Tegen een bijdrage van honderd euro per tegel kunnen we voor iedere wens de hulp van Maria inroepen. Overigens mag bidden natuurlijk altijd, dus mocht de de lezer(es) na een bezoek aan de Designer Outlet nog een paar uurtjes te besteden hebben, dan is een bezoekje aan de Kapel in ‘t Zand zeker aan te bevelen. Het is een wonderlijke plek, echt.
Wat Lourdes betreft, ik ben daar vele jaren later nog wel eens langs gekomen, meermaals zelfs, op de route naar de Pyreneeën. Ik kan persoonlijk geen deel uitmaken van die wereld en ik werp een cynische blik werp op de bedevaartsindustrie met gewijd water plastic jerrycans als dieptepunt. Maar tegelijk heeft het ook iets ontzagwekkends, die mensenmassa die daar uit de hele wereld samenkomt, verenigd in een gezamenlijk verhaal. Dat is wonderbaarlijk.