terug

De keerzijde van een medaille

woensdag 15 december 2021

Afgelopen zondag hebben 4.5 miljoen Nederlanders thuis voor de buis Max Verstappen het wereldkampioenschap in de Formule1 van 2021 zien winnen. Bovendien zaten er 5000 fans in oranje kledij op de tribune. De feestvreugde was enorm. Nooit eerder was een Nederlander in de Formule 1 ook maar in de buurt gekomen van dit grote succes. Zijn vader, Jos Verstappen zag ontroerd hoe zijn zoon in de laatste race van dit seizoen 7-voudig wereldkampioen Lewis Hamilton versloeg.

Na alle feestbeelden, zag ik maandagavond een interview met Max, waarin hij terugkeek op dit succes. Hij was op 4-jarige leeftijd al met karten begonnen en op 17-jarige leeftijd reed hij zijn 1e wedstrijd in de formule1, terwijl hij nog niet eens een rijbewijs had. Zijn vader, was eveneens een formule 1-coureur geweest en heeft hem van jongs af aan begeleid en opgeleid. Zijn doel, dat zijn zoon Max ooit een keer wereldkampioen zou worden, is nu bereikt.

Een serieuze en emotionele Max vertelde in dit interview ook dat zijn zusje en zijn moeder door zijn vader behoorlijk verwaarloosd waren, omdat zijn vader er alleen maar voor hem was. Zijn ouders zijn daardoor zelfs gescheiden. Max sprak de hoop uit dat zijn vader nu eindelijk de tijd zou nemen om dit recht te zetten. Ik vond het klasse van Max dat hij niet alleen over zijn wereldtitel sprak, maar ook de keerzijde van dit succes zag. Oef, dit gesprek kwam best bij me binnen, want ik herinnerde me meteen 2 voorvallen uit mijn eigen verleden die wel wat verwantschap had met zo'n ouders/zoon relatie.

Twintig jaar geleden kwam ik bij een dansavond voor alleenstaanden een lieve timmerman tegen, die ik beter wilde leren kennen. Hij was een boerenzoon die in "the middle of nowhere" was opgegroeid in een buurtschap met 5 of 6 boerderijen. Zijn vader, die een boerderij met veel koeien had, heeft nooit veel aandacht voor hem gehad. Zijn oudste broer, die voorbestemd was om de boerderij voort te zetten, betekende alles in dat gezin. De dagelijkse gesprekken gingen dan ook meestal over de koeien en de boerderij. Dat zijn jongste zoon een prima vakman was, die bijna alles kon maken wat zijn ogen zagen, betekende weinig voor hem. Grote broer, die mede kostwinner was voor het hele gezin, stelde zich daarom naar zijn jongere broer ook op als een soort 2e vader, zelfs toen hij allang volwassen was. De scheve verhouding die hij daardoor kreeg met zijn vader en zijn broer is nooit meer goed gekomen.

Het 2e voorval vond langer geleden plaats in eigen familiekring. Mijn moeder was een de jongste kinderen uit een katholiek gezin met 11 kinderen. In die tijd, rond 1930, was het heel normaal dat 1 kind uit zo'n groot gezin priester of non zou worden. Nou, het werden zelfs 3 kinderen in het gezin van mijn moeder, 3 missionarissen wel te verstaan. Mijn ouders kregen zelf 6 kinderen en wij zaten allemaal op streng katholieke scholen. Mijn oudste broer kreeg in de hoogste klas van de lagere school van de pastoor een wervend praatje te horen om toch vooral naar het seminarie te gaan in Driehuis. Eerst via het internaat daar naar het gymnasium en dan aansluitend de priesteropleiding.

Zeer onder de indruk vertelde hij er thuis over. Afijn, mijn ouders gaven hem gelijk op, zodat hij op 12-jarige leeftijd uit ons gezin verdween en alleen nog in de vakanties thuis kwam. In de examenklas van het gymnasium (hij was net 18) kwam hij een leuke vrouw tegen en weg was zijn motivatie om daar ook nog de priesteropleiding te gaan volgen. Hij kwam weer thuis. Ondertussen was hij wel vervreemd van ons gezin en daar heeft hij veel last van gehad. Mede daardoor is hij een enorm familiemens geworden. Zijn gezin is het belangrijkste in zijn leven, zijn kinderen en kleinkinderen staan voorop en hebben zijn hoogste prioriteit, wat er ook gebeurt.

Ik snap nu veel beter hoeveel impact een verwachtingspatroon van je ouders, je eigen partner, maar ook het milieu waarin je bent opgegroeid, op iemand kan hebben en op het verdere verloop van zijn of haar leven...

geplaatst door sixty - 2367 keer gelezen