terug

De koetjes en de kalfjes blijven aan de oppervlakte

maandag 6 december 2021

In sommige relaties mogen alleen de koetjes en kalfjes aan de orde komen. Men durft niet in de diepte te gaan. Kun je dat volhouden tot in lengte van dagen? De uitdrukking “praten over koetjes en kalfjes” komt natuurlijk uit de agrarische wereld. Het betekent over onverschillige, onbeduidende zaken praten. Deze uitdrukking werd in de 18e eeuw bekend en opgetekend. Eerst in de vorm van over koetje en kalfje praten, deze uitdrukking zal eerst geuit zijn door boeren die over hun vee praten, over alledaagse dingen, en later zal men hem met een ruimere toepassing zijn gaan gebruiken. (Bron: F. Stoet, Spreekwoorden en gezegden)

Ik ken een gezin, waar alleen maar over mooie, leuke dingen gepraat mocht worden, hun nieuw gekochte spullen waren steevast het onderwerp van gesprek. De zoon des huizes ontwikkelde een voorliefde voor antiek, en dat viel zeer in de smaak bij zijn ouders. Wie daar op visite kwam werd door de moeder steevast gewezen op haar nieuw gekochte of van haar zoon gekregen beeldje, schilderij of ander kunstvoorwerpje, en zij veerde helemaal op als het bezoek waarderend sprak over haar nieuwe aanwinst.
Een van de kinderen uit dit middelgrote gezin was meervoudig gehandicapt, geestelijk en lichamelijk. De zorg voor dit meisje, dat altijd in de ontwikkeling van een beginnende tiener bleef steken, drukte als een zware last op de schouders van de ouders en haar zussen en haar broer. Naar buiten toe was het een mooi gezin, vader was hoofd van een school. Maar over gevoelens en dus ook over dit meisje werd heel zelden gesproken. Twee andere kinderen kregen ook psychische klachten, zij het in mindere mate dan hun zusje.

Ik heb een dubbel gevoel bij al die gezelschappen, waar de dagelijkse conversatie alleen over simpele, leuke zaken gaat. Er blijft veel onbesproken, het lijkt een beetje op struisvogelpolitiek. Iedereen steekt zijn kop in het zand, onderwerpen die gevoelig liggen worden angstvallig vermeden. Ook komt het voor, dat de discussie op een bepaald niveau blijft steken, afhankelijk van de interesses van de meeste aanwezigen. In een ander gezin runden drie broers een kippenfokbedrijf en en passant verrichtten zij nog andere landbouwactiviteiten. De “koetjes en kalfjes” waren getransformeerd tot stokpaardjes, wie daar aan tafel zat wist op voorhand al waar het gesprek over zou gaan. Verjaardagen hadden heel vaak als hoogtepunt een excursie door het agrarische bedrijf.

Begrijp mij goed, ik spreek geen oordeel uit over deze situaties! Deze mensen zijn mogelijk veel gelukkiger dan mensen in de stadscultuur. Ze hebben veel liefde voor elkaar én voor hun werk. Het zijn vaak hartelijke families. In een stad, waar ik woon is men vaak meer naar buiten gericht, alle problemen in de maatschappij in brede zin komen aan de koffietafel aan bod. Misschien gaan ze daarmee weer de problemen, waar ze diep in hun hart mee worstelen, uit de weg. Belangrijk is het, als er ook een opening is voor een gesprek over wat een ieder persoonlijk bezig houdt. En ja, dat kan gerust over een boerderij of over de bewogenheid met de narigheid om ons heen zijn. Mag het ook gaan over die broer of zus, die net een naar bericht van de artsen heeft gekregen? Of worden die gesprekken afgeschoven naar een hulpverlener of een buddy? Of is het gemakkelijker de problemen over vluchtelingen aan te kaarten dan je eigen makkes aan te kaarten?

Binnen een relatie is het wellicht nog moeilijker om heikele onderwerpen aan te snijden. Wie dit voor zich uitschuift zal op de lange duur daar de gevolgen van ondervinden. Partners kunnen uit elkaar groeien, elk van hen ontwikkelt zich apart. Ontwikkeling is echt niet iets van de eerste 15, 20 jaar van een leven. Dan gaat het zo: Als een van beide echtelieden thuiskomt wordt op de vraag: “En, hoe was het vandaag?” ontwijkend gereageerd, zo van: “Laat ik maar niets zeggen, daar snapt hij / zij toch niks van”. Of : “Er was niks bijzonders”.

Hoe ga je hier mee om in het begin van je relatie, bij je date? Durf je ook wat lastigere zaken aan te kaarten?? Durf je samen ook het diepe in? Want dan kan als een van beiden dreigt te verdrinken de ander als reddende engel optreden! Natuurlijk hoef je niet bij de eerste de beste keer, dat je iemand ontmoet het achterste van je tong te laten zien, maar toch.

geplaatst door Aktivo1 - 2690 keer gelezen