terug

Nooit te oud voor de liefde

donderdag 27 januari 2022

Ik wil graag geloven dat ik nooit te oud zal zijn voor de liefde en dat het op een mooie dag ooit bezegeld zal worden met een fijne relatie. Helaas word ik wel steeds ouder, begin maart wordt ik alweer zeventig jaar. Ik voel me lichamelijk een stuk jonger, dat heb ik gemeen met mijn pittige moedertje, die redelijk gezond de leeftijd van negentig jaar heeft gehaald.

Ik herinner me nog goed dat ik met haar ging winkelen toen zij zeventig jaar werd. Ik wist niet meer wat ik haar moest geven, dus mocht ze als cadeau een kledingstuk uitzoeken in een goede modezaak bij mij in de buurt. Ze zag er mooi uit. Ze had een mooie lange broek aan en droeg daarop een prachtig jack. Kortom, ze mocht nog best gezien worden. De verkoopster nam ons mee naar een rek in de hoek van de winkel, waar oubollige jurken hingen.

Ik herinner me nog goed dat mijn moeder dat altijd gekscherend "jurken voor thuisgebruik" noemde. Ik zag haar gezicht betrekken, dus zei ik tegen de verkoopster dat we zelf wel verder gingen kijken. Mijn moeder fluisterde zacht tegen mij : ik ga nog lang niet naar het bejaardenhuis, hoor! ik moest stevig op mijn lip bijten om niet in lachen uit te barsten. Ach ja, in de tijd dat we alles nog met guldens betaalden, kon je nog gewoon een plek in een bejaardenhuis krijgen, als je jezelf thuis niet goed meer kon redden.

Toen mijn moeder 12 jaar later weduwe was, zei ze ook weleens tegen mij : "wie weet vind ik straks nog een leuke man in het bejaardenhuis". Dat was niet eens zo gek gedacht, want er bloeiden in het bejaardenhuis gerust nog weleens verliefdheden op, zelfs op hoge leeftijd. Maar ja, we mogen heden ten dage alleen nog maar naar een verpleeghuis en dan mankeer je zoveel, dat je daar meestal niet meer aan denkt. Waar vind je dan heden ten dage nog een partner, die redelijk in de buurt woont? Ik las in het dorpskrantje dat er van de zomer 1 x per week een gezamenlijk diner voor alleenstaanden was in ons dorpshuis. Daar moest je je dan wel voor opgeven, maar dat deed ik niet. ik wilde eerst zelf eens poolshoogte nemen hoe het er daar aan toe ging en wie eraan deelnamen.

Tijdens de avond van dat georganiseerde diner wierp ik een blik naar binnen door de ramen. Er zaten alleen maar bejaarden aan een lange tafel in ongenadig fel licht te eten. Nergens hadden ze de zaal gezellig versierd, niet eens een kleedje of zelfs maar een bloemetje op die lange tafel. Daar ging ik dus nooit aan deelnemen, wist ik meteen. Niet lang daarna raakte ik in gesprek met een leuke man op de pont over het Noordzeekanaal. Maar ja, de overtocht duurde maar 10 minuten en dan ga ik niet vragen of hij alleenstaand is. Idem dito heb ik weleens in de supermarkt een klein gesprekje met een man van mijn leeftijd in de rij voor de kassa. Maar ik durf echt geen toenadering te zoeken en al helemaal geen 06-nummer uit te wisselen bij de inpaktafel achter de kassa.

Al met al heb ik nog steeds de meeste kans om bij onze eigen 50plusMatch-datingsite een leuke man te vinden. Het grootste voordeel is, dat ik zeker weet dat hij ook alleenstaand is, een partner zoekt en dat ik hem gewoon mag bellen voor een afspraak...

geplaatst door sixty - 2733 keer gelezen