terug

Over relaties gesproken

dinsdag 18 januari 2022

Over relaties gesproken…

Vele laatste blogs gingen mijns inziens over hoe iemand staat in de beleving van zijn/haar (liefdes) relaties van dit moment op deze site. Tenminste, dat denk ik te bespeuren.
Het doet me herinneren aan een samenzijn met mijn kleindochter:
tapas, kaarsjes aan en opgekruld op de bank bijkletsen. My favourite moments!

“ Oma, vind je het niet erg om alleen te zijn? Nou ja… ik bedoel niet echt alleen, want dat ben jij niet, maar zonder een vriend, die van je houdt? Er voor jou is? Op wie je verliefd
bent en andersom ook natuurlijk 😅 “

Ik kijk met een geamuseerde glimlach naar mijn puber kleindochter, die vlgs mij de fase van
“ jongens zijn niks…” aan het voorbij groeien is.
Ik bespeur de behoefte aan informatie over het mannenvolk bij haar vanuit mij als oudere en een leven van geliefden achter de rug hebbende.
Niet dat ik zoveel (liefdes) relaties achter de rug heb hoor, maar blijkbaar genoeg voor haar om haar licht bij mij te willen opsteken.

Ze zet me weer actief aan het denken. Het is niet de eerste keer, dat ik me in mezelf heb afgevraagd hoelang ik me hier nog ga bezighouden met het kijken of ik hier een maatje
ga vinden, waarmee ik deze levensfase samen mag doorwandelen.
En als we samen dan echt oud mogen worden, dan wil ik met genoegen een rollator race houden met mijn geliefde. Kijken wie de die-hard is van ons 2-en 😊
Ik beloof hierbij plechtig, dat ik hem zal oprapen als hij is gevallen.

Tja, hoelang nog?
Ga ik hier oud en bejaard worden?
De laatste vraag doet me al direct mijn biezen pakken! Dus dat gaat ‘m niet worden.
Maar hoelang dan?
Het is apart om bij mezelf te bemerken, dat ik daar echt geen antwoord op heb.
Normaal gesproken kan ik me (desnoods met een tijd het overdenken) een antwoord
vormen op de meeste van mijn eigen vragen, maar deze is en blijft een lastige.
Ik ben niet de enige, die hiermee worstelt merk ik wel gezien het schrijven van een aantal leden hierover de laatste tijd.

Eén van de zaken, die van belang zijn op het beantwoorden van mijn eigen vraag is vlgs mij:
die vraag loslaten en simpelweg gaan ervaren hoe dat in de komende periode gaat uitwerken hier voor mij. Geen voorschot erop willen nemen.

Iig zal bij mij nooit het ouder worden de aanleiding zijn om welke relatievorm dan ook een kans te geven door: “ we kunnen het toch proberen? “, zoals een man mij voorstelde.
Ik ga niet een relatie “proberen” als ik niet het gevoel heb een ander te willen gaan leren kennen. Niet respectvol naar de ander toe en ook niet naar mezelf.

Dus laat ik vanaf dit moment van schrijven mijn vraag los over hoelang ik hier nog wil blijven.
Ik wandel ondertussen dgls heerlijk door in de mooie natuur en wie weet wie ik daar nog tegenkom naast alle dieren. Ik neem maar voor de zekerheid mijn pijl en boog mee 😉

PS: Ik groet altijd mooi bij het verlaten van een plek, zoals me is aangeleerd van kleins af aan, dus dat zal ik hier ook doen tzt. Dat verdient elke relatie…

geplaatst door Hope - 1672 keer gelezen