De maaltijdbox
zaterdag 12 maart 2022
Met het mooie weer deze week maakte ik dinsdag een wandeling in een van veel groen voorziene woonbuurt in Heiloo. Opeens zag ik een oude man met grote kartonnen dozen lopen, met afval van een maaltijd bezorgdienst.
Hij zette die dozen op de rand van de stoep bij de rijweg. Hij zag me verbaasd kijken en keek naar me. "Gaat dit wel goed"(?), vroeg ik hem. Tot nu toe wel, antwoordde hij. Ik krijg vandaag de nieuwe maaltijden voor de komende week en dan nemen ze gelijk de gebruikte verpakkingen van afgelopen week mee". Op de dozen stond met grote letters de naam van de maaltijd bezorgdienst en ik moest gelijk aan een date denken die ik een half jaar geleden had.
Begin september had ik afgesproken met een man op mijn favoriete terras aan het Alkmaarder meer. Nou zijn er daar 3 terrassen dicht bij elkaar, dus ik bleef op de parkeerplaats goed in het zicht staan, zodat ik hem op kon vangen. Niet lang daarna arriveerde hij en ik moet zeggen dat hij er pico bello uitzag. Hij had een perfecte spijkerbroek aan, met daarop een modern overhemd en een leuk colbert daarover heen, Samen liepen we naar het terras. Het gesprek tijdens de date liep vlot, dus ik begon hem steeds leuker te vinden. Na circa 20 minuten zei hij : "Het is best fris hier op dit terras, ik ga even mijn jas uit de auto halen". Na ongeveer 10 minuten begon ik onrustig te schuifelen, zou hij zomaar vertrokken zijn?
Een man die schuin achter me (alleen) aan een tafel zat in korte broek met enorm bruine benen, lachte naar me. Hij had feilloos in de gaten dat ik een date had." Is hij bang geworden" (?) grijnsde hij. Ik antwoordde hem dat hij het koud had gekregen en zijn jas was gaan halen. "Jij hebt het kennelijk niet zo snel koud", zei ik met een lach. Ik had me voor dit gesprekje omgedraaid en hoorde opeens een geamuseerde stem naast me :" ik kan je geen 10 minuten alleen laten en je hebt al contact met een andere man" ... mijn date was teruggekomen, nu met een dikke jas aan.
Na afloop van de date wilden we elkaar nog wel een 2e keer ontmoeten. Hij bleek vlakbij een winkelcentrum te wonen, waar ik regelmatig boodschappen doe. Hij gaf me zijn adres en zei : " Als je volgende week in de buurt bent, schroom niet en kom een kop koffie bij me halen". Zo gezegd, zo gedaan, hij had een keurig appartement en gedroeg zich als een voorbeeldig gastheer. Na pakweg 20 minuten pakte hij een metalen pijpje en begon daaraan te lurken, het bleek een E-sigaret te zijn. Ik schrok, want in zijn profiel had niks gestaan over roken en ik haat sigarettenlucht." Je ruikt niks hoor zei hij, het is een kruidenmengsel met heel weinig nicotine erin". Ik legde gelijk de link naar onze eerste ontmoeting en vroeg : "was je daarom 10 minuten weg tijdens onze date?" Hij kreeg een kleur en zei bedremmeld : "ik moet gewoon ieder half uur die zuigbeweging maken en even lurken aan dit ding, sorry".
Hij had een open keuken en ik zag opeens dat hij geen kookplaat of gasfornuis had, er stond slechts een magnetron op het aanrecht. Hij zag me kijken en zei ; "Ik eet iedere dag kant en klaar maaltijden. Wel gezond hoor, deze maaltijden zijn vers bereid, ik hoef ze alleen maar op te warmen, ik zal het je laten zien". Hij deed een grote kast open en daar stonden 4 kartonnen dozen in, met de naam van het bezorgbedrijf erop. Hij maakte een doos open en haalde er een ovenschotel met warme maaltijd uit. Ik vond de inhoud maar karig en daar betaalde hij ook nog eens een flink bedrag voor. We namen hartelijk afscheid van elkaar en zouden contact houden, wat na 2 of 3 appjes over en weer toch weer verwaterde. Hij is inmiddels al enige tijd geen lid meer van 50 plus.
Toen ik van de week die oude man in Heiloo met de gebruikte verpakkingen van diezelfde bezorgdienst zag sjouwen, moest ik opeens weer aan deze date denken. Ik checkte mijn contacten, maar hij stond niet meer niet meer bij mijn WhatsApp contacten...
geplaatst door sixty - 2258 keer gelezen
Vorige berichten
Alle ogen zijn gericht op Kwatta
Ik verbaas mij elke keer als ik in een groep mensen verkeer over de diversiteit. Zoveel mensen, zoveel zinnen. Nooit kom ik in een groep van louter gelijkgestemden. Een enkele keer zie ik op de tv beelden uit Noord Korea, waar hele regimenten mannen en vrouwen in hetzelfde saaie grijze kostuum als hun leider gekleed zijn en ook allemaal dezelfde mening zijn toegedaan. Het lijkt op hersenspoeling, vreselijk om deel uit te maken van zo’n samenleving. En we worden voor de gek gehouden: Er is wel degelijk weerstand tegen deze poppenkast.
Midden in de veelzijdige groepen die ik ken zijn weer een paar personen, die er qua uiterlijk en soms ook door hun gedrag uitspringen. Er zijn heel sociale mensen bij, die mij benaderen, vragen hoe het met mij gaat, die klaar staan om mij van koffie te voorzien. Anderen zijn juist heel stil, ze zullen nooit uit eigener beweging contact zoeken. En dan komt die ene binnen, waardoor alle ogen dezelfde richting op gaan. Oftewel: "Alle ogen zijn gericht op Kwatta". Dat is een bekende Nederlandse uitdrukking die betekent dat iemand of iets volop in de belangstelling staat.
Sommige mensen hebben nu eenmaal een bepaalde uitstraling, door hun uiterlijk, maar ook door hun manier van bewegen en hun vorm van communiceren. Het is in hun voordeel. Of ze gemakkelijk contact maken, hangt af van het karakter van het Kwatta meisje of de Kwatta jongen. Het zijn in elk geval geen muurbloempjes. Ze zullen als ergens gedanst kan worden zich een groot deel van de middag of avond op de dansvloer bewegen. Mannen, die alle moeite doen om zo’n jongedame voor zich in te nemen moeten zich goed indenken, dat zij niet de enige zijn!
Ik vraag mij af, hoe zo’n Kwattameisje of – jongen zich bij dit alles voelt. Zij of hij kan aan elke vinger tien geliefden krijgen. Maar wordt hij of zij daar blij van?
Voor hen is van belang, of ze over voldoende tact beschikken bij al hun contacten en bij de mannen of vrouwen, die achter het net vissen hoeveel respect zij hebben voor de keuze die “Kwatta” heeft voor hun “concurrenten”.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat het mijn ego streelt, als ik, al is het maar even, met een dame contact heb, die een als boven omschreven uitstraling heeft. Zoals ook een week geleden, toen ik A. het buurthuis zag binnen schrijden. Ik heb haar wederom ten dans gevraagd, moest haar wel nog enkele bekende variaties van de cha cha leren, maar toch. A. heeft de hele middag verder ook met de andere mannen zonder onderscheid des persoons een dansje gemaakt.
Na een paar uur vond ik het tijd om op te stappen, ik nam afscheid van enkele bekenden maar A. was nergens te bekennen. Toen ik naar buiten liep stond ze daar in haar eentje; het was buiten een stuk aangenamer dan binnen, waar de airco minimaal functioneerde. Uiteraard groette ik haar, ze wist nog niet zeker of ze daar zou blijven eten. Ik kreeg de indruk dat ze even pas op de plaats maakte en buiten de interessesfeer wilde zijn. Even die begerige blikken ontwijken? Misschien is het verlegenheid mijnerzijds, maar ik drong uit respect voor haar gevoelens niet verder aan op nader contact. Daarop ben ik mijns weegs en dus naar huis gegaan.
Overal vind je Kwatta-jongens en – meisjes. Afgelopen zondag kwam ik in een ander buurthuis ook weer zo’n lady tegen. Maar, hoe verschillend! Zij kon wel goed dansen en zij was super sociaal actief door met enkele anderen de zaal in te richten en iedereen aandacht te geven. Kwatta zijn heeft dus niet uitsluitend met een leuk uiterlijk te maken…
Tegenpolen
Tegenpolen trekken elkaar aan wordt alom beweerd. Maar is dat wel altijd zo ? Het kan heel fijn zijn als je daar echt naar zoekt . Voorbeeld : als jij van nature onzeker bent en daar soms zenuwachtig en druk van wordt, kan een rustige partner die niet gauw in de stress schiet een rots in de branding zijn. Maar hoe zit het met dingen die heel erg belangrijk voor je zijn?
Ik kan me goed voorstellen dat een man of vrouw die helemaal opgaat in de verzorging en liefde van de eigen huisdieren, het liefst een partner vindt die daar ook affiniteit mee heeft. Hetzelfde geldt voor normen en waarden, hoe je omgaat met het milieu kan veel invloed hebben op een relatie. Maar ook binnenshuis is de manier van omgaan met elkaar belangrijk Zeker als je van liefdevolle seks,houdt, met veel intimiteit, zal je toch een monogame partner zoeken. Zo zijn er nog veel meer dingen te bedenken.
Maar om even terug te komen op die tegenpolen. Wat je eerst zo aantrekkelijk vond, kan op de lange duur ook tegen gaan staan. Als die rustige partner later zo introvert blijkt te zijn dat je het gevoel krijgt dat hij of zij in een eigen wereld leeft en jou daar eigenlijk niet zo bij nodig heeft, kan dat de relatie bergafwaarts doen gaan. Omgekeerd : de spontaniteit en gevoeligheid die je partner bij jou zo leuk vond in het begin, kan ook gaan irriteren, als de rust in huis daar teveel door verstoord wordt. Dat zijn toch dingen waar je vaak veel later pas achter komt.
Daarom vind ik het belangrijk dat je elkaar goed aanvult. Als hij handig is en graag klust, laat hem lekker zijn gang gaan. Als jij graag leest, of je favoriete serie op tv wilt zien, so be it ! Maar alles valt of staat door dingen niet te overdrijven. Het bekende gezegde ; hier vindt je wat en daar laat je wat, is volgens mij nog steeds van toepassing. Een goede communicatie is daarbij onontbeerlijk. We zijn nu eenmaal niet hetzelfde en de gulden middenweg werkt meestal toch het beste...
Een toekomst zonder zorgen
De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan deze site zal 70 jaar zijn, schat ik. Vanaf de kleuterschool kan ik me dingen nog goed herinneren. Daarvoor zijn het nog vage momentopnames die af en toe door mijn hoofd flitsen, maar zo’n 65 jaar aan concrete herinneringen is er wel verzameld.Herinneringen aan vreugde en verdriet, ontmoeting en afscheid, succes en falen, gezondheid en ziekte, trots en schaamte, hulp en bedrog, geluk en pech. Ieder van ons heeft hetzelfde in meer of mindere mate meegemaakt.
Soms is het bitterzoet. Wat waren er veel fijne dingen en wat is het jammer dat ze nooit meer terugkomen! Toch prijs ik me gelukkig dat het per saldo een enorme rijkdom in mijn hoofd heeft opgeleverd. Rijkdom, die niemand me meer kan afpakken.
Ik vraag me ook niet meer af of ik het beter of anders had kunnen doen. Ongetwijfeld, maar zou mijn leven dan wel zonder vallen en opstaan zijn verlopen? Natuurlijk niet. Terugkijken doe je op onze leeftijd waarschijnlijk vaker, dan een half leven geleden. Ik zelf -en dat gun ik iedereen- kan zo’n moment van bezinning steeds afsluiten met een gevoel van tevredenheid en dankbaarheid.
Maar meer nog dan dat: het geeft ook vertrouwen in de toekomst. Het leven is nog niet voorbij en waarom zou er niet nog een mooie reis in het verschiet liggen? Ongetwijfeld met hier en daar een spannende hobbel, maar veel minder dan tot nu toe. Met minder bewijsdrang, minder lawaai en minder strijd en daarentegen meer tevredenheid, rust en vrede wordt de weg een stuk eenvoudiger en vriendelijker.
Het is nog niet voorbij, in tegendeel.
Machiel van der Schoot