terug

One day he’ll fly away

vrijdag 11 maart 2022

One day he’ll fly away…

Ik heb een boek gekregen van één van mijn zonen: “Mam,vertel eens”
Het is een boek met vragen als leidraad om je kind te gaan vertellen over je eigen levensverloop (en familieverbanden), zijn levensverloop en het samenspel tussen
jezelf en je kind gedurende het opgroeien.
Blijkbaar had mijn zoon in deze fase van zijn leven behoefte aan de verhalen, die
vaak niet verteld worden om wat voor reden dan ook.
De bedoeling van dit boek is dat ik het ingevuld aan hem terug geef.
Als hij het heeft gelezen kan hij daar weer aanvullende vragen over gaan stellen.

Ik kan jullie vertellen, dat het een dikke klus was, maar ook heel leuk was te doen
én leerzaam!
Al schrijvend ging mijn leven aan mij voorbij…
Meestal met de zoete glimlach van herinneringen. Soms met de pijn van het doorleefde.
Het was mooi en verrassend om te ervaren dat er verhalen, beelden naar boven kwamen
die ergens in de opslag blijkbaar lagen van mijn hersenen en die ik ws me niet zomaar
had herinnerd zonder dit schrijven.

Zo werd er op een gegeven moment de vraag gesteld: “ Wie was je eerste grote liefde?”
Laat dat nou net zijn vader zijn geweest. Ik had wel een 3-tal vriendjes daarvoor gehad
een tijdje, maar toen ik zijn vader ontmoette kon ik het onderscheid maken tussen liefde
en verliefd zijn. Dacht ik…

Mijn ware liefde heb ik jaren later ontmoet, na de relatie met zijn vader.
Was het door de jaren ervaring in het leven dat ik was gaan leren wat ware liefde voor
mij was/is?
Kan het zo zijn dat ware liefde niet gebonden is aan één persoon?
Wie bepaalt dat?
Vlgs mij is het cultuurgebonden hoe erover gedacht wordt. En owee als je daarvan af
gaat wijken heb ik ervaren.

In mijn zoektocht naar wat info tbv dit boek voor mijn zoon kwam ik een schrijven aan
mijn jarenlange relatie na zijn vader onder ogen:

“ Ik wil dat je weet, dat de wanden van mijn ziel zijn behangen met de adem van jouw geest.
De vloer bekleed is met de geur van je voetstappen en de ruimte gevuld is met de schoonheid van jouw hart.
Ziel van mijn ziel… nóoit mag jij mij verlaten.”

Uiteraard heb ik dit niet beschreven in mijn zoon’s boek.
Er zijn grenzen… ondanks dat hij op de hoogte was van die andere relatie dan die met zijn vader.

Waarom ik dit alles schrijf?
Omdat ik me hier op deze site bewust ben geworden, dat het lijkt alsof er (onbewust ?)
altijd wordt vergeleken in de zoektocht naar een nieuwe relatie.
Vlgs mij is dat ook onontkoombaar als je een zeer dierbare relatie hebt gehad.
Een menselijk gegeven. Niets om je schuldig over te voelen vind ik.
Wel belangrijk om je te realiseren én vooral durven bespreekbaar te maken op een
gegeven moment als je die ene lieverd hier tegenkomt met wie je hoopt ook weer die liefdevolle gevoelens ten diepste mee te gaan mogen delen.

Ik geloof erin dat mensen meerderen op hun levenspad kunnen krijgen, die hun leven
mogen gaan verrijken.
Soms langer, soms korter…

geplaatst door Hope - 1352 keer gelezen