terug

Dat kijken zoveel liefs vermag

dinsdag 12 april 2022

Dat kijken zoveel liefs vermag…

Ik kijk naar mijn pasgeboren kleindochter en stem af op haar.
Het is stil in mij…
Geen specifieke gedachten, alleen maar gevoelens en dan ineens komt de laatste zin van Joost Zwagerman’s gedicht in mij naar boven: “ dat kijken zoveel liefs vermag…”

Die zin laat mij niet meer los.
Later komen als vanzelf de beelden naar boven bij mij, waarbij ik dat zo heb beleefd.
Voor zolang ik mij kan herinneren heb ik vaak intens gekeken naar mensen, dieren en dingen die mij op één of andere manier ten diepste raakten.
Waarom dat zo was/is weet ik zelf ook niet. Het is nu eenmaal zo.
Ik had dat vooral in het menselijke contact bij kinderen vroeger.
Ik ervoer dat ten diepste bij mijn eigen kinderen. Die serene rust van een pasgeboren kind.
Al die grimassen, die zij maken. Al die geluiden, die zij voortbrengen…eigenlijk niet goed in woorden uit te drukken hoe dat uitwerkte op mij. Ik kon het alleen maar ervaren…én ervan genieten.

Pas later kon ik dat ook ervaren bij volwassenen én ervan genieten!

Ik herinner me nog het moment, dat ik het ervoer bij the love of my life.
Ws herkennen meerdere mensen dat gevoel, dat moment dat je naast je geliefde ligt, zit
or whatever en dat er een moment komt dat je zó opgaat in die ander dat je je verliest in die persoon. Een kostbaar moment.

“ Waar denk je aan? ” vroeg the love of my life dan soms als ik blijkbaar alleen maar kon kijken en mezelf verloor in het moment.
Hij nam ws iets waar waar ik me niet bewust van was.
Daar woorden aan geven zou het gevoel van dat moment teniet doen en werd dan
woordeloos beantwoord op een andere manier.
Het enige goede “antwoord”...

Voor mij is het in de titel benoemde datgene wat voor mij vervullend is in het leven:
Het moment dat ik weer ervaar dat “ Kijken zoveel liefs vermag…”
Met dank aan Joost Zwagerman, die met woorden zo mooi heeft weergegeven wat
eigenlijk alleen maar gevoeld kan worden…

" ...zag jij misschien dat ik naar jou,
dat ik je zag en dat ik zag hoe jij
naar mij te kijken zoals ik naar jou
en dat ik hoe dat heet zo steels,
zo en passant en ook zo zijdelings -
dat ik je net zo lang bekeek tot ik
naar je staarde en dat ik staren bleef.
Ik zag je toen en ik wist in te zien
dat in mijn leven zoveel is gezien
zonder dat ik het ooit eerder zag:
dat kijken zoveel liefs vermag ".
©Joost Zwagerman

geplaatst door Hope - 1486 keer gelezen