terug

Uitzicht op de speeltuin van het leven en op een date

maandag 18 april 2022

Die zondagmiddag moest ik, zo dacht ik, om drie uur in Amsterdam in het buurthuis zijn voor een jamsession met een leuke band en aansluitend een hapje eten. Helaas klopte mijn informatiebron niet, en bovendien verkeek ik mij een uur op mijn horloge. Ik arriveerde derhalve bijna twee uur te vroeg op de locatie. Met dank aan Johan Cruijff, elk nadeel hep zijn voordeel: De zon scheen uitbundig, voor het gebouw was een kleine speelplaats voor de plaatselijke kleuters, omringd door een aantal bankjes. Wat leuk om van dat tafereel te genieten!

In zo’n situatie is het heel gewoon, dat je een paar woorden wisselt als er iemand naast je op een bankje komt zitten. Een papa had zijn zoontje meegenomen, ik hoorde dat het kindje drie was. Vader hield zoonlief goed in de gaten, hij moedigde zijn nazaat aan om op de glijbaan te presteren, eerst in de gebruikelijke houding en later al schuivend op de buik. Ook andere kinderen volgden het voorbeeld. Het jongetje rolde na de landing zijdelings over de matten die op de speelplaats lagen. als toegift op zijn glijden. Later zette hij de kleine op de schommel, een grote mand waar gemakkelijk drie kleuters in pasten.

Het begrip “Homo ludens”, de spelende mens is bekend geworden door het boek met de gelijknamige titel van Johan Huizinga uit 1938. Johan stelt, dat de mens vooral een spelend wezen is. Als ik naar een gezinnetje van dieren kijk, bijvoorbeeld het jonge leeuwtje met moeder en vader leeuw, kun je genieten van hun geravot. Zou dat spelen dienen om ze voor te bereiden op serieuze zaken zoals het vangen van een prooi?

Er waren meer vaders op de speelplaats; aan veel kinderen kon je zien dat ze deel uitmaakten van een mixed couple, een autochtone man die op een dame verliefd was geworden, met als resultaat een mooi kindje. Mijn buurman op de bank was al 48, toen zijn eega naderhand ook kwam kijken zag ik inderdaad een flink wat jongere ietwat exotisch ogenda dame. Een bekend gegeven. Toen hij zijn leeftijd vertelde durfde ik het liedje “Trouw niet voor je 40 bent” in herinnering te brengen; hij bekende dat hij weliswaar niet getrouwd was, en zijn gade toch nog relatief kort kende.

Ik zie soms het leven als een grote speeltuin, Sommige mensen houden van de glijbaan, anderen van de schommel en weer anderen van de zandbak. Waar we voor kiezen geeft een inkijkje hoe en wat we zijn.
Wie van de glijbaan houdt moet even omhoog en kan zich dan laten gaan. Eerst de inspanning en dan het plezier. Schommelen is weer anders, dat eist een continu zelf bewegen of zich laten bewegen. Wie goed kan delegeren zou ook goed kunnen schommelen! Mensen in een zandbak willen graag iets tot stand brengen, maar als een ander het zandkasteel beschadigt is Leiden in last.

“Saved by the bell” Tegen vieren ging ik naar het echte spel waar ik voor gekomen was. Het optreden van de band in de grote zaal. Nu zag en hoorde ik “Grote mensen” spelen, muzieknummers uit een nog niet zo ver verleden. Nostalgie. Als publiek speelde ik in gedachten mee. Er waren aanwezigen die ik door de coronabeperkingen al een tijdje niet meer gezien had, allemaal aardige mensen. Zou er nog een date voor mij bij zitten? Er werd enthousiast gedanst op de rock and roll klanken.

Wat is het ontspannen om je aan spelen over te geven! Zou daten soms ook een groot spel zijn? Er wordt in elk geval vaak met gevoelens gespeeld. Dat is kwalijk, dat mag in principe nooit. Dat een date speels verloopt, daar is niet mee mis. Maar ik hoop dat we toch bij een date en in het mailcontact een beetje serieus blijven.
 

geplaatst door Aktivo1 - 2535 keer gelezen